ยอมอ่อน

....นันทิยา วรเพชรายุทธุ

เพื่อนร่วมงานได้ตั้งข้อสังเกตเมื่อสัปดาห์ที่แล้วว่า จีนได้ลงข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์แทบจะทุกวันทุกฉบับ ทั้งเรื่องเศรษฐกิจ การเมือง หรือแม้แต่ข่าวฆาตกรรม

คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกค่ะ เพราะประเทศที่มีการเติบโตเป็นตัวเลขจีดีพีสูงที่สุด มีการส่งออกสูงสุด มีประชากรมากที่สุด และมีอิทธิพลที่สุดต่อทั่วโลก จะขยับตัวสักนิดก็สะเทือนไปทั้งโลก เศรษฐกิจดีก็ส่งผลให้ราคาน้ำมันพุ่งทองคำขยับ เพราะแรงบริโภคมหาศาล

แต่ที่น่าสนใจกว่าก็คือ ที่เป็นข่าวทุกวันนี้ก็ดูจะเป็นด้านลบไม่น้อยไปกว่าด้านบวก

แม้แต่กับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่หวานชื่นกันมานาน เพราะได้แรงหนุนจากเศรษฐกิจจีนมาเยอะ ก็เริ่มกระเพื่อมเพราะปัญหาแม่โขงแล้ง จนจีนต้องส่งผู้แทนมาร่วมสังเกตการณ์ รับฟัง และเริ่มให้ข้อมูลกับทางคณะกรรมาธิการแม่น้ำโขง หรือ MRC มากขึ้น เพื่อแสดงถึงความจริงใจในการร่วมแก้ปัญหา

และที่น่าจับตาต่อไปก็คือ กรณีค่าเงินหยวน หลังจากเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาในสหรัฐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ทิโมธี ไกธ์เนอร์ ได้ประกาศเลื่อนรายงานประจำครึ่งปีของกระทรวงออกไป ซึ่งหลายฝ่ายจับตาว่าในรายงานฉบับนี้ ไกธ์เนอร์จะประกาศอย่างเป็นทางการว่าจีนมีการปั่นค่าเงินหยวนหรือไม่

เพราะถ้าระบุออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร ก็เท่ากับเปิดทางให้รัฐบาลสามารถดำเนินมาตรการลงโทษทางการค้ากับจีนได้ ตามที่ฝ่ายฮาร์ดคอร์ในสภาเรียกร้อง ไม่ว่าจะตั้งกำแพงภาษี หรือคว่ำบาตรสินค้าต่างๆ

เห็นแล้วก็นึกถึงบทวิเคราะห์ที่คล้ายเป็นการส่งสัญญาณมาจากฝ่ายจีนก่อนหน้านี้ว่า การยอมไว้หน้ากันนั้นจะเป็นแรงกระตุ้นให้มังกรจีนค่อยๆ ปรับท่าทีลงมาเอง และจีนเองก็ไม่ต้องการผงาดขึ้นมาโตคนเดียว โดยสร้างศัตรูกับใครไปทั่ว โดยเฉพาะสหรัฐและยุโรป

ในทางตรงกันข้าม การหักกันนั้นมีแต่จะเสียมากกว่า เพราะรัฐบาลกรุงปักกิ่งได้ส่งสัญญาณชัดเจนพร้อมตอบโต้แล้ว และกรณีของกูเกิล อิงก์ ที่ต้องถอนตัวไป หรือกรณีจำคุกพนักงาน 4 คนของ ริโอ ตินโต จากออสเตรเลีย ฐานล้วงความลับทางการค้า ก็พอจะเป็นบทพิสูจน์ถึงความแข็งของจีนได้เป็นอย่างดี

หากท่าทีตอบรับของจีนออกมาสดใสตามคาด เห็นทีแนวทางยอมงอไม่ยอมหัก ท่าจะเวิร์กพอที่หลายฝ่ายจะเอาไปใช้บ้างก็ดี