อย่าหลงกลมั่งคั่ง

การออกมาประกาศเป็นนโยบายของนายอำพน กิตติอำพน เลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในฐานะประธานคณะกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย ว่าจะนำทุนสำรองระหว่างประเทศบางส่วนมาจัดตั้งเป็นกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติให้ได้ภายใน 1 ปี 7 เดือน ที่ดำรงตำแหน่ง

หากพิจารณาในแง่การบริหารจัดการองค์กร นี่ถือว่าเป็นพันธกิจ เป็นนโยบายหลักในการขับเคลื่อนองค์กรของผู้ที่เป็นประธานกรรมการที่ประกาศให้สาธารณะรับรู้

ทว่าหากมองในมิติของการนำนโยบายไปปฏิบัติแล้ว คำประกาศของนายอำพนเสมือนเป็นการรับนโยบายจากฝ่ายการเมือง ซึ่งก็คือรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร มาผลักดันให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในทางปฏิบัติ

โปรดอย่าลืมว่า รัฐบาลยิ่งลักษณ์ และหัวหน้าทีมเศรษฐกิจ ตลอดจนที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ได้ประกาศมาตั้งแต่ตอนเริ่มต้นเป็นรัฐบาลว่าจะล้วงเงินคลังหลวงไปใช้ แต่ยังไม่สามารถที่จะทำได้ตามใจปรารถนา

ยิ่งนายอำพนชี้แจงว่ามีความเป็นไปได้ที่จะนำทุนสำรองมาลงทุนในโครงการลงทุน 2 ล้านล้านบาท แต่คงไม่ใช่การนำเงินไปลงทุนโดยตรง แต่จะใช้วิธีให้กระทรวงการคลังออกพันบัตรเงินตราต่างประเทศที่รัฐบาลค้ำประกัน มาให้กองทุนความมั่งคั่งเป็นผู้ถือแทน เพราะความต้องการใช้เงินต่างประเทศในการลงทุนน่าจะมีมากขึ้นช่วงหลังปี 2558 ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่ารัฐบาลกำลังมองหาแหล่งเงินทุนของบรรพบุรุษมาใช้

ไม่มีใครปฏิเสธในแนวทางการพัฒนาสร้างมูลค่าให้กับประเทศ แต่การนำทุนสำรองระหว่างประเทศไปใช้โดยไม่มีการศึกษาและกำหนดแนวปฏิบัติให้รอบคอบรัดกุม ถือเป็นเรื่องที่ควรติติง และต้องมีการตรวจสอบ

ทั้งนี้เพราะทุนสำรองระหว่างประเทศมีวัตถุประสงค์เอาไว้เพื่อเป็นการสำรองเงินตราและทรัพย์สินต่างประเทศ ไม่ได้มาจากการจัดเก็บภาษีในประเทศ แต่เป็นเงินตราต่างประเทศที่ไหลเข้ามา ทั้งมาจากดุลบัญชีเดินสะพัด เงินทุนไหลเข้า หรือแม้แต่หนี้ต่างประเทศที่มากองอยู่ในทุนสำรองระหว่างประเทศ

การดึงทุนสำรองออกจากกรอบการลงทุนปกติของกฎหมาย กรอบการควบคุมโดยกติกาที่รัดกุมจึงถือเป็นเรื่องที่ผิดอย่ามหันต์

แน่นอนว่า การจัดตั้งกองทุนความมั่งคั่งอาจมีความคล่องตัวสูง ในแง่การจัดการการลงทุน การควบคุมกลไกทางเศรษฐกิจในบางอย่าง แต่การจัดตั้งและการบริหารกองทุนประเภทนี้ก็ง่ายต่อการทุจริตด้วยเช่นกัน

เพราะเงินจำนวนมหาศาลที่นำมาจัดตั้งนั้น ผู้ที่ตัดสินใจในการลงทุนไม่ใช่เจ้าของเงินโดยตรง จึงย่อมมีโอกาสสูงที่จะเกิดผลประโยชน์ส่วนตนที่ได้รับ และในทางปฏิบัติก็ยากแก่การตรวจสอบ เพราะการลงทุนส่วนใหญ่อยู่ในต่างประเทศ หากผิดพลาดขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