แท็บเล็ตกับการศึกษาไทย

สถานีโทรทัศน์บีบีซีแห่งอังกฤษเผยแพร่รายงานสารคดีข่าว ซึ่งมีประเด็นเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวข้องกับนโยบายส่งเสริมสนับสนุนคุณภาพการศึกษาของรัฐบาลไทยภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยชี้เฉพาะเจาะจงไปที่โครงการแจกอุปกรณ์แท็บเล็ตให้กับนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาทุกคน ซึ่งมีจำนวนทั้งหมดประมาณ 9 ล้านคนทั่วประเทศไทย ตามที่รัฐบาลเคยลั่นวาจาให้คำมั่นไว้ก่อนหน้าเข้ามาทำหน้าที่รับผิดชอบบริหารงานบ้านเมืองในปี 2554

รัฐบาลไทยกำลังดำเนินการภายใต้คำสัญญาที่เคยให้ไว้ โดย โจนาธาน เฮด ผู้สื่อข่าวของบีบีซีและทีมงานได้ตามไปบันทึกภาพการแจกแท็บเล็ตวันแรกของโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งบริเวณชายแดนระหว่างไทยกับพม่าที่เด็กนักเรียนส่วนใหญ่มาจากหมู่บ้านชนบทและแท็บเล็ตที่นำมาแจกวันนี้เป็นเสมือนสุดยอดเทคโนโลยีแห่งศตวรรษที่ 20 ชิ้นแรกที่เด็กเหล่านี้จะได้รับ

ภาพความชื่นมื่น รอยยิ้มดีใจ และประกายอยากรู้อยากเห็นฉายชัดอยู่ในดวงตาและใบหน้าของเด็กนักเรียน โดย เฮด กล่าวว่า ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นได้เพราะนโยบายแจกแท็บเล็ต หรือโครงการแท็บเล็ตพีซีเพื่อการศึกษาไทย ซึ่ง เบญจลักษณ์ น้ำฟ้า รองเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) ย้ำชัดว่า แท็บเล็ตเหล่านี้ไม่ใช่เครื่องมือเล่นเกม แต่เป็นอุปกรณ์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กนักเรียน และเป็นหน้าที่ของครูและโรงเรียนที่จะต้องฝึกเด็กให้รู้จักใช้ประโยชน์จากแท็บเล็ตอย่างถูกต้องเหมาะสม

เฮด กล่าวว่า การดำเนินงานครั้งนี้นับเป็นแผนการที่ยิ่งใหญ่ของไทย ซึ่งแน่นอนว่าการจะแจกให้ถึงมือเด็กทั่วประเทศครบทุกคน จำเป็นต้องใช้เงินงบประมาณมหาศาล ซึ่งประเทศไทยถือเป็นประเทศที่ลงทุนด้านการศึกษามากที่สุดเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคเดียวกันอยู่แล้ว แต่คำถามก็คือ การลงทุนที่รัฐบาลไทยยืนกรานว่าเป็นไปเพื่ออนาคตเช่นนี้ คุ้มค่า คุ้มราคา และคุ้มเวลาที่จะทุ่มเทลงไปแน่แล้วหรือ และเป็นสิ่งจำเป็นยิ่งยวดสำหรับระบบการศึกษาใช่หรือไม่

ทั้งนี้ สารคดีข่าวของ เฮด ได้สะท้อนภาพระบบการศึกษาของไทยด้วยโรงเรียนกวดวิชาที่แต่ละห้องมีเด็กนักเรียนอัดแน่นและก้มหน้าก้มตาคร่ำเคร่งกับการจดเคล็ดลับและใจความสำคัญของวิชาต่างๆ เพื่อให้สามารถทำข้อสอบได้คะแนนในอันดับต้นๆ

บทบรรยายของสารคดีข่าวชิ้นนี้ระบุว่า ภาพของโรงเรียนกวดวิชาที่เห็นทำให้อดคิดไม่ได้ว่า จริงๆ แล้วรัฐบาลไทยควรจะปรับปรุงพัฒนาและยกระดับระบบหลักสูตรการเรียนการสอนตามโรงเรียนของไทยให้ได้มาตรฐานเพียงพอและตอบสนองความต้องการความรู้ของเด็กนักเรียนมากกว่าเน้นไปที่วัตถุอย่างแท็บเล็ต

แน่นอนว่าสำหรับอุปกรณ์เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยหากใช้อย่างถูกต้องเหมาะสม ย่อมจะเป็นประโยชน์ได้แน่นอน แต่หากปราศจากการพัฒนาคุณภาพคนที่จะเป็นผู้ใช้ ประโยชน์ที่ควรจะได้รับย่อมต้องถูกบั่นทอนลงไป

ทั้งนี้ สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนขณะนี้ก็คือ แม้จะไม่สามารถรับรองผลลัพธ์บวกใดๆ ได้ แต่รัฐบาลไทยได้พยายามอย่างหนักในการผลักดันให้แท็บเล็ตเกิดประโยชน์มากที่สุด ท่ามกลางระบบการศึกษาที่ยังจำเป็นต้องดำเนินการปฏิรูปอีกหลายประการ