รักในม่านฝน

เชื่อว่าหลายคนคงชอบอ่านนิยายในยามว่าง วันนี้ขอแนะนำ “รักในม่านฝน” ของ ประภัสสร เสวิกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2554

อ๊ะ อ๊ะ อย่าแปลกใจว่าทำไมหนังสือเล่มนี้ ถึงมาอยู่ในห้องความรู้ได้...

ที่เป็นแบบนี้เพราะนวนิยายเรื่องนี้อยู่ในชุด “วรรณกรรมเพื่ออาเซียน” ของสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ที่มีเป้าหมายนำเสนอความสัมพันธ์ของคนในอาเซียนผ่านทางวรรณกรรม

รักในม่านฝน เป็นเรื่องราวมิตรภาพระหว่าง “เรน” สาวไทย กับ “บ๋าว อาน” ไกด์หนุ่มชาวเวียดนาม ที่เริ่มต้นในช่วงที่บ๋าว อาน พาเรนเที่ยวฮานอย ทั้งคู่ได้ถ่ายทอดความคิด ตัวตน ผ่านการพูดคุยกัน ซึ่งหลายอย่างทำให้ทั้งสองคนนึกถึงเหตุการณ์ในชีวิตของตัวเอง รวมทั้งครอบครัว

นอกจากจะได้สัมผัสกับมิตรภาพของเพื่อนต่างเชื้อชาติแล้ว คนอ่านยังจะได้ซึมซับบรรยากาศและรู้จักฮานอย รวมทั้งชาวเวียดนามมากขึ้นด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องฝนที่ตกเป็นประจำ ประวัติศาสตร์ ความเชื่อโชคลาง วิถีชีวิต การเมือง ของประเทศเพื่อนบ้านแห่งนี้

แม้กระทั่งการเดินทางชมเมืองฮานอยของไกด์หนุ่มที่ขี่มอเตอร์ไซค์ และมีลูกทัวร์สาวซ้อนท้าย ก็ยังสะท้อนถึงการใช้ชีวิตของคนในเมืองนี้ได้เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับการสอดแทรกบทสนทนาหลายต่อหลายตอน ที่ทำให้มองเห็นภาพคนเวียดนามได้มากขึ้น แบบที่เราอาจไม่เคยรู้มาก่อน

ตัวอย่างเช่น ตอนที่เรนถามบ๋าว อาน ว่า “คนฮานอยทำอะไรกันก่อนจะถึงเวลาอาหารค่ำ” แล้วไกด์หนุ่มชี้มือไปอีกฟากหนึ่งของถนนที่วางหาบเล็กๆ และมีคนในวัยสูงอายุนั่งล้อมวงคุยกันบนม้านั่งตัวเตี้ยๆ โดยอาศัยแสงไฟทึมๆ จากโคมข้างถนนและป้ายนีออนหน้าร้านขายของ ว่าเป็นวิถีของชาวเวียดนาม

หากอยากรู้จักเวียดนามมากขึ้น ลองอ่านเล่มนี้ดู