ลงมือทำทันที

ปัจจุบันประเทศไทยมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการน้ำ มีมากถึง 8 หน่วยงาน

ประกอบด้วย กรมอุตุนิยมวิทยา กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ กรมชลประทาน สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร (สสนก.) สำนักนโยบายและบริหารจัดการน้ำและอุทกภัยแห่งชาติ (สบอช.) คณะกรรมการบริหารจัดการน้ำและอุทกภัย (กบอ.) และสำนักระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร

หน่วยงานทั้งหมดนี้มีอำนาจและหน้าที่แตกต่างกัน สังกัดก็ต่างกัน เมื่อพายุมา ฝนถล่ม ต่างคนก็ต่างทำ เมื่อสถานการณ์ส่อจะเอาไม่อยู่ ผลกระทบเริ่มขยายวงก็มานั่งแลกเปลี่ยนข้อมูลกันที แต่กว่าจะแจ้งเตือนภัยได้ก็มักจะสายเกินไป

เหตุการณ์น้ำท่วมใน 22 จังหวัด ในเวลานี้เห็นได้ชัดว่าประชาชนแต่ละภูมิภาคไม่รับทราบสถานการณ์ล่วงหน้า และขาดการแจ้งเตือนอย่างเป็นระบบ

ทั้งด้วยระบบราชการที่ล่าช้า อืดอาด ทั้งอำนาจในการตัดสินใจของหน่วยงานต่างๆ ไม่มีความเด็ดขาด ขาดข้อมูลที่แม่นยำ ฯลฯ

ส่งผลให้การบริหารจัดการน้ำของประเทศไทยดูสะเปะสะปะ เมื่อเกิดปัญหาอุทกภัยขึ้นแต่ละครั้ง แต่ละปี เจ้าหน้าที่จึงมีความสับสนทุกครั้ง ประชาชนที่ได้รับผลกระทบก็มักขาดข้อมูลการตัดสินใจล่วงหน้า จึงเตรียมตัวรับมือไม่ทันการณ์

หลายรัฐบาลได้ประกาศนโยบายการบริหารจัดการน้ำ แต่กระทั่งถึง พ.ศ.นี้ ประเทศเราก็ยังไม่สามารถรวมศูนย์การจัดการภัยพิบัติอย่างเป็นระบบ

รัฐบาลชุดปัจจุบันได้ผลักดันโครงการบริหารจัดการน้ำ ด้วยเงินกู้มูลค่า 3.5 แสนล้านบาท แต่ก็ถูกคัดค้านจากภาคประชาชนอย่างต่อเนื่อง เพราะหน่วยงานรัฐขาดการรับฟังความคิดเห็นอย่างทั่วถึงและกว้างขวาง ขาดการให้ข้อมูลอย่างตรงไปตรงมา

ดังนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่รัฐบาลจะต้องเร่งยุบรวมหน่วยงานต่างๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ไว้ที่เดียวกัน

จะจัดตั้งกระทรวงน้ำก็ควรเร่งออกกฎหมายในทันที จะเดินหน้าจัดตั้งศูนย์ข้อมูลน้ำอย่างเป็นระบบก็ลงมือทำอย่างเร่งด่วน จะเดินหน้าโครงการบริหารจัดการน้ำก็ดำเนินการให้โปร่งใส รอบคอบ และตรวจสอบได้

ความเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกเป็นไปอย่างรวดเร็ว และมีแนวโน้มรุนแรงมากขึ้น สถานการณ์จึงไม่รีรอรัฐบาลโอ้เอ้อุ้ยอ้าย

หากไม่อยากเห็นภัยพิบัติซ้ำเติม และสร้างความสูญเสียต่อประชาชนและเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศขึ้นอีก รัฐบาลต้องลงมือทันที ดำเนินการให้มีประสิทธิภาพ และให้ทุกฝ่ายยอมรับ