พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ล้างผิดคดีโกง

ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม มาตรา 3 ให้บรรดาการกระทำใดๆ ทั้งหลายทั้งสิ้นของบุคคลหรือประชาชนที่เกี่ยวเนื่องกับการชุมนุมทางการเมือง การแสดงออกทางการเมืองหรือความขัดแย้งทางการเมือง หรือที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้กระทำผิด โดยคณะบุคคลหรือองค์กรที่จัดตั้งขึ้นภายหลังการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 ก.ย. พ.ศ. 2549 รวมทั้งองค์กรหรือหน่วยงานที่ดำเนินการในเรื่องดังกล่าวสืบเนื่องต่อมา ที่เกิดขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2547 ถึงวันที่ 8 ส.ค. พ.ศ. 2556 ไม่ว่าผู้กระทำจะได้กระทำในฐานะตัวการ ผู้สนับสนุน ผู้ใช้ให้กระทำ หรือผู้ถูกใช้ หากการกระทำนั้นผิดต่อกฎหมายก็ให้ผู้กระทำพ้นจากความผิดและความรับผิดโดยสิ้นเชิง

การกระทำตามวรรคหนึ่ง ไม่รวมถึงการกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 (กรณีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพผู้เขียน) จากข้อความในมาตรา 3 และ 5 มีประเด็นให้มองได้ว่า

1.ระยะเวลาที่กฎหมายนี้จะช่วยลบล้างความผิดได้ คือ 1 ม.ค. 2547-8 ส.ค. 2556 รวมระยะเวลา 9 ปี 7 เดือน 8 วัน

ทั้งๆ ที่วิกฤตการประท้วงทางการเมืองครั้งนี้ เริ่มในปี 2548 และสนธิ ลิ้มทองกุล ก็เข้าร่วมกับพันธมิตรประมาณกลางปี 2548 ดังนั้น คดีก่อนหน้านี้ที่หวังผลให้เกิดการลบล้างคืออะไร และใครบ้างที่ได้รับประโยชน์ แล้วทำไมต้องให้มีผลมาถึง 8 ส.ค. 2556 ทั้งๆ ที่ยิ่งลักษณ์ขึ้นเป็นนายกฯ มาตั้งแต่ 5 ส.ค. 2554 ทำให้ต้องสงสัยว่า นอกจากคดีโกงรถและเรือดับเพลิง ของ กทม. คดีจำนำข้าวเปลือก คดีโกงเงิน 1.2 แสนล้านบาท แก้ปัญหาน้ำท่วมของรัฐบาลแล้ว น่าจะมีกรณีอะไรอีกที่ประชาชนยังไม่รู้

2.คดีที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิด โดยคณะบุคคลหรือองค์กรที่จัดตั้งขึ้นภายหลังรัฐประหาร 19 ก.ย. 2549 น่าจะหมายถึง 1.คตส. ทั้งคณะ 2.คณะกรรมการ ป.ป.ช. ชุดปัจจุบัน ซึ่งบุคคลเหล่านี้ ยังคงปฏิบัติ หน้าที่มาถึงปัจจุบัน 3.คณะกรรมการตรวจเงินแผ่น หรือ คตง. 4.ผู้ตรวจการ แผ่นดิน 5.คณะกรรมการการเลือกตั้ง

3.การดำเนินงานของผู้ตรวจการแผ่นดินอาจไม่ได้รับผลกระทบจาก พ.ร.บ.นี้ แต่ผลการดำเนินงานของ คตง. เชื่อว่ามีจำนวนมาก ต้องรอการเปิดเผยจาก คตง.ต่อไป

4.คณะกรรมการการเลือกตั้ง “ชุดคุณสดศรี” ที่มีการจัดการเลือกตั้งทั้ง สส. สว. อปท. รวมแล้วหลายร้อยครั้ง มีการแจกใบเหลืองใบแดง ที่นำไปสู่คดียุบพรรคการเมือง มีการดำเนินคดีทำให้นักการเมืองต้องชดใช้ค่าเสียหายจากการจัดเลือกตั้งใหม่ และถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองมากมาย

5.ชื่อร่าง “พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิด เนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง การแสดงออกทางการเมืองของประชาชน พ.ศ.....” ไม่สอดคล้องหรือสัมพันธ์กับการล้างผิดคดีโกงได้เลย ทำไมจึงสามารถแทรกประเด็นเข้ามาได้

