รักแท้ รักเทียม

ว่ากันว่า ความรักเกิดด้วยเหตุ 2 ประการ

ประการแรก เพราะบุพเพสันนิวาสเคยสร้างบุญร่วมกันในชาติก่อนมาแล้ว ผลบุญนั้นก็ส่งผลมา อาจจะชาตินี้หรือชาติต่อไป

คือไม่ว่าอะไร ก็ไม่สามารถขวางกั้นความรักได้ ถึงจะมีอุปสรรคเข้ามาบ้าง ทว่าอุปสรรคนั้นก็พ่ายแพ้บุญกุศลที่เคยสร้างร่วมกันมา สุดท้ายก็ต้องมาเป็นคู่กันวันยังค่ำ

ประการที่สอง เพราะการช่วยเหลือเกื้อกูล หรือน้ำใจที่มีต่อกันในปัจจุบัน ที่ไม่มีวันเหือดแห้ง ซึ่งเมื่อไม่เหือดแห้งความรักก็จะไม่เปลี่ยนแปลง หรือแปรเป็นอื่นไปได้

แต่ว่าคำว่า ช่วยเหลือเกื้อกูล นั้นหมายทั้ง การกระทำ คำพูด และจิตใจในทางที่ดีงามและสร้างสรรค์ โดยเฉพาะจิตใจถือว่าสำคัญที่สุด ซึ่งถ้าทั้งสามทวารหรือสามทางเป็นไปในทางที่ดี สร้างสรรค์ ความรักก็มั่นคง

ความรักก็จะไม่มีวันแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไปได้

เมื่อวานอ่านข่าวฝรั่งอังกฤษพบรักกับสาวไทยขายผลไม้ แล้วความรักของทั้งคู่ตอนนี้ก็หวานชื่นจับใจ จนใครๆ เห็นก็ต้องเดินเข้ามาซื้อผลไม้ของเธอและเขา

ความรักของทั้งคู่เริ่มต้นฝรั่งอังกฤษคนนี้ ชื่อว่า “แบรี ฟาวเลอร์” เดินทางมาเที่ยวพัทยา เมื่อเดือน ส.ค. ปี 2554 แล้วไปเจอสาวไทยชื่อ “นิภาพร” ชาว จ.พิจิตร ขายผลไม้ที่พัทยาแล้วเกิดชอบแต่แรกเห็น

เชื่อว่าหลายคนเป็นแบบนายแบรี คือเห็นปุ๊บแล้วชอบปั๊บ

แล้วนายแบรีก็ขอเบอร์โทรศัพท์นิภาพร บอกว่าชอบในตัวเธอ จากนั้นก็โทรศัพท์ติดต่อกันมาเป็นเวลาร่วม 8 เดือน แล้วนายแบรีก็ขอแต่งงาน แล้วนิภาพรก็ตกลง

ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อเดือน เม.ย.ที่ผ่านมา ที่บ้านของฝ่ายหญิงที่ จ.พิจิตร หลังแต่งงานนายแบรีก็ลาออกจากงานที่ประเทศอังกฤษเพื่อมาอยู่กินกับภรรยาขายผลไม้ด้วยกัน

ตอนนี้ทั้งคู่ขายผลไม้อยู่ที่บริเวณหน้าประตู 5 มหาวิทยาลัยนเรศวร และบริเวณหน้าธนาคารกรุงเทพ จ.พิษณุโลก

นี่คือหนึ่งความรักที่กำลังดำเนินไปอย่างสวยงาม ระหว่างสาวไทยกับหนุ่มอังกฤษ

หากย้อนไปอาทิตย์กว่าๆ ก็มีข่าวเกี่ยวกับความรักของสาวไทยกับฝรั่งเยอรมัน แต่มันช่างแตกต่างจากคู่ของ แบรี และ นิภาพร สิ้นเชิง ซึ่งแรกๆ อาจจะเหมือนก็ได้ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ เพราะมันเปลี่ยนไปแล้ว

ฝรั่งเยอรมันคนนั้น ชื่อ สเตฟาน วาร์กเนอร์ อายุ 42 ปี ต้องอุ้มลูกวัย 1 ขวบ ออกตามหาภรรยาคนไทยเพื่อให้เซ็นชื่ออนุญาตให้นำลูกชายกลับไปอยู่เยอรมนีด้วย

สเตฟาน เล่าว่า เดินทางเข้ามาเมืองไทยเมื่อปี 2549 เพื่อเยี่ยมคุณตาที่รักษาตัวอยู่ที่พัทยา ได้พบกับสาวไทยแล้วคบหากันจนกระทั่งคุณตาเสียชีวิตได้มอบเงินให้ 11 ล้านบาท ตนจึงนำไปสร้างบ้านให้แม่ภรรยา 2 ล้าน ซื้อรถยนต์ 1.5 ล้าน และใช้จ่ายอยู่ในพัทยา ต่อมาย้ายไปอยู่ที่ จ.อุบลราชธานี กับภรรยา แต่พอภรรยาคลอดลูกได้ 4 เดือนก็หายไป เงินที่มีอยู่ก็หมดลง จึงถูกแม่ยายขับออกจากบ้านพร้อมลูกชาย

สเตฟาน เล่าต่อว่า จากนั้นก็ออกตามหาภรรยาเพื่อให้เซ็นรับรองเพื่อที่จะเอาลูกกลับไปเลี้ยงที่เยอรมนีด้วย เพราะถ้าภรรยาไม่เซ็นก็เอาลูกกลับไม่ได้

ถ้าเรื่องเป็นอย่างที่สเตฟานเล่ามาทุกประการก็ต้องบอกว่าเขาโชคร้ายและน่าสงสารอย่างยิ่ง ซึ่งถ้าใครถูกกระทำเช่นเขาจะรู้ว่ามันเจ็บปวดสาหัสแค่ไหน

ทว่าในความโชคร้ายสุดๆ ของสเตฟาน อย่างน้อยก็มีความโชคดีให้เขาได้ชื่นใจบ้าง เมื่อภรรยาที่หนีจากบ้านไปตอนนี้สามารถติดต่อได้แล้วโดยเจ้าตัวยินดีที่จะไปเซ็นชื่อยินยอมมอบลูกให้กลับไปเยอรมนี

นี่แหละชีวิต ความรัก พอน้ำใจเหือดแห้ง...อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นอื่น จากความรักกลายเป็นความเจ็บปวด ความเศร้าสร้อย และการเลิกรา

นี่แหละความรัก ในเมื่อมีรักแท้ ก็ย่อมมีรักเทียม เป็นธรรมดาของมนุษย์ ใครเจอรักแท้ก็ดีไป แต่ใครเจอรักเทียมก็ต้องทำใจให้ได้ ชีวิตต้องก้าวต่อไป