กระแสตีกลับ

....ภุมรัตน์ ทักษาดิพงษ์

หลังจากฟัดกันจนฝุ่นคลุ้งไปหมด เวลานี้ฝุ่นเริ่มจางลงแล้ว

ในการปฏิบัติการทุกครั้ง รัฐบาลและกองทัพได้กำชับทหาร ตำรวจ ว่าห้ามยิงประชาชนเด็ดขาด โดยใช้มาตรการจากเบาไปหาหนักตามหลักสากล ให้สังคมได้รู้เห็นตลอดเวลาเพื่อเป็นพยานในการปฏิบัติของฝ่ายทหารด้วย ทหารพยายามประนีประนอมจนถึงที่สุด มาตรการแรงที่สุดที่ทหารจะใช้คือการใช้กระสุนยาง ทหารต้องอดทนแม้ถูกยั่วยุ เหยียดหยันจากกลุ่มเสื้อแดง ยอมแม้กระทั่งให้กลุ่มเสื้อแดงยึดอาวุธจำนวนมากไปได้ และยอมให้กำลังพลถูกกระทำเหมือนกับเป็นเชลยศึก

เพียงไม่กี่วันผ่านไป ความจริงผ่านข้อมูลและภาพ ทั้งจากผู้สื่อข่าว ช่างภาพชาวไทยและต่างประเทศ ผู้สื่อข่าวพลเมืองที่บันทึกภาพไว้ เริ่มทยอยออกสู่ประชาชน แม้แต่คนเสื้อแดงยังยอมรับว่ามีคนชุดดำที่คลุมหน้าถืออาวุธปืนสงครามร้ายแรงปะปนอยู่กับคนเสื้อแดงและยิงปืนใส่ทหารจริง คนชุดดำและกองกำลังที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่ในที่สูงบนตึกใช้อาวุธปืนยิงลงมาใส่ทหาร ทำให้ทหารและประชาชนเสียชีวิตหลายสิบราย ในขณะที่พยานบุคคลและภาพถ่ายยืนยันว่าทหารไม่ได้ยิงใส่ประชาชน ผู้สื่อข่าวยืนยันว่าทหารที่ใช้กระสุนจริงยิงขึ้นฟ้า ไม่มีใครจ้องปืนไปที่ประชาชน เพราะหากทหารใช้กระสุนจริงยิงใส่ประชาชน ประชาชนจะเสียชีวิตกว่านี้อีกมากมาย

วันนี้กระแสได้ย้อนกลับไปสู่กลุ่มคนเสื้อแดงที่อ้างว่าชุมนุมอย่างสันติ อหิงสา ต้องตอบคำถามสังคมใน กทม. และคนทั่วประเทศให้ได้ว่า ใครคือไอ้โม่งในชุดดำที่ถืออาวุธสงครามเข้ามายิงทหารและประชาชนถูกลูกหลงบาดเจ็บล้มตายมากมาย ซึ่งเข้าล็อกกับแผนที่ต้องการให้ผู้ชุมนุมเสียชีวิตเพื่อนำศพมาแห่รอบกรุง แกนนำเสื้อแดงจะปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้ที่ไม่สามารถป้องกันไม่ให้เกิดความรุนแรงตามที่เคยสัญญากับสังคมไว้ ซ้ำผู้ถืออาวุธหลายรายถูกพิสูจน์ว่าเป็นการ์ด รปภ.ของกลุ่มเสื้อแดง

ข้อมูลลับจากหลายด้านรายงานสอดคล้องกันว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของทหารด้วยกันเอง นัยหนึ่ง เป็นการต่อสู้อีกยกหนึ่งระหว่างนายพลฝ่ายทักษิณซึ่งสูญเสียอำนาจจากการรัฐประหาร 19 ก.ย. 2547 กับนายพลฝ่ายตรงข้ามทักษิณที่ได้อำนาจจากเหตุการณ์ดังกล่าว โดยเฉพาะนายทหารจาก พล.ร.2 ที่มีบทบาทสำคัญจากการยึดอำนาจ ควบคุมตัวนายพลฝ่ายทักษิณ รวมทั้งสลายการป่วนเมืองเมื่อเดือน เม.ย. 2552 การล็อกเป้ายิง ผบ.พล.ร.2 และ พ.อ.ร่มเกล้า ธุวธรรม จึงเกิดขึ้น ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายที่ทหารของชาติที่จบจาก จปร. และกินข้าวหม้อเดียวกันต้องมาเข่นฆ่ากันเองเพียงเรื่องของการแก่งแย่งอำนาจ คล้ายกับเหตุการณ์ตั้งแต่ 14 ต.ค. 2516 จนถึงพฤษภาทมิฬ 2535 ซึ่งความรุนแรงที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องทหารขัดแย้งกันเอง

ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีเหตุผลที่นายกฯ อภิสิทธิ์ จะลาออกและยุบสภาทันที เพราะรัฐบาลและกองทัพไม่ได้เป็นผู้ริเริ่มใช้ความรุนแรง ตรงกันข้าม ยังพยายามป้องกันไม่ให้ความรุนแรงเกิดขึ้นจากฝ่ายรัฐ สถานการณ์ครั้งนี้แตกต่างจากเหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 กรณี 6 ตุลา 2519 กรณีพฤษภาทมิฬ 2535 กรณี 7 ต.ค. 2551 ที่ทหารตำรวจยิงประชาชน ถ้าคุณอภิสิทธิ์ลาออกหรือยุบสภาทันทีตามคำขู่ ก็เท่ากับแสดงความไม่รับผิดชอบและปล่อยให้อันธพาลครองเมืองต่อไป จริงอยู่ นายกรัฐมนตรีต้องรับผิดชอบหากมีความสูญเสีย แต่ควรรับผิดชอบด้วยการใช้เวลาที่มีอยู่เร่งนำความสงบสุข เร่งฟื้นฟูเศรษฐกิจ และฟื้นฟูการบังคับใช้กฎหมายเพื่อให้บ้านเมืองเกิดความสงบเรียบร้อยดังเดิม ถ้าบ้านเมืองไม่ปกติสุข การฟื้นฟูเศรษฐกิจของประเทศก็ทำได้ยาก