ทำใจ

ดูเหมือนว่าอนาคตของตลาดเกิดใหม่ในเอเชียจะไม่สู้สดใสนักในปีหน้า ก็คงต้องเตรียมรับมือกับครับ เพราะจากสัญญาณในขณะนี้มีหลายปัจจัยที่ต้องกังวลกันรอบด้าน ทั้งปัจจัยภายในจากภูมิภาคเอเชียเอง รวมไปถึงปัจจัยจากภายนอกภูมิภาค

แน่นอนว่าปัจจัยภายในภูมิภาคนั้น หลักๆ เป็นผลมาจากการเปลี่ยนรูปแบบทางเศรษฐกิจของจีนที่จะหันมาพึ่งพาตลาดภายในมากขึ้น ซึ่งต้องแลกมาด้วยการชะลอตัวของเศรษฐกิจจีน ดังที่บรรดาผู้นำจีนได้บอกเอาไว้ แม้ว่าการชะลอตัวของจีนจะอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลจีน แต่ก็แน่นอนว่าผู้ส่งออกไปจีนจะได้รับผลกระทบไม่มากก็น้อยครับ

ขณะที่ปัจจัยจากภายนอกภูมิภาคก็หนีไม่พ้นปัญหาในสหรัฐ ไม่ต้องพูดกันมากครับ ว่าถ้าหากสหรัฐไม่สามารถผ่านเพดานหนี้ได้ทัน ก็มีโอกาสที่หนี้สหรัฐจะกลายเป็นหนี้เสีย ผิดนัดชำระ ซึ่งจะตามมาด้วยการหั่นเครดิตความน่าเชื่อถือของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ ทุนก็จะหนีออกจากสหรัฐมาเก็งกำไรในตลาดเอเชียกันมากขึ้น เมื่อนั้นก็จะเกิดผลกระทบทำให้ค่าเงินในภูมิภาคนี้กลับมาแข็งอีกครั้งได้ ประเทศไหนที่ยังต้องพึ่งพาการส่งออกก็ต้องเตรียมตัวรับผลกระทบครับ

ในทางกลับกัน ถ้าหากสหรัฐหนีการผิดนัดชำระหนี้ได้ สภาคองเกรสสามารถผ่านกฎหมายขยายเพดานหนี้ได้ในที่สุด นั่นก็จะเป็นการช่วยฟื้นเศรษฐกิจสหรัฐได้อย่างดีทีเดียว

แต่ แต่ แต่ ในภาวะเช่นนั้น ที่สถานการณ์เศรษฐกิจเมืองลุงแซมกลายมาเป็นบวก ก็จะยิ่งส่งผลให้ธนาคารกลางสหรัฐ หรือเฟด นั้นอาจจะตัดสินใจได้ง่ายมากขึ้นว่าจะเริ่มดำเนินการลดปริมาณกระตุ้นเศรษฐกิจแบบคิวอีลง

ผลกระทบก็จะเกิดในด้านตรงกันข้ามกับกรณีที่สหรัฐผิดนัดชำระหนี้ คือ ทุนจะไหลกลับเข้าสู่สหรัฐอย่างรวดเร็ว เพราะว่าระบบการเงินสหรัฐจะขาดสภาพคล่องที่เคยไหลออกมาจากเฟด เงินดอลลาร์ก็จะไหลกลับไปบ้านเกิดครับ

แล้วจะเกิดอะไรกับเอเชีย ภาวะดังกล่าวจะทำให้ค่าเงินในเอเชียอ่อนตัวลงอย่างรุนแรง ดังที่เกิดขึ้นกับค่าเงินรูปีของอินเดียและเงินรูเปียห์ของอินโดนีเซียในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

ถามว่าแล้วไม่ดีหรือ ค่าเงินอ่อนตัว ก็น่าจะดีสำหรับการส่งออก ดีน่ะดีครับ แต่ประเทศไหนที่ต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าต่างประเทศมากๆ โดยเฉพาะน้ำมันหรือก๊าซธรรมชาติ ก็ต้องบอกว่าเสี่ยงที่ราคาน้ำมันในประเทศจะพุ่งพรวดได้ และจะยิ่งไปกระตุ้นให้เกิดภาวะเงินเฟ้อขึ้นอีก ดังที่เกิดขึ้นแล้วกับอินโดนีเซีย

ปัจจัยลบมีอยู่รอบด้านครับ และที่หนักใจมากก็คือ หันไปทางไหนก็หนีไม่พ้นเสียด้วย