ชำแหละ กม.นิรโทษกรรม

เปิดเกมรุกรอบใหม่ด้วยการผลักดันร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิด เนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง การแสดงออกทางการเมืองของประชาชน พ.ศ. ... ภายใต้การนำของ “วรชัย เหมะ” สส.แดง ที่รวบรวมรายชื่อ 42 สส.เพื่อไทย เสนอต่อประธานสภา

เนื้อหาสาระทั้งหมด 7 มาตรา ไปในทิศทางเดียวกับร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการปรองดองแห่งชาติ ทั้ง 4 ฉบับ ของ พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน สส.พรรคมาตุภูมิ สามารถ แก้วมีชัย สส.เชียงราย นิยม วรปัญญา สส.บัญชีรายชื่อ และณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ที่มีเป้าหมาย คือ การนิรโทษกรรม แต่มีรายละเอียดเพิ่มเติม

จากเดิมที่การนิรโทษกรรมจะจำกัดวงอยู่แค่ บุคคลที่เกี่ยวเนื่องกับการชุมนุมทางการเมือง หรือการแสดงออกทางการเมือง” แต่ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฯ ฉบับนี้ จะขยายนิยามผู้ที่ได้รับอานิสงส์ครอบคลุมไปถึง “บุคคลที่ไม่ได้เข้าร่วมชุมนุม” และมีผลให้ครอบคลุมผลกระทบด้านอนามัย

“บุคคลซึ่งไม่ได้เข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง แต่กระทำการนั้นมีมูลเหตุเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งทางการเมือง โดยวาจาหรือโฆษณาเพื่อเรียกร้องให้มีการต่อต้านรัฐ การป้องกันตน การต่อสู้ขัดขืนเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือการชุมนุม การประท้วง หรือการแสดงออกด้วยวิธีการใดๆ อันอาจกระทบต่อชีวิต ร่างกาย อนามัย ทรัพย์สิน หรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดของบุคคลอื่น ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องจากการชุมนุมทางการเมืองหรือการแสดงออกทางการเมือง”

สำหรับระยะเวลาที่จะได้รับการนิรโทษกรรมนี้ ระบุให้อยู่ในช่วงวันที่ 19 ก.ย. 254910 พ.ค. 2554 คล้ายกับ พ.ร.บ.ปรองดองของนิยม แต่แตกต่างจากอีก 3 ฉบับ ที่เริ่มต้นตั้งแต่หลังวันที่ 15 ก.ย. 2549

ขณะที่ประเด็นการนิรโทษกรรมในส่วน “เจ้าหน้าที่รัฐ” แต่เดิมในร่าง พ.ร.บ.ปรองดองฉบับ พล.อ.สนธิ สามารถ และนิยม เคยมีระบุไว้ชัดเจน แต่ใน ฉบับนี้ ไม่ได้ระบุเจาะจงเจ้าหน้าที่รัฐเป็นการเฉพาะ

ไฮไลต์ของ พ.ร.บ.ฉบับนี้ อยู่ที่มาตรา 3 วรรค 2 ซึ่งไม่ปรากฏอยู่ในร่าง พ.ร.บ.ปรองดองทั้ง 4 ฉบับก่อนหน้านี้ โดยระบุว่า “การกระทำในวรรคหนึ่ง ไม่รวมถึงการกระทำใดๆ ของบรรดาผู้ซึ่งมีอำนาจในการตัดสินใจ หรือสั่งการให้มีการเคลื่อนไหวทางการเมืองในห้วงระยะเวลาดังกล่าว” ซึ่งเป็นปัญหาในการตีความว่า ผู้ที่มีอำนาจในการตัดสินใจ หรือสั่งการนั้นจะครอบคลุมไปถึงใครบ้าง

ด้วยเนื้อหาร่างที่คล้ายคลึงกับร่าง พ.ร.บ.ปรองดอง การผลักดัน พ.ร.บ.นิรโทษกรรมในขณะนี้ จึงเป็นที่วิตกกันว่าจะจุดชนวนให้เกิดความขัดแย้งระลอกใหม่ ที่อาจบานปลายกลายเป็นความรุนแรงในที่สุด