พฤติกรรมม็อบ

การชุมนุมสาธารณะเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชนในระบอบประชาธิปไตย แต่ผู้จัดชุมนุมจะต้องจัดการดูแลและควบคุมให้การชุมนุมอยู่ในกรอบของการชุมนุมโดยสงบและโดยปราศจากอาวุธ และการชุมนุมมิใช่สิทธิอันสัมบูรณ์ รัฐสามารถจำกัดสิทธิในการชุมนุมได้ตามสมควรแก่สถานการณ์และโดยมาตรการที่สมควรแก่เหตุ

พบว่าในการชุมนุมของ นปช.ก่อนการชุมนุมใหญ่ในวันที่ 12 มี.ค. ทั้งในต่างจังหวัดและ กทม.มีการปราศรัยโดยแกนนำ นปช.บนเวทีหลายครั้งที่มีลักษณะเป็นการยั่วยุ ชี้นำ ส่งเสริมให้ใช้ความรุนแรง ต่อเนื่องมาจนถึงการชุมนุมระหว่างเดือน มี.ค.พ.ค. ก็ยังคงมีการปราศรัยในลักษณะดังกล่าว

มีการใช้ทหารและอาวุธสงครามในการควบคุมฝูงชนและสลายการชุมนุม ผู้ชุมนุมยั่วยุเจ้าหน้าที่ ในบางสถานการณ์ผู้ชุมนุมและการ์ดใช้ความรุนแรงต่อเจ้าหน้าที่ ในบางกรณีแกนนำ นปช.บางคนยุยงให้ใช้ความรุนแรง

มีผู้ชุมนุมใช้อาวุธประดิษฐ์ต่อเจ้าหน้าที่ทหาร สร้างแนวกำบังจากยางรถยนต์และจุดไฟเผา เพื่อให้มีควันปกคลุมอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่วันที่ 14–19 พ.ค. นอกจากนี้ยังมีการขนวัตถุอุปกรณ์จำนวนมาก เช่น ยางรถยนต์ ระเบิดปิงปอง ระเบิดเพลิง ระเบิดท่อพีวีซี มาให้ผู้ชุมนุมบริเวณถนนพระรามที่ 4 และถนนราชปรารภ

แกนนำ นปช.ยังไม่ใช้ความพยายามและให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่อย่างเพียงพอในการป้องกันและระงับความรุนแรงดังกล่าว กระทั่งไม่ยินยอมให้เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในพื้นที่ชุมนุม

การ์ดผู้ชุมนุมบางคนยินยอม รู้เห็นเป็นใจ หรือกระทั่งสนับสนุนให้คนชุดดำใช้อาวุธสงครามโจมตีเจ้าหน้าที่