ใส่ใจอาเซียน

บทบรรณาธิการหนังสือพิมพ์จาการ์ตา โพสต์ ของอินโดนีเซีย ระบุว่า ถึงจะเหลือเวลาอีกแค่ประมาณ 2 ปี ที่ 10 ชาติในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะรวมตัวกันเป็นประชาคมอาเซียน แต่ดูเหมือนว่าความสนใจและใส่ใจต่อความคืบหน้าใดๆ เกี่ยวกับอาเซียนในหมู่ประชาชนกลับมีไม่มากนัก

เหตุผลเพราะ ประชาชนส่วนใหญ่ต่างเห็นว่าแถลงการณ์ มติ และข้อตกลงมากมายหลายพันฉบับของอาเซียนไม่มีผลต่อชีวิตความเป็นอยู่ของตนเองแม้แต่น้อย และการรวมตัวกันเป็นอาเซียนเป็นเรื่องของภาครัฐหรือบุคคลในระดับสูงของประเทศเสียมากกว่า

ทั้งนี้ อีกหนึ่งตัวอย่างสำคัญที่ตอกย้ำความเมินเฉยได้ดีก็คือ ท่าทีล่าสุดของสื่อมวลชนอาเซียน โดยเฉพาะอินโดนีเซียในการรายงานข่าวการประชุมความมั่นคงเอเชีย (เออาร์เอฟ) ที่บรูไน ซึ่งไม่ได้ให้ความสำคัญกับการประชุมดังกล่าวมากเท่าที่ควรจะเป็น ทั้งๆ ที่มีบุคคลสำคัญจากชาติมหาอำนาจอย่างสหรัฐและจีนเข้าร่วม

แม้สาเหตุอาจจะเป็นเพราะประเด็นในการประชุมนี้มุ่งเน้นเรื่องการปลดอาวุธนิวเคลียร์เกาหลีเหนือและเสถียรภาพในเอเชียตะวันออกเป็นหลัก ซึ่งค่อนข้างห่างไกลกับชีวิตความเป็นอยู่ประจำวันของชาวอินโดนีเซีย กระนั้นการไม่ตื่นตัวและไม่เห็นความสำคัญของการเป็นประชาคมอาเซียน อาจทำให้อินโดนีเซียเสียประโยชน์

เพราะอย่างน้อยที่สุด การเป็นประชาคมเดียวกันหมายถึงการเปิดตลาดเสรีที่เป็นประโยชน์ต่อชาวอินโดนีเซียแน่นอน แต่ก็เฉพาะกับผู้ที่พร้อมและเข้าใจกับความเป็นอาเซียนเท่านั้น