ไม่จำนำข้าวแล้วทำไง

เราได้เคยคุยกันไปแล้วเรื่องเกี่ยวกับการจำนำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักการทั่วไปในการจำนำและการรับจำนำ

ซึ่งการจำนำนั้น ผู้จำนำก็คงอยากจะให้สามารถจำนำได้ทุกสิ่ง อะไรก็ได้ที่ทำให้ได้เงินก่อน แล้วจากนั้นพอมีเงินก็ค่อยไปเอาของคืน นั่นเป็นธรรมดา

ส่วนทางด้านของผู้รับจำนำ ส่วนใหญ่แล้วก็จะต้องอยากรับจำนำสิ่งของที่ราคาคงอยู่สูงนานๆ และไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนราคาก็ไม่ตก หรือถึงจะตกก็ยังคุ้มการรับจำนำไว้อยู่ ดังนี้ ของสด ของเน่าง่าย พืชผลทางการเกษตร แน่นอนโรงรับจำนำไม่รับแน่

ท่านผู้อ่านอาจจะบอกว่าผมโง่ที่พูดเรื่องว่าโรงรับจำนำไม่รับจำนำของเสียได้ หรือพืชผลทางการเกษตรแน่

เพราะใครก็รู้ว่าไม่มีใครโง่ทำ รัฐจึงต้องเป็นผู้จัดทำให้ ไม่ใช่ว่าผู้บริหารรัฐโง่ หากแต่สิ่งต่างๆ ที่เอกชนไม่ประสงค์จะทำ รัฐก็จะเป็นผู้เข้าดำเนินการเสียเอง หากเห็นว่าเป็นประโยชน์ แต่คงจะไม่ใช่ให้สถานธนานุบาล หรือสถานธนานุเคราะห์ ที่เป็นโรงรับจำนำของรัฐเป็นผู้รับจำนำ

รัฐบาลซึ่งเป็นผู้ดูแลด้านการบริหารของรัฐคงจะเป็นผู้ดำเนินการโดยใช้กลไกอื่นๆ

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกเรื่องทุกสิ่งที่เอกชนไม่ดำเนินการ หรือไม่มีใครทำ รัฐบาลก็จะรับทำเอาไว้เสียหมด หากสิ่งที่ไม่มีใครทำนั้น เป็นสิ่งที่ไม่สมควรที่จะดำเนินการก็จะต้องงดไว้

การไม่ทำสิ่งหนึ่ง ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ต้องทำเลย และการไม่ทำสิ่งหนึ่ง เช่น ไม่รับจำนำ ก็ไม่ได้แปลว่าไม่เห็นใจคนจน การที่รัฐบาลใดก็แล้วแต่สร้างนโยบายประชานิยมขึ้นมา มาตรแม้นเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คน โดยเฉพาะคนจนได้เงิน ก็ไม่ได้แปลว่าเห็นใจคนจน

ลองฟังวิธีการพูดของบรรดาผู้คนที่เป็นคนจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะคนจนเห็นว่าเห็นใจคนจน ก็จะรู้ได้ว่าแท้จริงแล้วพวกเขาไม่ได้เห็นใจคนจน หากแต่เห็นช่องที่จะได้คะแนนเสียงและจะได้ตักตวงหาผลประโยชน์ในทางต่างๆ

ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่าคนที่เสนอต่างจะเป็นคนที่เห็นใจคนจน เพราะบรรดาผู้ที่คิดจะทำประชานิยมทั้งหลาย อาจจะได้มุ่งมองสิ่งเดียวกันคือ เพียงให้เป็นบันไดที่จะได้มาซึ่งอำนาจรัฐ

หากจะให้เกิดความยั่งยืนอย่างแท้จริง การจำนำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพืชผลทางการเกษตร หรือข้าว ไม่สามารถทำให้เกิดสิ่งนี้ได้ หากแต่ไม่ว่าใครจะมาเป็นรัฐบาลก็แล้วแต่ ต้องส่งเสริมให้เกษตรกรรู้เท่าทันตลาด รัฐบาลมีกลไกการพิจารณาตลาดในแต่ละช่วงและใช้นโยบายให้เหมาะสม

หากพืชผลใดส่อแววว่าจะล้นตลาด หรือราคายังไม่ดีพอ อาจจะสนับสนุนให้มีการนำไปแปรรูปเป็นสินค้าที่จะสามารถเก็บได้นานขึ้น

ทั้งนี้บรรดาผู้ที่เป็นเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพืชผลทางการเกษตรจะต้องไม่ใช่เพียงแต่นายทุน หากแต่จะต้องผลักดันให้เกษตรกรได้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะในเรื่องข้าว เกษตรกรจะต้องมีโรงสีของตัวเอง จะต้องสามารถใช้ระบบสหกรณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และจะต้องสามารถต่อรองราคาข้าวในตลาดโลกได้

เช่นนี้หากทำได้ ก็ไม่ต้องมาอ้างเอากันว่าการจำนำคือสิ่งที่ดีที่สุด และเป็นความเห็นอกเห็นใจแก่คนจน