วันไม่มีคนตาย

กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เชิญรัฐมนตรีที่รับผิดชอบมาเปิดศูนย์อำนวยการป้องกันและลดอุบัติเหตุทางถนน (ศปถ.) ในช่วงเทศกาลปีใหม่และช่วงสงกรานต์ทุกปี พร้อมประกาศเป้าลดยอดผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บทุกปี

เมื่อสรุปสถิติอุบัติเหตุหลังพ้น 7 วันอันตรายแล้ว ผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บก็ยังคงมีปริมาณมากน่าสยดสยองเช่นเดิม

ช่วงคุมเข้ม 7 วัน ระหว่างวันที่ 1117 เม.ย.ของปีนี้ก็เช่นเดียวกัน รัฐบาลก็ยังดำเนินการแบบเดิม ออกนโยบายแบบเดิมๆ โดยไม่รู้จักเบื่อหน่าย ประชาชนที่ตกเป็นเหยื่อของเทศกาลก็ตายเจ็บและสูญเสียกันแบบเดิมๆ ไม่มีที่สิ้นสุด

ทั้งหมดนี้สะท้อนว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาภาครัฐขาดวิสัยทัศน์ในการแก้ปัญหาอุบัติเหตุบนท้องถนน ทำให้องค์การสหประชาชาติ จัดลำดับให้ประเทศไทย ติดอันดับ 3 ของประเทศที่มีอุบัติเหตุมากที่สุดในโลก

คำว่า คนไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก จึงรวมถึงเรื่องสถิติอุบัติเหตุเข้าไปด้วย

ดังนั้น ขอวิงวอนให้ผู้นำรัฐบาลเห็นความตายและการสูญเสียของประชาชนสำคัญพอๆ กับเรื่องอื่นๆ เลิกนำคำว่าวาระแห่งชาติมาใช้กับเรื่องนี้อย่างเสียมิได้ แต่ต้องกำหนดยุทธศาสตร์ใหม่ไม่ให้การปฏิบัติในเรื่องนี้ล้มเหลวติดต่อกันเช่นทุกปี

สาเหตุการเกิดอุบัติเหตุมี 2 เรื่องหลักๆ หนึ่ง เจ้าหน้าที่ไม่บังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด สอง ประชาชนไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย เช่น ฝ่าฝืนกฎจราจร ดื่มสุราขณะขับขี่ ฯลฯ

ถึงเวลานำบทเรียนในอดีตมาวิเคราะห์และประเมินผลเพื่อกำหนดแผนให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ หน่วยงานที่บูรณาการทำงานกันต้องเลิกตั้งเป้ายอดคนตาย คนบาดเจ็บ แต่จะทำอย่างไรไม่ให้เกิดอุบัติเหตุในทุกเทศกาล หรือลดจำนวนลงให้น้อยที่สุดในทุกวัน

เพื่อให้นโยบายและยุทธศาสตร์เป็นจริง รัฐบาลจะต้องสนับสนุนงบประมาณที่มากพอสำหรับการแก้ปัญหานี้ เนื่องจากแต่ละปีการเกิดอุบัติเหตุได้สร้างความสูญเสียทางเศรษฐกิจมากถึง 2 แสนล้านบาท

ดังนั้น วงเงินที่จะนำมาลดความสูญเสียอย่างน้อยไม่ควรน้อยกว่า 10% ของมูลค่าความเสียหาย หรือมากกว่านั้น ซึ่งไม่ได้มากมายหากเทียบการลงทุนเมกะโปรเจกต์ที่รัฐบาลไปกู้มาใช้หลายแสนล้านบาท

ในระยะยาวต้องสร้างจิตวิญญาณผู้ขับขี่ที่ดีให้เกิดขึ้นในสังคมไทย อาทิ กำหนดหลักสูตรการเรียนการสอน ให้เยาวชนได้รับการปลูกฝังกติกาการใช้รถใช้ถนนร่วมกันเป็นวัฒนธรรม ซึ่งมากกว่าการสอนตำรากฎหมาย

หากริเริ่มดำเนินการทันที เราอาจได้เห็นทุกเทศกาลไม่มีคนตาย