พลังชนชั้นกลาง

ต้องยอมรับว่าในช่วงหลังมานี้ ทิศทางเศรษฐกิจตลาดเกิดใหม่ในเอเชียเริ่มส่อเค้าไม่ค่อยเวิร์กเหมือนหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากผลกระทบของการเตรียมลดปริมาณอัดฉีดซื้อคืนพันธบัตรของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด)

แม้ว่าภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) คงจะไม่ซ้ำรอยวิกฤตการณ์การเงินปี 2540 อีกครั้ง ทว่าวิกฤตทุนไหลออกงวดนี้ก็สร้างความบอบช้ำพอดู

ส่วนนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจเช่นที่ประเทศไทยดำเนินมานั้น ก็ช่วยได้แค่ฉาบฉวยระยะสั้นเท่านั้น ซึ่งสะท้อนผ่านจีดีพีไตรมาส 2 ปีนี้ ที่ต่างจากไตรมาสแรก หรือไตรมาสสุดท้ายของปีที่แล้วราวฟ้ากับเหว เช่นเดียวกับยอดขายรถที่ลดลงฮวบฮาบเมื่อหมดนโยบายรถคันแรก

เห็นแบบนี้แล้วคงไม่น่าแปลกใจหากภาคธุรกิจจะชะลอแผนการลงทุนเพิ่มในปีนี้ออกไป เพื่อรอดูสถานการณ์ให้แน่ใจก่อน

ทว่าสำหรับภาคธุรกิจยานยนต์นั้นกลับแสดงความมั่นใจว่าจะฝากอนาคตไว้กับไทยและอาเซียนได้

รายงานของเอเอฟพีได้สรุปไว้ว่า ไม่ว่ายอดขายในปีนี้จะเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ก็คือ การขยายตัวของชนชั้นกลางในแต่ละประเทศอาเซียนที่มีแต่จะพุ่งสูงขึ้น และเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ธุรกิจยังคงฝากความหวังไว้กับภูมิภาคแห่งนี้อยู่

นักวิเคราะห์ด้านยานยนต์มองว่า จะอย่างไรเสีย คนขี่มอเตอร์ไซค์ 2 ล้อ ก็ย่อมใฝ่ฝันที่จะมีรถยนต์ 4 ล้อไว้ขับในวันหนึ่ง ซึ่งประเด็นสำคัญก็คือ คนกลุ่มนี้คือคนที่กำลังเป็นอยู่ หรือกำลังจะขยับขึ้นมาเป็นสังคมชนชั้นกลาง ซึ่งจะเป็นตลาดที่มีศักยภาพที่สุดในอาเซียน

มองในแง่หนึ่งก็เป็นเรื่องดีค่ะ เพราะสะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของชนชั้นกลางในภูมิภาคนี้ และแนวโน้มเศรษฐกิจที่คึกคักจากแรงซื้อภายในของคน 600 ล้านคนในอาเซียน

ทว่าในอีกแง่หนึ่งนั้นก็อดห่วงเล็กๆ ไม่ได้ แรงซื้อของชนชั้นกลางนั้นมักปรากฏให้เห็นก่อนใครตามเมืองหลวงและเมืองใหญ่ ซึ่งทุกวันนี้ท้องถนนในกรุงเทพฯ หรือกรุงจาการ์ตา ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงพลังซื้ออย่างล้นหลามแล้ว แต่กลับไม่ปรากฏว่ารัฐบาลของแต่ละประเทศปรับตัวเร็วพอในการขยายหรือสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐานเพื่อรองรับชนชั้นกลาง

ยังไม่นับแนวโน้มหนี้ภาคครัวเรือนที่พุ่งสูง และผลกระทบอื่นๆ ที่จะตามมาจากแรงบริโภคอย่างไม่หยุดยั้งนี้

ภาคธุรกิจเขามองการณ์ไกลกันแล้ว วอนรัฐบาลช่วยตามให้ทันด้วยก็จะเยี่ยมมากค่ะ