อยู่ที่นายกฯ

บรรยากาศทางการเมืองกำลังกลับเข้าสู่ภาวะการเผชิญหน้าอีกครั้ง ด้วยปัจจัยหลายประการสำคัญด้วยกัน เมื่อการชุมนุมที่สวนลุมพินีในวันที่ 4 ส.ค.ของกลุ่มที่เรียกตัวเองว่า “กองทัพประชาชน โค่นระบอบทักษิณ” กำลังเป็นที่หวาดวิตกว่าจะเป็นชนวนเหตุให้สถานการณ์บานปลายหรือไม่

แม้ว่า น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีและ รมว.กลาโหม จะได้พยายามหาทางออกด้วยการประกาศผ่านทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย ว่ารัฐบาลจะเป็นตัวกลางเชิญคู่ขัดแย้งทุกฝ่ายมาร่วมกันหาทางออก โดยจะเป็นรูปแบบของคณะทำงาน แต่ก็มีความสงสัยว่าเป็นเพียงการซื้อเวลาหรือไม่

อย่าลืมว่าที่ผ่านมามีหลายฝ่ายเรียกร้องให้รัฐบาลสร้างกระบวนการการมีส่วนร่วมในลักษณะนี้มาตลอด พร้อมกับให้ถอนร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิดเนื่องจากการชุมนุมทางการเมืองการแสดงออกทางการเมืองของประชาชน ของนายวรชัย เหมะ สส.สมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย ออกจากสภาผู้แทนราษฎร

ทว่าข้อเรียกร้องดังกล่าวกลับไม่ได้รับการตอบรับจากนายกฯ โดยมักจะอ้างว่าเป็นเรื่องของสภา จึงไม่แปลกที่เมื่อนายกฯ เตรียมจัดเวทีการมีส่วนร่วม ถึงได้ถูกปฏิเสธจากคู่ขัดแย้งทั้งพรรคประชาธิปัตย์และแกนนำการชุมนุม

อย่างไรก็ตาม เวลานี้ยังไม่สายเกินไปที่รัฐบาลจะแสดงความกล้าหาญทางการเมืองออกมาเพื่อให้ทุกอย่างคลี่คลายลง เริ่มจากการประสานงานไปยังนายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ ประธานสภา ให้เลื่อนการประชุมในวันที่ 7 ส.ค.ที่จะพิจารณาร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมออกไปก่อน หรือเรื่องเลื่อนกฎหมายฉบับอื่นขึ้นมาพิจารณาแทน

โดยแนวทางนี้ รัฐบาลเคยใช้มาแล้วเมื่อครั้งพิจารณาร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยความปรองดองแห่งชาติ เมื่อปี 2555 หลังจากกฎหมายฉบับนี้สร้างความขัดแย้งอย่างรุนแรงถึงขั้นมีการทะเลาะวิวาทกันในสภา

ถึงแม้ในปัจจุบันพรรคเพื่อไทยจะไม่ได้ถอนกฎหมายปรองดองออกจากสภา แต่การเมืองก็ไม่ได้เกิดความวุ่นวายแต่อย่างใดจนกระทั่งมีความพยายามจะเดินหน้าร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมในขณะนี้

ดังนั้น เชื่อว่าถ้านายกฯ ยิ่งลักษณ์ เริ่มต้นสร้างความปรองดองด้วยวิธีการนี้จะสามารถสร้างประโยชน์ให้กับทุกฝ่ายและทำให้คู่ขัดแย้งรวมไปถึงผู้เกี่ยวข้องเข้าร่วมเวทีของนายกฯ

เพราะคงไม่มีประโยชน์ที่จะใช้เสียงข้างมากลงมติรับหลักการกฎหมายนิรโทษกรรมในวาระที่ 1 ท่ามกลางความขัดแย้ง ซึ่งนั่นย่อมนำมาซึ่งความวุ่นวายอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้