6.ในมาตรา 5 ของ พ.ร.บ. เขียนว่า “การนิรโทษกรรมตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้ ไม่ก่อให้เกิด สิทธิแก่ผู้ได้รับนิรโทษกรรมในอันที่จะเรียกร้องสิทธิหรือประโยชน์ใดๆ อันเกี่ยวเนื่องกับการชุมนุมทางการเมืองหรือการแสดงออกทางการเมือง” แปลว่า “คดีคอร์รัปชั่นที่มิได้เกิดจากแรงจูงใจทางการเมือง มีสิทธิเรียกร้องใช่หรือไม่” คนที่โดนยึดทรัพย์จากคดีคอร์รัปชั่นสามารถขอทรัพย์เหล่านั้นคืนได้ใช่หรือไม่ การเขียนแบบนี้จงใจเปิดช่องไว้หรืออย่างไร ขณะที่มาตรา 6 กลับมิให้รัฐมีสิทธิเรียกร้องให้ผู้ทำให้ทรัพย์สินของทางราชการเสียหาย ต้องชดใช้ เช่น กรณีเผาศาลากลางจังหวัด

7.เป็นที่ทราบกันดีว่าคดีทุจริตขนาดใหญ่ต้องเกิดจากการกระทำหรือมีส่วนร่วมของนักการเมือง ถ้านักการเมืองสามารถออกกฎหมายล้างผิดตัวเองได้ มันถูกต้องหรือไม่ อนาคตจะเป็นอย่างไร

8.กระบวนการออก พ.ร.บ.ฉบับนี้อาจนำไปสู่ พฤติกรรมคอร์รัปชั่นอื่นๆ ได้ เช่น การมีผลประโยชน์ทับซ้อนและคอร์รัปชั่นทางการเมือง เป็นต้น เช่นเดียวกับที่เคยเกิดมาแล้วกับองค์กรอิสระในช่วงปี พ.ศ. 25482549

9.ยังมีประเด็นโต้แย้งอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการนิรโทษคดีโกง เช่น พ.ร.บ.นี้ไปละเมิดอำนาจ ตุลาการที่พิพากษาคดีถึงที่สุดแล้ว การแก้ไขเนื้อหาของ พ.ร.บ.เกินกว่าหลักการที่สภารับหลักการในวาระที่ 1 และเป็นกฎหมายเกี่ยวกับ การเงินทำให้กระบวนการเสนอกฎหมายต่อสภาต้องเปลี่ยนไป เพราะผลของ พ.ร.บ.จะทำให้จำเลยสามารถเรียกคืนทรัพย์สินที่ถูกยึดไปได้

คดีคอร์รัปชั่นที่จะได้รับประโยชน์จากกฎหมายล้างผิดคดีโกง

การที่ พ.ร.บ.ฉบับล้างผิดคดีโกงได้กำหนดให้บุคคลและบรรดาพฤติกรรมโกงต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค. 25478 ส.ค. 2556 ทำให้ผลการดำเนินงานของคณะกรรมการ ป.ป.ช.ชุดปัจจุบัน ในช่วงเวลา 9 ปี 7 เดือน 8 วัน ดังกล่าวนั้น ต้องได้รับผลกระทบหรือถูกลบล้างความผิดไป โดยแยกเป็นคดีต่างๆ ได้ดังนี้

1.มี 14 เรื่องที่เกี่ยวกับการชุมนุมทางการเมือง ในช่วงปี 25482553 โดยผู้ถูกกล่าวหาเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ

2.มี 666 เรื่อง ที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. ชี้มูลความผิดแล้ว

3.เป็นคดีที่ ป.ป.ช. รับเรื่องจาก คตส. 24 เรื่อง หรือ 24 คดี มูลค่ารวมกันกว่า 2.2 แสนล้านบาท แยกเป็น 3.1 ศาลตัดสินแล้ว 5 คดี 3.2 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล 4 คดี 3.3 อยู่ระหว่างการพิจารณาของ ป.ป.ช. 8 คดี 3.4 คณะกรรมการ ป.ป.ช. ชี้มูลแล้ว 3 คดี 3.5 อยู่ระหว่างการทำงานร่วมกับอัยการสูงสุด 1 คดี 3.6 ให้ยุติคดี 1 คดี (คดี CTX ปิดไปแล้ว โดยไม่มีใครผิด) และ 3.7 ป.ป.ช.ไม่ชี้มูลความผิด 2 คดี

