มาฆบูชาร่วมอนุโมทนากับชาวพุทธในอินเดีย (จบ)

วิสัชนา : โดยเมื่อกระทำใดๆ อย่างเต็มกำลังแล้ว ก็ทำใจยอมรับว่า เป็นไปตามกฎความเป็นธรรมดา หรือเป็นไปตาม “ธรรมนิยาม” หรือเป็นไปตามกฎธรรมชาติ เพราะมันเป็นเช่นนี้เองตามหลักอิทัปปัจจยตา ซึ่งก็คงจะถูกอยู่หากพูดอธิบายแบบกว้างๆ แต่ถ้าพิจารณาลงไปให้ลึกแล้ว ก็คงต้องแสดงหลัก “กรรมนิยาม” เข้ามาพิเคราะห์ เพื่อแสดงให้เห็นพฤติกรรมความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่แสดงออกตามเจตนารมณ์สู่การกระทำ และมีผลหรือวิบากเกิดขึ้น อันเป็นไปตามลักษณะกฎแห่งกรรม ซึ่งเป็นกฎธรรมชาติอย่างหนึ่งในหลายๆ อย่าง คือ เป็นกฎย่อยอันหนึ่งในธรรมชาติที่แสดงความสัมพันธ์ของมนุษย์กับกฎธรรมชาติในลักษณะกรรมนิยาม อันเป็นกฎที่สำคัญที่สุดสำหรับมนุษย์ที่แสดงให้เห็นความจริง ที่มนุษย์จะต้องรับผิดชอบผลของการกระทำให้แสดงให้เห็นเป็นไปตามเงื่อนไขหรือในเหตุปัจจัยนั้น ซึ่งมนุษย์เป็นผู้กระทำหรือก่อ หรือสร้างเงื่อนไขความสัมพันธ์นั้นขึ้นโดยแสดงออกในรูปของเจตนารมณ์

ซึ่งเป็นความยุติธรรมอันปรากฏมีอยู่ในกฎธรรมชาติ ในรูปกฎแห่งกรรมว่า “มนุษย์กระทำสิ่งใด ก็ต้องได้รับผล อันเกิดจากการกระทำนั้นทั้ง ดี และ ชั่ว สร้างสรรค์ หรือ ทำลาย ซึ่งเป็นผลจากการกระทำของตน จึงยุติธรรมอย่างยิ่ง เมื่อผู้กระทำต้องเป็นเจ้าของ หรือรับผลจากการกระทำนั้นอย่างไม่อาจเลี่ยงหลีกหลบได้เลย.. มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ จึงเป็นกฎธรรมดาที่ปรากฏอยู่ในกฎธรรมชาติอันหนึ่งที่เรียกว่า “กฎอิทัปปัจจยตา เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง”

โดยสรุปเรื่อง “ธรรมจัดสรร” จากคำถามของ ดร.วิรไท สันติประภพ ก็เป็นกฎธรรมดา ที่แสดงออกในรูปของกรรมนิยามนั่นเอง ไม่ได้อัศจรรย์ ผิดแผกไปจากความเป็นจริง ที่แสดงออกในรูปของกฎแห่งกรรมดังที่บอกกล่าวเล่าเรื่องมาทั้งหมด เพื่อแสดงให้เห็นปัจจัยสัมพันธ์ของการทำงานว่า มีการดำเนินงานและมีการจัดการให้เป็นไปอย่างเป็นรูปแบบ มีระบบ โดยยึดหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เป็นยุทธวิธีในการปฏิบัติ และยึดแก่นธรรมในพระพุทธศาสนาเป็นยุทธศาสตร์ ในการคิดวางแผนดำเนินงาน และวางระบบยุทธการโดยยึดหลักความเป็นปกติ ความเป็นธรรมดาของ “ธรรมนิยาม” ซึ่งได้จัดอยู่ในรูปแบบของที่ปรากฏอยู่ในรูปของพระธรรมวินัยในพระพุทธศาสนา ที่ให้ประโยชน์สุดเป็นไปเพื่อความสุข ความเจริญ และเป็นไปเพื่อความสิ้นทุกข์กับทุกฝ่ายในรูป ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม

ด้วยหัวใจที่สะอาด ด้วยความคิดที่สร้างสรรค์ ด้วยการกระทำที่กล้าหาญ ขบวนการ “ธรรมจัดสรร” จึงเกิดขึ้น อันนำไปสู่ผลสัมฤทธิ์เกินกว่าความคิดหรือความรู้ของมนุษย์แบบโลกจะเข้าถึง เมื่อผนวกกับอำนาจธรรมที่เกิดจากการบูชาขึ้น ด้วยความศรัทธาแท้ศรัทธาธรรม ความเพียรอันชอบ และสติสมาธิอันตั้งมั่น ผลปัญญาจึงเกิดขึ้น ความจัดสรรโดยธรรม หรือธรรมจัดสรร จึงเกิดจากปัญญาของมนุษย์ผู้มีศีลธรรม มีสติปัญญา รู้จักบูชาตั้งมั่นในพระคุณของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ความจัดสรรของธรรมจึงนำไปสู่ “ปาฏิหาริย์” ได้อย่างน่าอัศจรรย์

ซึ่งเป็นไปตามกฎแห่งกรรม อันเป็นความปกติที่มีอยู่ในธรรมชาติ แต่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ จึงสรุปได้ว่า “ธรรมจัดสรร” ที่กล่าวพูดถึงกันอยู่นั้น แท้จริงคือ สภาวธรรมที่เป็นไปตามเหตุตามปัจจัย อันเกิดจากการกระทำของเราทั้งหลาย ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่เป็นอยู่จริง ดังเรื่องเบื้องหน้าเบื้องหลังที่เล่ามาในการจัดงานมาฆบูชา ณ ประเทศอินเดีย เพื่อจะได้เห็นภาพความจริงที่นำไปสู่ความสำเร็จของงานว่าแท้จริงแล้ว ความสำเร็จในงานมาฆบูชาโลกะได้เห็นภาพความจริงที่นำไปสู่ความสำเร็จของงานว่าแท้จริงแล้วนั้นได้เกิดจากการสร้างการกระทำด้วยพลังแห่งความเพียร จึงนำไปสู่ผลสัมฤทธิ์ตามความมุ่งหมายบนหัวใจเล็กๆ ของมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ด้วยพลังแห่งศรัทธาในพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงสามารถสานสร้างสัมพันธ์ให้เกิดงานมาฆบูชาโลกที่หลายฝ่ายกล่าวว่าทำได้ยากในดินแดนของชาวฮินดู (อินเดีย) ซึ่งสามารถดำเนินงานอย่างธรรมดาๆ ใช้ความสัมพันธ์ส่วนตนจนก่อนให้เกิดความศรัทธาอันนำไปสู่ความสำเร็จได้อย่างน่าอัศจรรย์ ที่กล่าวได้ว่าไม่ธรรมดาเลย

ซึ่งควรแก่การร่วมอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง ในพลังแห่งศรัทธาของผู้ร่วมงาน ผู้สนับสนุนงาน ทุกๆ คนที่ได้พร้อมเพรียงกันขับเคลื่อนจนงานมาฆบูชาเดินไปสู่ความสำเร็จผ่านพ้นอุปสรรคแรงเสียดทานทั้งปวง ซึ่งเป็นไปตาม “กฎกรรมนิยาม” อันประชุมลงใน “ธรรมนิยาม” ที่กล่าวเป็นภาษาสมัยใหม่ว่า “ธรรมจัดสรร” ก็คงสามารถจะกล่าวได้ดังที่ ดร.วิรไท สันติประภพ ปุจฉามา