1 ส่องเหยี่ยวที่ดอยคำ

นอกจากไปถ่ายรูปเหยี่ยวอพยพที่เขาดินสอ อ.ปะทิว จ.ชุมพร แล้วผมยังชีพจรลงเท้า ขึ้นเหนือไปลองจุดชมเหยี่ยวอพยพของ จ.เชียงใหม่ ที่เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาด้วย

สถานที่นั้นชื่อว่า พระธาตุดอยคำ นักดูนกชมรมล้านนาตั้งเป็นศูนย์ปฏิบัติการ Chiang Mai Hawk Watch 2013 อย่างเอาจริงเอาจังเป็นปีแรก

ตอนแรก ผมเคยนึกสงสัยว่า “ดอยคำ” ที่เป็นชื่อผลิตภัณฑ์น้ำผลไม้ จะมีสถานที่จริงหรือไม่ (พอๆ กับสงสัยว่า “เขาช่อง” มันอยู่แห่งหนตำบลไหน) พวกชมรมล้านนาก็ชี้หมับให้เอาบุญ โรงงานดอยคำมีจริง อยู่ตรงตีนดอยทางขึ้นสู่พระธาตุดอยคำนี่เอง

พระธาตุดอยคำตั้งบนพิกัดความสูงประมาณ 400500 เมตร วิวเปิดโล่งเหมาะกับการส่องเหยี่ยวอพยพมาก ยามเหงาระหว่างรอเหยี่ยวยังเอาเลนส์ถ่ายรูปนกไปซ้อมถ่ายรูปกับเครื่องบินสวยๆ สารพัดแบบที่บินขึ้นลงสนามบินเชียงใหม่ได้อีกต่างหาก

สถานที่นี้สะดวก ใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่ และก็ไม่ต้องปีนป่ายให้เมื่อยเข่าแบบเขาดินสอด้วย จุดตั้งกล้องเป็นลานชมวิวของพระธาตุ มีม้ายาวให้นั่งพักขา พร้อมหลังคาพอคุ้มหัวจากแดด

ความซวยของผม เป็นการเจอฝนถล่มทุกวันที่นั่น ครั้งหนึ่ง ต้องแบกขาตั้งกล้องหนีห่าฝนเข้าไปหลบในซุ้มหรืออาศรมองค์อัมรินทร์สีเขียวอื๋อ ขอความคุ้มครองจากพระอินทร์ ก่อนจะเป็นลูกหมาตกน้ำ

พอฝนซาเม็ดลงสักหน่อย ยังไม่ทันขาดเม็ดดี แรงศรัทธาชักนำชาวพุทธพวกชาวไทยใหญ่ กางร่มเข้ามาในอาศรม จุดธูปกราบไหว้ พร้อมสวดมนต์ขอพรพระอินทร์เป็นระยะ เล่นเอาผมยืนหลบตัวลีบไปเลย

เพราะมีคนมาไหว้พระกันเยอะ การถ่ายรูปเหยี่ยวอพยพที่ดอยคำจึงไม่ค่อยเหงาหรือดูเอาจริงเอาจังแบบที่เขาดินสอ สิ่งที่ต้องทำใจเล็กน้อยเห็นจะเป็นเสียงเพลงทางศาสนาที่เปิดซ้ำไปซ้ำมาทั้งวัน เช่นเดียวกับเทปเสียงพูดของโฆษก พร่ำโฆษณาสรรพคุณของ “พระเจ้าทันใจ” เปิดกรอกให้ฟังแบบมาราธอน

ฟังจนอยากจะหายา “ทัมใจ” มากินแก้เวียนหัว 555