ก็มันแนวของชาย

มันไม่ใช่แนวของชาย มันไม่ใช่แนวของชาย พ่ออยากให้เรียนแพทย์เรียนหมอ แต่ชายไม่ชอบ ชายชอบเป็นมิสทิฟฟานี่ อยากเรียนการแสดง เป็นดาราซุป’ตาร์เหมือน “น้องปอย” ตรีชฎา เพชรรัตน์ ชายนั้นชอบ มักๆๆๆ

คุณพ่อคุณแม่ชอบขัดใจชาย ชายไม่ชอบ ธีรวุฒิ เปลี่ยนแก้ว หนุ่มเชียงรายตัวเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง ตัดสินใจหอบผ้าหนีถิ่นฐานบ้านเกิดมุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ เพื่อไล่ล่าตามฝัน

ทว่าอยากเรียนศิลปะการแสดงในมหาวิทยาลัยชื่อดัง หรือสถาบันการแสดงขึ้นชื่อเหมือนคนอื่นเขา ก็ไม่ไหวเพราะต้นทุนชีวิตมีน้อย ธีรวุฒิจึงเปลี่ยนแนวสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศึกษาศาสตร์ เอกภาษาไทย แทน โดยใช้เวลาร่ำเรียนไม่ถึง 4 ปีก็สำเร็จปริญญาตรี

อยู่เมืองหลวงได้ระยะหนึ่ง เริ่มเบื่อหน่ายหายใจไม่คล่องปอด แถมความฝันอยากเป็นซุป’ตาร์เหมือนน้องปอยคงยาก ธีรวุฒิจึงเบนเข็มชีวิตมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ไปปักหลักอยู่ที่เมืองสองแคว จ.พิษณุโลก สมัครทำงานในตำแหน่งผู้จัดการแผนกพื้นที่เช่าห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง

ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น ฐานะความเป็นอยู่สุขสบายเพราะเป็นคนมัธยัสถ์ดำรงชีวิตสวนกระแสโลกที่ฟุ้งเฟ้อ แต่สิ่งหนึ่งที่ธีรวุฒิไม่เคยทิ้งความใฝ่ฝัน นั้นก็คือ ศิลปะการแสดง เมื่อเป็นดาราไม่รุ่ง ธีรวุฒิจึงมุ่นเรียนนาฏศิลป์ ศิลปะการแสดงพื้นเมืองโดยเฉพาะภาคเหนือ

“พื้นฐานไม่มี แต่ใจชอบใจรักจึงใช้วิธีศึกษาความรู้ด้วยตนเอง เริ่มจากการเรียนรู้จากสารานุกรม วัฒนธรรมไทยภาคเหนือ ที่มีอยู่ในห้องสมุดของโรงเรียนสมัยมัธยม จนมีความรู้ความสามารถเป็นที่ยอมรับแล้ว เมื่อมีเวลาว่างช่วงหยุด จึงได้อาสาไปเป็นวิทยากรให้กับโรงเรียนต่างๆ เพื่อเป็นการมอบโอกาสให้กับเด็กๆ ที่ชื่นชอบ โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆ” ธีรวุฒิ เล่าย้อนอดีตให้ฟัง

แม้ว่าความฝันอันยิ่งใหญ่ไม่สมหวังดังที่ตั้งใจ แต่ธีรวุฒิไม่เคยทิ้งความฝันไว้ข้างหลัง ยิ่งเมื่อปี 2550 ได้รับรางวัลพระราชทาน คนดีศรีแผ่นดิน สาขาศิลปะการแสดงพื้นบ้าน จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ก็ยิ่งทำให้เขาหลงรักศิลปะการแสดงพื้นบ้านของไทยมากกว่าเป็นซุป’ตาร์เสียอีก

มีเวลาว่างเมื่อไหร่จะหาโอกาสออกไปสอนนาฏศิลป์ ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน ในโรงเรียนที่ขาดแคลนครู หวังปลูกฝังเยาวชนคนรุ่นใหม่สืบสานศิลปะเหล่านี้ไม่ให้สูญหายไปจากสังคมไทย