อ้ายงั่วรีเทิร์น

บึงบอระเพ็ดหน้าฝนเดี๋ยวนี้ มีดาราหน้ากล้องที่ไม่เหมือนกับในอดีต มันคือนกอ้ายงั่ว (Oriental Darter)

“ลุงพนม” ไกด์ผู้เจนจบบึงบอระเพ็ด ขับเรือพาผมและชาวคณะไปไล่ถ่ายรูปนกอ้ายงั่วอย่างเมามัน ได้ครบทุกแอ็กชั่น ทั้งท่าเกาะตอกางปีกผึ่งแดด (ท่าบังคับ) ท่าตอนเทกออฟขึ้นจากผิวน้ำ ท่าตอนบินที่เปี่ยมพลัง

รวมถึงท่าตอนว่ายน้ำ ชูคอยาวๆ โผล่พ้นผิวน้ำ จนเป็นที่มาของชื่อนกงู หรือ Snake Bird

เรียกว่าทริปเดียวจบเลย สำหรับการถ่ายรูปนกอ้ายงั่ว

สมัยผมเริ่มดูนกเมื่อกว่า 10 ปีมาแล้ว นกอ้ายงั่วมีสถานภาพเป็นนกหายากผู้มีความเคลื่อนไหวลึกลับ และแทบไม่เคยมีใครพบที่บึงบอระเพ็ด

และแล้ว กรุนกอ้ายงั่วก็แตกโพละที่ จ.สระแก้ว เมื่อมีการพบอาณาจักรทำรังของนกอ้ายงั่วหลายสิบตัวอยู่กลางทุ่ง ผมยังจำความรู้สึกปลาบปลื้มลูกตาตอนนั้นได้

แล้วผมก็ใช้บริการอาณาจักรอ้ายลาว เอ๊ย อ้ายงั่วนี้ นำเด็กๆ ไปเข้ากล้องรายการทีวีดัง “ทุ่งแสงตะวัน” ซะเลย อิอิ

ย้อนอดีตไปนานกว่านั้น สมัยที่ฝรั่งเริ่มนำกิจการดูนกมาเผยแพร่เมืองไทย มีบันทึกเก่าแก่ระบุว่า น่านฟ้ากรุงเทพฯ เต็มไปด้วยนกขนาดใหญ่บินว่อน รวมถึงนกอ้ายงั่วด้วย

แม้แต่พบนกอ้ายงั่วทำรังบนต้นไม้สูง ที่ถนนวิทยุ!

แต่หลังจากนั้นไม่นาน นกไทยจำนวนมากล้มหายตายจากไปจากธรรมชาติอย่างรวดเร็ว สาเหตุหลักก็มาจากการล่าล้างผลาญ หรือนิสัยชอบยิงสัตว์เล่นของคนไทย หลายชนิดต้องสูญหายไปตลอดกาล หลายชนิดกลายเป็นของหายากสุดๆ รวมทั้งนกอ้ายงั่ว

สถานการณ์นี้ตรงข้ามกับฝั่งเขมร นกอ้ายงั่วยังอยู่สุขสบายชุกชุมอยู่ในโตนเลสาบ จะพูดว่าพวกมันอพยพหนีตายจากไทยไปเขมรก็ว่าได้ สวนทางกับคนเขมร ที่ต้องอพยพลี้ภัยมาไทยสมัยสงคราม

อย่างไรก็ดี นกอ้ายงั่วก็เช่นสัตว์ป่าอื่นๆ ของไทย พวกมันกำลังฟื้นตัวกลับมา ไปแค่บึงบอระเพ็ดก็เจอตัวได้ง่ายดาย ดูๆ แล้ว นกอ้ายงั่วนี่แหละเป็นดัชนีชี้วัดได้ชัดกว่าใคร

ว่าอย่างน้อย งานอนุรักษ์สัตว์ป่าของไทย ก็มีเรื่องให้พอชื่นใจได้บ้าง