
ความหวังใหม่
ข่าวใหญ่ของเศรษฐกิจญี่ปุ่นในรอบสุดสัปดาห์ที่ผ่านมานั้น เห็นทีจะหนีไม่พ้นการที่กรุงโตเกียวได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2002 ถือเป็นความหวังใหม่ของเศรษฐกิจญี่ปุ่นมากทีเดียวครับ
ข่าวใหญ่ของเศรษฐกิจญี่ปุ่นในรอบสุดสัปดาห์ที่ผ่านมานั้น เห็นทีจะหนีไม่พ้นการที่กรุงโตเกียวได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2002 ถือเป็นความหวังใหม่ของเศรษฐกิจญี่ปุ่นมากทีเดียวครับ
แทนที่จะเป็นข่าวดีในด้านกีฬา แต่ดูเหมือนว่ารัฐบาลญี่ปุ่นตั้งความหวังกับงานนี้ไว้ที่ผลทางเศรษฐกิจที่จะเกิดขึ้นมากกว่า
หลายคนอาจจะบอกว่า การเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกนั้น เสี่ยงต่อภาวะล้มละลายทางเศรษฐกิจสูงยิ่ง ยกตัวอย่างกรีซที่เป็นเจ้าภาพโอลิมปิก ในปี 2004 ปรากฏว่ากรีซต้องประสบกับภาวะขาดดุลงบประมาณหนัก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะทุ่มเงินลงไปจัดมหกรรมกีฬาเหล่านี้ครับ
นั่นคือกรีซครับ เพราะว่ากรีซขาดโครงสร้างพื้นฐานทางการกีฬา จำเป็นต้องกู้เงินมาเพื่อสร้างสนามกีฬา ที่พักนักกีฬา และอื่นๆ อีกจำนวนมาก
ประกอบกับนโยบายประชานิยมที่พรรคการเมืองต่างๆ ทุ่มลงไปเมื่อผลัดขึ้นมาเป็นรัฐบาล ทำให้กรีซเจอปัญหาขาดดุลงบประมาณสะสม และทำให้กรีซต้องกลายเป็นประเทศล้มละลายจนถึงทุกวันนี้
แต่สำหรับญี่ปุ่น เป็นประเทศที่มีโครงสร้างทางเศรษฐกิจ และโครงสร้างพื้นฐานที่เยี่ยมอยู่แล้ว เรียกได้ว่าญี่ปุ่นพร้อมทุกอย่างเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
การเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกของญี่ปุ่นจึงได้เปรียบ เพราะว่าญี่ปุ่นมีต้นทุนดีอยู่แล้ว การจัดงานใหญ่ขนาดนี้จะช่วยให้เกิดการกระตุ้นการใช้จ่ายเพิ่มมากขึ้นในประเทศจากทั้งภายในประเทศเองครั้งใหญ่ และคุ้มมากๆ ในแง่เศรษฐกิจมหภาคครับ
ที่ผ่านมา ญี่ปุ่นเจอกับปัญหาเงินฝืดมาโดยตลอด สิ่งที่ญี่ปุ่นพยายามแก้ไขปัญหาก็คือการแก้ไขปัญหาเงินฝืด ทั้งกระตุ้น ทั้งลดดอกเบี้ย และอีกหลายมาตรการสารพัด
ดังนั้น การจัดมหกรรมกีฬาโอลิมปิกในอีก 7 ปีข้างหน้านี้ของกรุงโตเกียว จึงกลายเป็นความหวังใหม่ที่จะช่วยให้ญี่ปุ่นหลุดพ้นจากภาวะเงินฝืดได้ในที่สุด
เปรียบไปก็เหมือนกับการกระตุ้นเศรษฐกิจครับ หลายประเทศที่ควักเงินออกมากระตุ้นเศรษฐกิจกันนั้น ถ้าเป็นประเทศที่มีเงินถุงเงินถังอยู่แล้วก็ไม่น่าเกลียด เช่น จีน เป็นต้น ที่การกระตุ้นเศรษฐกิจของจีนในปี 2008 นั้นไม่ได้สร้างปัญหางบดุลให้กับรัฐบาล แต่โชคร้ายที่การกระตุ้นไปสร้างปัญหาให้กับเงินเฟ้อในประเทศแทน ก็เป็นอีกปัญหาที่ต้องตามแก้กันไปในขณะนี้
แต่สำหรับประเทศกำลังพัฒนาบางประเทศนั้น การกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศคือการกู้หนี้ยืมสิน ที่มีความเสี่ยงจากทั้งดอกเบี้ย และการใช้เงินกู้อย่างไร้ประสิทธิภาพ โดยเฉพาะที่มีประวัติเลวร้ายในด้านคอร์รัปชั่น
ผมไม่ได้บอกนะครับว่าประเทศอะไร!







