บุกอาเซียน

หนึ่งในแผนปฏิรูปเศรษฐกิจของญี่ปุ่นที่น่าจับตามองก็คือ การส่งเสริมให้ภาคธุรกิจขยายกิจการมายังภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาเซียนนี่เอง แน่นอนว่าอาเซียนมีประชากรรวมกันมากกว่า 400 ล้านคน แค่เฉพาะอินโดนีเซียก็มีประชากรไปมากกว่า 200 ล้านแล้ว อีกทั้งปริมาณชนชั้นกลางก็กำลังเติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งในเวียดนาม อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์

ดังนั้น อาเซียนจึงมีแรงดึงดูดอย่างมากโดยไม่ต้องสงสัยครับ ยิ่งพิจารณาสภาพเงื่อนไขการทำธุรกิจในญี่ปุ่นเองนั้น ก็ต้องบอกว่าสมควรแล้วครับ ที่ญี่ปุ่นต้องออกมานอกบ้าน

ญี่ปุ่นมีปัญหาหลักๆ คือค่าครองชีพในประเทศที่สูงมาก ทำให้ประชาชนใช้สอยอย่างประหยัด แต่คนญี่ปุ่นใช่ว่าไม่มีเงิน แต่ออมเงินมาใช้นอกประเทศเสียมากกว่า ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ญี่ปุ่นจึงประสบกับภาวะเงินฝืดมานาน

ภาคธุรกิจจะลงทุนการผลิตก็ทำให้ต้นทุนสูง สินค้าที่ขายก็สูงตามไปด้วย

ยิ่งในภาคอุตสาหกรรมแล้ว ในขณะนี้กำลังเจอปัญหากับต้นทุนพลังงานที่แพงขึ้น หลังจากที่ญี่ปุ่นสั่งปิดโรงไฟฟ้าปฏิกรณ์นิวเคลียร์ไป นับตั้งแต่เกิดกรณีโรงปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ฟูกุชิมา เมื่อต้นปี 2011 ทำให้ญี่ปุ่นต้องนำเข้าน้ำมันและก๊าซธรรมชาติเพื่อผลิตพลังงานป้อนในประเทศ ยิ่งทำให้ต้นทุนสูงหนักขึ้นไปอีก

การดำเนินธุรกิจในญี่ปุ่นจึงมีอนาคตไม่สดใสนัก การบุกตลาดมายังอาเซียนจึงถือเป็นเรื่องจำเป็น และยังเผชิญการต่อต้านน้อยกว่าที่เกิดขึ้นในจีน

แน่นอนว่า ในข้อเท็จจริงนั้น ญี่ปุ่นบุกอาเซียนมานานแล้ว โดยเฉพาะกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่อย่างค่ายรถยนต์และค่ายสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ และอื่นๆ

แต่ทว่าในยุคนี้ภายใต้การบริหารงานของนายกรัฐมนตรี ชินโสะ อาเบะ กำลังเร่งส่งเสริมให้ภาคธุรกิจทั้งขนาดกลางและขนาดย่อมบุกอาเซียนมากขึ้น โดยมีไทย เวียดนาม อินโดนีเซีย เป็นเป้าหมายหลักนี่แหละครับ

นอกจากนั้น พม่ายังกำลังจะกลายเป็นดินแดนเป้าหมายต่อไปในอนาคตที่ญี่ปุ่นกำลังจ้องตาเป็นมันครับ

น่าสนใจตรงที่ เราๆ ชาวอาเซียนกำลังตื่นเต้นกับการเข้าสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือเออีซีอย่างเต็มตัวในปลายปี 2015 นี้ ในบ้านเราเองก็กลัวว่าจะโดนบุกตลาดจากเพื่อนบ้านอาเซียน

แต่ภาคธุรกิจจากญี่ปุ่นนี่แหละครับ ที่จะน่ากลัวกว่า และน่ากลัวที่สุด เพราะมีทั้งเงินและสินค้าที่ได้คุณภาพเข้ามาตีตลาดอาเซียนได้อย่างไม่ยากจริงๆ

ยิ่งคนอาเซียน โดยเฉพาะบ้านเรายิ่งนิยมชมชอบญี่ปุ่นไม่น้อยเสียด้วย หวานเขาล่ะครับ