แผลเก่าเยอะ

หนึ่งในอุปสรรคสำคัญต่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และในด้านความมั่นคงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกก็หนีไม่พ้นรอยแผลเก่าจากอดีต ที่มีต่อกันมาตั้งแต่ในประวัติศาสตร์ ทำให้เมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรสะกิดแผลเข้านิดหน่อยเหตุการณ์ก็มักจะลุกลามบานปลาย

โดยเฉพาะ 3 ชาติมหาอำนาจเอเชียตะวันออกอย่าง ญี่ปุ่น เกาหลี และจีน นั้น ไม่มีทางลงรอยกันได้ง่ายๆ จากรอยแผลในอดีต ที่กองทัพญี่ปุ่นในขณะนั้นเข้าปกครองคาบสมุทรเกาหลีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และปกครองอย่างกดขี่ที่สุดถึงขนาดพยายามกลืนชาติ กลืนวัฒนธรรมเกาหลีทั้งหมด ตัวอย่างที่น่าอดสูเห็นได้จากในช่วงนั้นญี่ปุ่นถึงกับบังคับให้ชาวเกาหลีเปลี่ยนชื่อแซ่เป็นญี่ปุ่นให้หมด และบังคับให้เรียนให้พูดภาษาญี่ปุ่นด้วย

ส่วนจีนก็เจอความเจ็บช้ำไม่ต่างกัน กับการถูกกองทัพญี่ปุ่นบุกขยี้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเฉพาะที่เมืองนานกิงที่ถูกกองทัพญี่ปุ่นฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไปนับล้านๆ คน และที่น่าเศร้าก็คือญี่ปุ่นพยายามลบบิดเบือนประวัติศาสตร์เหล่านั้นเรื่อยมา จนเรื่องนี้ถูกเปิดโปงขึ้นเมื่อไม่กี่ปีมานี้

ความเจ็บช้ำในอดีต ได้ส่งผลกระทบทำให้ 3 ชาตินี้มองหน้าไม่ติด โดยเฉพาะญี่ปุ่นซึ่งเป็นโจทย์หลัก ก็มักจะไม่มีทีท่าสลดหรือขอโทษกันด้วย หนำซ้ำการกระทำของญี่ปุ่นหลายครั้งดูเหมือนจะเป็นการยั่วยุทั้งจีนและเกาหลี เช่น การเดินทางเยือนศาลเจ้ายาสุกินิของผู้นำญี่ปุ่นในช่วงก่อนหน้า เพื่อทำการคารวะบรรดานักรบสมัยสงครามโลกที่ญี่ปุ่นเห็นว่าเป็นวีรบุรุษ แต่จีนและเกาหลีเห็นว่าเป็นอาชญากร

ดังนั้น เมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรที่สะกิดสะเทือนใจกันนิดหน่อย เหตุการณ์จึงมักระเบิดเป็นความรุนแรงโดยง่าย ดังเช่นกรณีการประท้วงและทำลายสถานธุรกิจของเอกชนญี่ปุ่นในกรุงปักกิ่งเมืองหลวงของจีน ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ จากกรณีความขัดแย้งเรื่องเกาะเตียวหยูที่ทั้งสองชาติแย่งสิทธิเป็นเจ้าของกันอยู่

แทนที่จะเดินหน้าแก้ปัญหาอย่างสันติ รัฐบาลญี่ปุ่นกลับประกาศเข้าซื้อเกาะดังกล่าวจากเอกชนญี่ปุ่นซึ่งอ้างเป็นเจ้าของ ทำให้จีนถึงกับหัวฟัดหัวเหวี่ยงครับ ก็จีนอ้างว่าเป็นของจีนอยู่ทนโท่ แล้วญี่ปุ่นจะมาซื้อขายอะไรกัน ท่าทีของญี่ปุ่นเท่ากับเป็นการแสดงถึงการยืนยันชัดเจนว่าญี่ปุ่นไม่ยอมปล่อยเกาะเตียวหยูไปเช่นกัน

สุดท้าย กรณีความขัดแย้งครั้งนี้ซึ่งมีเชื้อไฟมาตั้งแต่ครั้งประวัติศาสตร์ กำลังจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ทางด้านเศรษฐกิจของ 2 ชาติ หลังจากรัฐมนตรีช่วยจีนออกมากล่าวเตือนตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว ทั้งๆ ที่จีนและญี่ปุ่นเพิ่งจะประกาศความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่างกันให้มากขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง

นี่แหละครับ ความมั่นคงทางเศรษฐกิจและความมั่นคงในเอเชียตะวันออกนั้น เกิดขึ้นได้ยากจริงๆ เพราะแผลเก่าๆ นั้นเพียบ และฝังลึกจนยากจะลืม