เสี่ยโรงสีตอบแทนชาวนา ทุ่มเงินล้านเหินฟ้าเที่ยวเชียงใหม่

ทุกคนพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า รู้สึกเกร็งและพากันมองลงมาข้างล่างมองหาที่นาตัวเอง

 โดย...เสถียร ท้วมจันทร์

“ทุกคนพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า รู้สึกเกร็งและพากันมองลงมาข้างล่างมองหาที่นาตัวเอง เป็นชาวนาทำนามาทั้งชีวิตยืนมองเครื่องบินตอนทำนาเหมือนหมาเห็นเครื่องบิน ลองนึกดูได้ขึ้นเครื่องบิน เคยได้แต่ยืนมองอยู่ในนา มันดีใจที่สุด”

ดิเรก ทัศนพันธุ์ กำนัน ต.ดอนตาล อ.เมืองสุพรรณบุรี ในอีกสถานะหนึ่งเขาเป็นชาวนา บอกเล่าถึงความรู้สึกในวันที่เขาและเพื่อนร่วมอาชีพอีกร่วม 200 ชีวิต มีโอกาสขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต เพื่อไปทัศนศึกษาและดูงาน ที่ จ.เชียงใหม่ โดยเงินส่วนตัวกว่า 6 แสนบาท ของ วรภพ ฉิมพันธ์ เจ้าของโรงสีธนสินสมบูรณ์ ใน จ.สุพรรณบุรี

“พวกเราชาวนาที่ร่วมเดินทางไปครั้งนี้ อายุระหว่าง 50-70 ปี ทั้งหมดไม่เคยขึ้นเครื่องบินเลย ผมและชาวนาทุกคนตื่นเต้น บอกตรงๆ ว่ารู้สึกโก้เลยทีเดียว ทุกคนแต่งตัวกันโก้เลย ได้ไปสนามบินได้ขึ้นเครื่องบินทั้งไปและกลับ ครั้งหนึ่งในชีวิต ผมชอบ ชาวนาชอบทุกคน บางคนอมยิ้มทั้งขึ้นทั้งลง”

กำนันดิเรก บอกว่า รู้จักกับผู้ออกทุนและทำให้เกิดโครงการนี้คือ วรภพ หรือกำนันนวย ที่ชาวบ้านเรียกกันติดปากมานานแล้ว ตั้งแต่อดีตเมื่อครั้งที่วรภพขับรถวิ่งรับซื้อข้าวจากชาวนาตามท้องนา กระทั่งมีโรงสี ชาวนาก็เอาข้าวมาขายให้ที่โรงสี สิ่งที่วรภพไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยคือการให้เกียรติ ไม่เคยดูถูกชาวนา

“เขาพูดมาตลอดว่ามีวันนี้ได้เพราะชาวนา เขาเป็นลูกจ้างชาวนา เขาผูกพันกับชาวนามาตลอด เห็นชาวนาดีขึ้นเขาดีใจ เห็นชาวนามีรถ มีบ้าน เขาก็ดีใจด้วยตลอด ซึ่งทำให้เขาคิดทำโครงการนี้ขึ้นเพื่อตอบแทนชาวนา ซึ่งผมและชาวนาทุกคนรู้สึกขอบคุณเขามากๆ”

ชาวนากว่า 180 คน จาก 12 ตำบล ในพื้นที่ อ.เมือง และ อ.ดอนเจดีย์ จ.สุพรรณบุรี ซึ่งวรภพคลุกคลีซื้อขายข้าวมายาวนา มีโอกาสเหินฟ้าเดินทางไป จ.เชียงใหม่ ด้วยเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต ระหว่างวันที่ 16-18 ธ.ค.ที่ผ่านมา วรภพ บอกว่า ทำธุรกิจโรงสีข้าวมาตั้งแต่เล็ก มองเห็นชาวนาที่ทำงานหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณกับโรงสีข้าวเป็นอย่างมาก จึงต้องการตอบแทนบุญคุณชาวนา