มีคำถามว่า

1.ทำไมคณะกรรมการ ป.ป.ช. ในฐานะองค์กรอิสระที่ถูกพาดพิงและมีพันธกิจโดยตรงในฐานะผู้นำการต่อต้านคอร์รัปชั่นของประเทศ จึงไม่เสนอความคิดเห็นอะไรกับความพยายามในการนิรโทษกรรมคดีคอร์รัปชั่นครั้งมโหฬารนี้

2.คณะกรรมการ ป.ป.ช.ชุดนี้จะทำอย่างไร ถ้าคดีสำคัญๆ ที่เป็นผลงานของคณะกรรมการชุดนี้ได้รับการนิรโทษกรรมด้วยเหตุผล “ความไม่ชอบธรรมในการเข้าสู่ตำแหน่ง” ของคณะกรรมการฯ ตามข้ออ้างของบรรดาผู้สนับสนุนกฎหมายจะต้องลาออกยกคณะเลยหรือไม่

3.คดีเหล่านี้เมื่อรวมแล้วเป็นวงเงินความสูญเสียเท่าไร มีจำเลยกี่คน แยกเป็นนักการเมืองกับข้าราชการอย่างละกี่คน ป.ป.ช.ช่วยแจกแจงให้ประชาชนทราบได้หรือไม่

4.ในมาตรา 5 ของ พ.ร.บ.ฉบับนี้ เขียนว่า “การนิรโทษกรรมตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้ ไม่ก่อให้เกิดสิทธิแก่ผู้ได้รับนิรโทษกรรมในอันที่จะเรียกร้องสิทธิหรือประโยชน์ใดๆ อันเกี่ยวเนื่องกับ การชุมนุมทางการเมืองหรือการแสดงออกทางการเมือง” แปลว่าคดีคอร์รัปชั่นที่มิได้เกิดจากแรงจูงใจทางการเมือง มีสิทธิเรียกร้องใช่หรือไม่ คนที่โดนยึดทรัพย์จากคดีคอร์รัปชั่นสามารถขอทรัพย์เหล่านั้นคืนได้ใช่หรือไม่

5.กรณีดังๆ ที่สังคมให้ความสนใจ เช่น กรณีไร่ส้ม คดีทุจริตรถและเรือดับเพลิง ของ กทม. (นายประชา) มูลค่า 6,800 ล้านบาท คดีอดีตผู้ว่าการท่องเที่ยวรับสินบนจากบริษัทต่างชาติ คดีอดีตปลัดสุพจน์ คดีอดีตปลัดกลาโหม คดีทุจริตคลองด่าน (นายวัฒนา) มูลค่า 2.37 หมื่นล้านบาท คดีทุจริตก่อสร้างโรงพักทั่วประเทศ มูลค่า 540 ล้านบาท คดีทุจริตที่ดินเขาไม้แก้ว (กำนันเป๊าะ) ในปี 2547 มูลค่า 93 ล้านบาท กรณีทุจริตจัดซื้อครุภัณฑ์ ตามโครงการไทยเข้มแข็งของคณะกรรมการการอาชีวศึกษามูลค่า 5,300 ล้านบาท กรณีบัตรประชาชนสมาร์ทการ์ด มูลค่า 8,000 ล้านบาท หรือเรื่องใหม่ๆ อย่างการทุจริตในโครงการรับจำนำข้าว เปลือกของรัฐบาล กรณีทุจริตใช้งบแก้น้ำท่วม 1.2 แสนล้านบาท ที่มีกว่าร้อยคดี และกรณีการลงทุน 2.8 หมื่นล้านบาท สร้างรถไฟฟ้าเชื่อมจากสนามบินเข้าสู่สถานีในเมือง

กรณีเหล่านี้จะได้รับประโยชน์จาก พ.ร.บ.นี้ด้วยหรือไม่ เพราะล้วนเกี่ยวพันกับคณะบุคคลหรือองค์กรที่จัดตั้งขึ้นภายหลังการรัฐประหารและอยู่ในเงื่อนไขเวลาตามที่ระบุไว้ใน พ.ร.บ.เจ้าปัญหานี้ ถ้าคำตอบคือไม่ แล้วอะไรคือหลักประกันสำหรับประชาชนได้ว่าจะเป็นเช่นนั้น

คดีเพียงที่กล่าวถึงนี้ แม้จะคำนวณมูลค่าความเสียหายทางบัญชีได้หลายแสนล้านบาท แต่มูลค่าความเสียหายทางเศรษฐกิจและสังคม หากตีมูลค่าได้คงจะมหาศาลกว่าอีกหลายเท่าตัว