ตีเช็คเปล่า

อีกประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นพิเศษกับกฎหมายกู้เงิน 2 ล้านล้านบาท ตามร่าง พ.ร.บ.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของประเทศ คือช่องว่างที่เปิดให้รัฐบาลใช้เงินในกรอบนี้ได้อย่างอิสระจนถูกเรียกว่าเป็น“เช็คเปล่า”

สาเหตุที่ทำให้เกิดช่องว่างจนรัฐบาลมีอำนาจจับจ่ายได้ตามใจชอบ เนื่องจากรายละเอียดโครงการต่างๆ ว่าจะก่อสร้างอะไร ดำเนินการที่ไหน เสร็จเมื่อไหร่ ถูกบรรจุอยู่ใน “เอกสารประกอบการพิจารณา” ไม่ใช่บัญชีท้าย พ.ร.บ. จึงไม่มีผลผูกมัด

นั่นหมายความว่ารายละเอียด โครงการต่างๆ กว่า 271 หน้าในเอกสารประกอบ ไม่ได้มีผลผูกพันว่าจะต้องทำตามนั้น หากจะปรับปรุงแก้ไขรายละเอียดก็แค่ทำให้อยู่ภายใต้กรอบบัญชีท้าย พ.ร.บ. 2 หน้า ที่เขียนเป็นกรอบไว้กว้างตาม 3 แนวยุทธศาสตร์

นั่นทำให้สามารถโยกโครงการนู้นมาโปะโครงการนี้ ปรับเปลี่ยนรายละเอียดเนื้อหาต่างๆ ได้