อธิปไตยทางการค้า

การพิจารณาแก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา 190 มีความหมายและสำคัญอย่างยิ่งยวดในการปกป้องอธิปไตยและความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ

แต่สาระสำคัญที่สมาชิกรัฐสภากำลังพิจารณาแก้ไขอยู่นั้น เป็นไปในทำนองเกื้อหนุนฝ่ายบริหารให้สามารถใช้อำนาจดำเนินนโยบายระหว่างประเทศ หรือการเจรจาในหนังสือสัญญาระหว่างประเทศ มีความง่ายดายสะดวกโยธิน และปิดช่องทางการมีส่วนร่วมของประชาชนที่พึงมี

การทำหนังสือสัญญาระหว่างประเทศมีผลกระทบในวงกว้าง ข้อตกลงทางการค้าทั่วโลกล้วนเป็นไปในลักษณะมัดมือชก มีการต่อรองซ่อนเร้น หมกเม็ดผลประโยชน์ โดยผู้มีส่วนได้เสียซึ่งเป็นเจ้าของประเทศมักไม่มีส่วนรับรู้

ทุนสามานย์ทั่วโลกถือใบอนุญาตโลกาภิวัตน์เหิมเกริม รุกรานอาณานิคมทางเศรษฐกิจไปทั่ว ไม่เว้นประเทศเล็กประเทศน้อย คนยากคนจนได้รับผลกระทบจากข้อตกลงที่ไม่เป็นธรรมมากมายในแทบทุกชุมชนโลก

โดยเฉพาะการเปิดเสรีทางการค้าที่รัฐบาลไทยกำลังทำความตกลงอยู่กับหลายประเทศ ก็ล้วนสุ่มเสี่ยงต่อผลกระทบที่จะตามมาในทำนองเดียวกัน

แต่สมาชิกรัฐสภาจำนวนหนึ่งซึ่งเป็นเสียงข้างมากหาได้ตระหนัก หรือลึกซึ้งพอต่อหายนะและผลร้ายจากความเลือดเย็นของทุนไร้พรมแดนเหล่านั้น

ดังนั้น หากรัฐสภาเปิดช่องให้การดำเนินนโยบายของรัฐมีผลผูกพันอย่างมีนัยสำคัญต่อผลประโยชน์ชาติ คำถามก็คือ จะแกล้งโง่หรือตามไม่ทันการหมุนเร็วของโลกก็ตามที สมาชิกรัฐสภากำลังบ่อนทำลายกระบวนการประชาธิปไตยซึ่งประชาชนควรมีส่วนร่วมใช่หรือไม่

แม้ไม่ประสงค์จะตอบคำถาม แต่ภาคประชาสังคมกำลังหวั่นวิตกต่อความเสียหายที่จะตามมา โดยเฉพาะต่อกลุ่มเกษตรกร แรงงาน ผู้มีรายได้น้อย ฯลฯ ซึ่งมีความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากรอยู่แล้ว จะยิ่งเสียเปรียบและไม่มีที่ให้ยืน

ภาคเกษตรซึ่งหล่อเลี้ยงสังคมเกษตรกรรมและคนส่วนใหญ่จะล่มสลาย ทุนข้ามชาติจะบุกทำลายอย่างถอนรากถอนโคน

ดังนั้น เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและเพิ่มการเข้าถึงสิทธิด้านต่างๆ มากยิ่งขึ้น สมาชิกรัฐสภาควรพิจารณาแก้ไขมาตรา 190 เพื่อรักษาผลประโยชน์ชาติเป็นสำคัญ ไม่เช่นนั้นฝ่ายนิติบัญญัติจะตกเป็นจำเลยทำลายหลักการระบอบประชาธิปไตย คือ การมีส่วนร่วมของประชาชน

ในที่สุดแล้ว เสรีภาพ ความเสมอภาค และความเป็นธรรมในสังคม ดังที่อาจารย์เสกสรรค์ ประเสริฐกุล หมุดหมายเป็นความฝันในวาระ 40 ปี 14 ตุลา คงยากจะเป็นจริง หากแต่จะแยกประชาชนออกจากระบบรัฐสภา และปิดพื้นที่ทางการเมืองให้แคบลงอีก