สมเด็จฯวัดปากนํ้า

สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) นามเดิม ช่วง สุดประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 26 ส.ค. 2468 ที่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม รองแม่กองงานพระธรรมทูต ประธานคณะพระธรรมจาริก และเจ้าอาวาสวัดปากน้ำภาษีเจริญ (พระอารามหลวง) นับเป็นพระชั้นสมเด็จฯ ที่มีอาวุโสสูงที่สุด หลัง สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) มรณภาพ เมื่อวันที่ 10 ส.ค.ที่ผ่านมา

ทั้งนี้ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์อุปสมบทเมื่อปี 2488 ที่วัดปากน้ำ เขตภาษีเจริญ สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค เมื่อปี 2497 และเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ เมื่อปี 2508 และได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระราชาคณะ ชั้นสุพรรณบัฏ เมื่อปี 2538 รวมถึงได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่หนเหนือและแม่กองบาลีสนามหลวง

นอกจากนี้ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ยังเป็นศิษย์คนสำคัญของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชาธรรมกาย รวมถึงเป็นปูชนียบุคคลท่านหนึ่งของวัดพระธรรมกาย โดยเมื่อครั้งวัดพระธรรมกายจัดโครงการเดินธุดงค์ธรรมชัย เส้นทางมหาปูชนียาจารย์ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ได้ร่วมให้โอวาทแก่พระธุดงค์ทุกองค์ และสมเด็จฯ ยังเป็นพระอุปถัมภ์ชมรมพุทธศาสตร์สากล ซึ่งร่วมกับวัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จัดโครงการอุปสมบทหมู่ภาคเข้าพรรษา 1 แสนรูป ทุกช่วงเข้าพรรษาอีกด้วย