คิดให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

รัฐบาลตั้งความหวังไว้สูงมากๆ เรื่องการส่งออกของไทยจะฟื้นตัวแรงในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปีนี้แล้วจะผลักดันให้เศรษฐกิจเติบโตได้ 4%

หากประเมินปัจจัยทั้งในและต่างประเทศดูเหมือนความหวังจะเลือนราง ผู้ประกอบการ และหน่วยงานภาคเอกชน ซึ่งอยู่ใกล้ชิดกับตลาดส่งออก ยังคาดว่าอย่างเก่งจะโตได้ไม่เกิน 2%

สาเหตุที่ส่งออกของไทยจะไปไม่ถึงฝั่งฝัน มาจากหลายปัจจัย โดยเฉพาะประเทศจีน ซึ่งเป็นผู้บริโภครายใหญ่ของโลก เศรษฐกิจยังตกอยู่ในภาวะชะลอตัวลง ส่วนสหรัฐอเมริกาก็ยังลูกผีลูกคน หน่วยงานรัฐปิดทำการมาตั้งหลายวันแล้ว ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะสร้างสถิติใหม่ที่หยุดให้บริการนานที่สุด 17 วันหรือไม่ เพราะสหรัฐได้นำเรื่องงบประมาณปี 2557 และการขยายเพดานหนี้สาธารณะเป็นเกมต่อสู้ทางการเมืองเสียแล้ว

ตอนนี้จะหวังปัจจัยในประเทศเป็นตัวกระตุ้น ก็ดูเหมือนจะยากเสียแล้ว เครื่องยนต์ที่มี 4 เครื่อง มีทั้งเสียหรือกำลังจะดับ

กำลังซื้อที่ลดลงอย่างรวดเร็ว มิเพียงเกิดจากภาระหนี้ครัวเรือนที่สูงขึ้นเท่านั้น รายได้ที่เคยหาเข้าบ้านก็เริ่มน้อยลง แรงงานที่เคยทำงานเต็มที่ และมีเงินล่วงเวลา (โอที) มาจับจ่ายใช้สอยคล่องมือ เวลานี้ก็ไม่มี เพราะหลายอุตสาหกรรมเริ่มลดกำลังการผลิต ไม่เพียงแต่อุตสาหกรรมรถยนต์หรือชิ้นส่วนเท่านั้น เพราะผลิตออกมาแล้วขายไม่ออก อย่างนี้เอกชนที่ไหนจะว่าจ้างพนักงานให้ทำงานหลายกะ

ส่วนธุรกิจไหนที่เคยคิดจะขยายการลงทุน ก็คงจะต้องคิดหนัก หากชะลอได้ก็เลื่อนไปก่อน เอกชนหลายรายได้ปรับตัวรับมือภาวะเศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจไทยชะลอตัวลงแล้ว

เราจึงขอเรียกร้องให้รัฐบาลรวมถึงหน่วยงานที่รับผิดชอบเรื่องเศรษฐกิจ ควรใส่ใจและตามโจทย์ในการแก้ปัญหาที่ใหญ่และยากยิ่งขึ้นให้ทัน มิเช่นนั้นประเทศไทยจะตกขบวน และอย่ามัวแต่หลงอยู่กับตัวเลขอัตราการว่างงานที่ยังอยู่ในระดับต่ำอีกเลย

เวลานี้ไฟกำลังไหม้หลังคาบ้าน แต่เราไม่มีน้ำและกำลังมากพอในการสกัด เพราะรัฐยังคงทุ่มกำลังกับโครงการที่เกิดความเสียหายอย่างหนัก อย่างเช่นโครงการจำนำข้าว หยุดฝากความหวังกับเม็ดเงินที่จะใช้ในอนาคต อาทิ โครงการลงทุนสาธารณูปโภค 2 ล้านล้านบาท เพราะกว่าจะเห็นผลต้องรอเวลาหลายปี หากยังคงปล่อยให้เศรษฐกิจเดินหน้าเชื่องช้าไปตามยถากรรม ในอนาคตอาจจะต้องใช้ทรัพยากรที่สูงมากกว่าจะกระตุ้นความเชื่อมั่นหรือกำลังซื้อกลับมาได้ หรืออาจจะทำให้เศรษฐกิจไทยตกอยู่ในภาวะถดถอยก็เป็นไปได้สูง