“ไม่มีเขาหรือจะมีเราในวันนี้ เราทำงานเปรียบเสมือนเครื่องจักรที่ต้องขับเคลื่อนไปพร้อมๆ กันกับชาวนา แต่ใครเคยมองเห็นชาวนาไหม ใครเคยเห็นความสำคัญไหมกับเขาเหล่านั้น ผมคลุกคลีกับชาวนามาตั้งแต่เด็กๆ วิ่งรถรับซื้อข้าวจากชาวนา จนมาทุกวันนี้ได้ดีก็เพราะชาวนาทั้งหมดทั้งสิ้น ผมให้เกียรติชาวนาทุกคน จึงคิดทำโครงการสานฝันชาวนาให้เป็นจริง ตัดสินใจควักเงินส่วนตัวกว่า 6 แสนบาท จ่ายเป็นค่าเครื่องบิน ค่าอาหาร และค่าที่พัก”

วรภพ บอกว่า เหตุผลที่เขาเลือก จ.เชียงใหม่ เพราะมีความพร้อมทุกด้าน ทั้งแหล่งท่องเที่ยว วัฒนธรรมประเพณี เป็นแหล่งเรียนรู้ให้ชาวนาได้เห็นของจริงครั้งหนึ่งในชีวิต

“ชาวนาที่ร่วมเดินทางพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่าตื่นเต้น เสียว สนุก ตายไม่เสียชาติเกิดแล้ว ได้ขึ้นเครื่องบินสักครั้งหนึ่งในชีวิต ทำงานกันมาครึ่งค่อนชีวิตมีแต่เงยหน้ามองเครื่องบิน ครั้งนี้ขึ้นเครื่องบินและมองลงไปหานาตัวเองกันบ้าง ผมกล้าพูดได้เลยว่าผมเป็นคนแรกของประเทศและคนเดียวของประเทศที่พาชาวนาขึ้นเครื่องบินอย่างสมเกียรติ และผมจะทำอีกถ้ามีโอกาส”

แม้จะยังไม่กำหนดว่า ปีหน้าเขาจะทำโครงการพาชาวนาขึ้นเครื่องบินไปทัศนศึกษาอีกหรือไม่ แต่โครงการต่อไปของวรภพ เข้าตั้งใจอย่างยิ่งที่จะยกระดับชาวนาไทย ซึ่งไม่เพียงแต่จะต้องมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แต่ยังต้องมีความรู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงอีกด้วย

“ผมได้ติดต่อชาวไทยที่อยู่ประเทศสหรัฐและชาวไทยที่อยู่ในประเทศจีนให้มาสอนภาษาให้ชาวนาและลูกหลานชาวนา เพื่อเป็นการรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือเออีซี แล้วชาวนาต่อไปก็จะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเป็นชาวนายุคใหม่ที่ใครๆ ก็ต้องให้เกียรติชาวนา ชาวนาทุกวันนี้ลืมตาอ้าปากได้ มีรถ มีบ้าน มีที่ดิน มีทรัพย์สินเงินทองนับเป็นอาชีพหนึ่งที่ใครๆ ก็หมายปอง บางคนไม่มีที่ก็ยังเช่าที่ทำนา เป็นเรื่องที่น่าศึกษา เพราะชีวิตชาวนาจะวนเวียนอยู่กับผืนนามากกว่าไปอยู่ในสถานที่อื่น เขาทำงานกันทั้งปีไม่มีวันหยุดเหมือนอาชีพอื่นๆ” วรภพ กล่าว

ไม่เพียงในฐานะเจ้าของโรงสี แต่อีกสถานะหนึ่ง วรภพ หรือกำนันนวย ยังดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) ไร่รถ อ.ดอนเจดีย์ เขาวางแผนพัฒนาคุณภาพผลผลิตข้าวอย่างยั่งยืน โดยการส่งเสริมการปลูกข้าวปลอดสารพิษ ซึ่งจะเป็นการเพิ่มมูลค่าของข้าวไทย ในโอกาสเข้าสู่การเป็นเออีซีในอีก 2 ปีข้างหน้า และโครงการต่างๆ ที่เขาทำแล้ว และกำลังจะทำต่อไป ก็เพื่อให้ชาวนาไทยก้าวให้ทันกับโลกที่เปลี่ยนแปลง และความต้องการของตลาดในอนาคตเพื่อยืนหยัดแข่งขันกับการเปลี่ยนแปลงได้ในทุกๆ ด้าน