ต้องคิดถึงประเทศ

ปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองดูจะยังไม่จบสิ้นจากสถานการณ์ที่เห็นต้องยอมรับว่า การเมืองยังเปราะบาง เสี่ยงต่อการเผชิญหน้ากันอีกรอบจนหลายฝ่ายผวาว่าจะเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงซ้ำอดีตหรือไม่ โดยเฉพาะในเดือน พ.ค. ครบรอบ 3 ปี “พฤษภาเลือด” ที่คนเสื้อแดงจะนัดชุมนุมรำลึกกันอีกครั้ง

ความขัดแย้งที่ว่าถึงขั้นที่มีข่าวว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี สั่งให้ยุบสภาเลือกตั้งใหม่หากไม่สามารถแก้ไขรัฐธรรมนูญ หรือออกกฎหมายนิรโทษกรรม เพื่อล้างโทษผู้ได้รับผลกระทบในเหตุการณ์ความขัดแย้งนับตั้งแต่ปี 2549 จนฝ่ายคัดค้าน โดยกลุ่ม 40 สว. กลุ่มมวลชน และพรรคประชาธิปัตย์ ต้องใช้บริการจากศาลรัฐธรรมนูญต่อต้านการออกกฎหมายดังกล่าว

ปรอทการเมืองที่ร้อนยังมาจากการที่พรรคเพื่อไทยมีมติไม่ยอมรับในอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญที่รับคำร้องว่า การแก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตรา นำโดย สส. รัฐบาล และ สว. จำนวนหนึ่งรวม 312 คน ว่าไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ โดยให้เหตุผลว่าศาลรัฐธรรมนูญกำลังก้าวก่ายฝ่ายนิติบัญญัติ เพราะการแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็นอำนาจที่รัฐสภาดำเนินการได้

น่าห่วงว่า ความขัดแย้งของสองอำนาจระหว่างรัฐสภาที่พรรคเพื่อไทยกุมเสียงข้างมาก กับองค์กรอิสระจากฝั่งศาลรัฐธรรมนูญจะจบลงอย่างไร จะเกิดการต่อต้านใหญ่บนท้องถนนหรือไม่ ล่าสุด พรรคเพื่อไทยจะยื่นถอดถอนตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและขู่แจ้งจับอีก ทั้งที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่า การตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญให้ถือเป็นที่สิ้นสุดและมีผลผูกพันทุกองค์กร

ไม่เพียงแต่การนิรโทษกรรมและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ยังมีร่าง พ.ร.บ.กู้เงิน 2 ล้านล้านบาทที่อยู่ในการพิจารณาของสภา ซึ่งเป็นปมขัดแย้งอีกประเด็น ก่อนหน้านี้อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ให้เอาผิดนายกรัฐมนตรี ขณะเดียวกันพรรคประชาธิปัตย์ก็เตรียมยื่นเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการออกกฎหมายกู้เงินขัดต่อรัฐธรรมนูญ

เหล่านี้ล้วนเป็นความผันผวนทางการเมืองกับการปะทะกันทางอำนาจระหว่างฝ่ายรัฐบาลและผู้สนับสนุน กับฝ่ายต่อต้านที่ยื่นเรื่องศาลรัฐธรรมนูญให้ถ่วงดุลการใช้อำนาจของเสียงข้างมาก ซึ่งอาจบานปลายเป็นระเบิดเวลาได้ทุกเมื่อ ถึงแม้เราไม่สามารถขจัดความขัดแย้งได้หมดจด เพราะวันนี้โครงสร้างสังคม การเมือง ชนชั้นต่างๆ กำลังเปลี่ยนผ่าน แต่ไม่ว่าจะเห็นต่างขัดแย้งกันอย่างไรก็ต้องยอมรับในกฎ กติกาและบทบัญญัติรัฐธรรมนูญ เลี่ยงต่อการใช้ความรุนแรงเหมือนในอดีต เพราะประเทศบอบช้ำมากพอแล้ว