นิรโทษกรรม?

โดย...เจษฏ์ โทณะวณิก นักวิชาการอิสระ

ท่านผู้อ่านคงจะพอจำได้ว่าสัปดาห์ที่แล้วเราได้คุยกันไปถึงเรื่องการเลือกว่าอะไรเป็นสิ่งที่รัฐบาลมองว่าเป็นสิ่งสำคัญ ก็จะแสดงให้เห็นได้ในระดับหนึ่งว่าสิ่งที่สำคัญสำหรับรัฐบาล หรือบุคคลที่ได้มีโอกาสในการเป็นผู้ทำงานโดยตรงในฝ่ายบริหาร และผู้ที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาคืออะไร

คราวที่แล้วเรามองตัวเลือกระหว่าง ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณ กับ ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ซึ่งเราก็ได้คิดในภาพรวมกันว่า รัฐบาลสามารถจะเลือกได้อย่างรวบรัดก็สองแบบ นั่นคือ 1.นำร่าง พ.ร.บ.งบประมาณ เข้าสู่การพิจารณาก่อน จากนั้นค่อยว่ากันเรื่อง ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม หรือ 2.สลับกันกับแบบแรก ซึ่งก็ปรากฏออกมาเป็นมติพรรคเพื่อไทย

ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณ ท่านทั้งหลายคงจะให้คำตอบได้ว่าเมื่อเทียบกับ ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม อันไหนมีความสำคัญต่อประเทศชาติ มากกว่ากัน เรื่องเกี่ยวกับงบประมาณเป็นเรื่องของคนทั้งประเทศ ไม่ว่าจะเลือกพรรคไหน แม้กระทั่ง ไม่ว่าจะไปเลือกตั้ง หรือไม่ได้ไปเลือกตั้ง

ส่วนเรื่องของการนิรโทษกรรมนั้น ก็เป็นเรื่องของบรรดาผู้ที่เข้าข่ายว่าได้กระทำการอันกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิด และหากพิจารณาตามกระบวนการยุติธรรมโดยชอบแล้วจะต้องรับโทษ ซึ่งหากเทียบกับคนทั้งประเทศ หรือเทียบกับผู้ที่ออกมาเลือกตั้ง ซึ่งคราวที่แล้วเราได้คุยกันไปว่าน้อยกว่าผู้มีสิทธิเลือกตั้ง และคนทั้งประเทศมาก ก็ยังน้อยกว่าโขอยู่ดี

แม้การนิรโทษกรรมจะไม่ได้เป็นเรื่องไร้สาระ แต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องเร่งด่วนสำหรับประเทศชาติ หากใช้เวลาพิจารณาให้นาน แต่รอบคอบ รัดกุม และเพื่อเกาะกุมสถานการณ์ทำให้เกิดความสงบเรียบร้อยในสังคมได้ ย่อมจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า และไม่เข้าข่ายว่าการอำนวยความยุติธรรมที่ล่าช้า เท่ากับว่าปราศจากความยุติธรรม ด้วยซ้ำไป

เหตุใดจึงมีการเลือก ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ก่อน ก็ว่ากันไปต่างๆ นานา แต่เหตุผลที่เราท่านอาจจะเห็นๆ กันอยู่ ก็คือ ในภาวะที่มีการปรับเปลี่ยนในส่วนของคนเสื้อแดง ก่อให้เกิดแรงกดดันต่อรัฐบาล หรือพรรคเพื่อไทย และความมั่นคงในการยืนให้นานของสมาชิกรัฐบาล ดังนั้นจึงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อเรียกความเชื่อมั่นของผู้ที่หนุนหลังตนเอง

ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ไม่ว่าจะก่อให้เกิดความสงบหรือไม่ ก็คือการแสดงออกชัดว่าเลือกคนที่หนุนรัฐบาล และคนที่สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ที่พูดเช่นนี้ไม่ใช่อยากให้คนไทยด้วยกันมีความผิด แต่บ้านเมืองมีขื่อ มีแป และต้องให้ขื่อแป นั้นใช้ได้จริง แต่ที่เป็นอยู่กับประเทศไทยมันไม่ใช่

ไม่มีคำที่จะสรุปการกระทำเช่นนี้ แต่ผู้ที่เลือกได้ให้คำตอบแก่คนไทยทั้งประเทศแล้วว่าอะไรสำคัญสำหรับพวกเขา อาจจะมีหลายคำตอบ แต่ที่ไม่ใช่แน่ๆ คือ ประเทศชาติและประชาชนโดยรวม