พร้อมสู้ปัญหา

โลกระส่ำหนัก เมื่อวันที่ 23 พ.ค. 2556 ที่ผ่านมา เป็นเพียงหนังตัวอย่างที่ทุกฝ่ายจะต้องตระหนักและเตรียมมาตรการมารองรับไว้ให้พร้อม

เพราะเพียงแค่คณะกรรมการของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) เสียงแตกว่าจะชะลอหรือลดจำนวนเงินที่ใช้อัดฉีดเงินซื้อพันธบัตรตามมาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณหรือคิวอี ก็ส่งผลให้ดัชนีหุ้นทั่วโลกรูดลงแรง โดยพุ่งเป้าไปที่ประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากเศรษฐกิจยังเปราะบางและใช้มาตรการอัดฉีดเงิน รวมถึงนโยบายการลดค่าเงินเยนลงมากและรวดเร็ว ก็ถูกถล่มทิ้งทั้งหุ้นและพันธบัตร

ในที่สุดเฟดคงจะต้องหยุดมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจหลังจากใช้ยาแรงขนานนี้มานาน และตัวเลขเศรษฐกิจหลายตัวเริ่มกระเตื้องขึ้น นั่นหมายความว่าสภาพคล่องที่ล้นอยู่กระจัดกระจายไปทั่วโลก รวมถึงประเทศไทยด้วยก็จะต้องลดจำนวนลง หลังจากเงินลงทุนไหลออกไปหาแหล่งใหม่ๆ ที่ให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าตลาดหุ้นไทย ตลาดหุ้นเอเชีย

ดังนั้น ผู้ที่รับผิดชอบด้านการดูแลเสถียรภาพของเศรษฐกิจ ดูแลเรื่องปริมาณเงินไหลเข้าและไหลออก รวมถึงการลงทุนในสินทรัพย์ต่างๆไม่ว่าจะเป็นหุ้นพันธบัตรและเสถียรภาพของค่าเงินบาทจะต้องตระหนักอย่ามัวรอให้ข้าศึกมาประชิดตัวแล้วค่อยแก้ปัญหาแบบไทยๆๆ อีกต่อไปเลย มิเช่นนั้นอาจจะไม่ทันการณ์

ขณะเดียวกัน ภาคเอกชนไม่ว่าจะเป็นธุรกิจขนาดเล็ก ขนาดกลางหรือขนาดใหญ่ จะต้องเร่งปรับตัวให้เท่าทันกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปด้วย อย่ามัวแต่รอให้ทางการช่วยเหลือเหมือนที่ผ่านๆ มาอีกเลย

เพราะเห็นปรากฏการณ์ชัดเจนแล้ว กรณีที่ธุรกิจเจ็บจากเงินบาทแข็งค่าอย่างรวดเร็ว หลังรัฐบาลปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็น 300 บาทต่อวัน ทำให้กลุ่มธุรกิจที่เป็นเอสเอ็มอีได้รับความเดือดร้อนกันถ้วนหน้า และไม่ว่าสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจะเสนอกี่มาตรการให้รัฐช่วยเหลือก็แป้ก

ส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่าร้องขอมากจนเกินความจำเป็น เช่น การขอลดดอกเบี้ยนโยบายลงถึง 1% ใครเขาจะให้ได้ อย่างเก่งที่ประชุมคณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ในวันที่ 29 พ.ค.นี้ ก็คงจะมีมติลดได้เพียง 0.25%

เราเสนอว่าถึงเวลาแล้วที่ภาคเอกชนควรจะเลิกพึ่งพาความช่วยเหลือจากภาครัฐ ผู้ประกอบการควรหันมาช่วยเหลือตัวเอง เช่น การปรับลดต้นทุนหรือหาวิธีปิดความเสี่ยงให้รอบด้าน เหมือนบริษัทในตลาดหุ้นหลายๆ แห่งทำกัน เพื่อเพิ่มความสามารถในการทำกำไรและขายสินค้าได้มากขึ้น หยุดอ้างเหตุผลข้างๆ คูๆ ว่าเป็นเอสเอ็มอีเท่านั้นจะไปต่อสู้กับสารพัดปัญหาได้อย่างไร