อย่าโยนความผิด

รัฐบาลยืนยันมาตลอดว่า หากไม่มีการทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวงหรือคอร์รัปชันที่ชัดเจน

ก็ไม่เป็นความผิดที่รัฐบาลจะต้องรับผิดโดนซักฟอกให้โดนไล่ออก เพราะการบริหารบ้านเมืองมีโอกาสถูกหรือผิดได้ เป็นธรรมดาของการทำงาน

ทว่า จากนิยามการคอร์รัปชันของรัฐบาล ที่ช่วงนี้เป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งคณะรัฐบาล ด้วยการโยนความผิดไปให้หน่วยงานอื่นในทุกเรื่อง ซึ่งถ้ามาตรฐานความไม่ทุจริตของรัฐบาลยังยึดแนวคิดนี้ต่อไป รัฐบาลก็คงไม่มีทางจะยอมรับความผิดว่ามีการคอร์รัปชันเกิดขึ้นเป็นแน่

เห็นได้จากกรณีที่สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ (ป.ป.ท.) ออกมาเปิดผลตรวจสอบโครงการค่าใช้จ่ายในการให้ความช่วยเหลือฟื้นฟู เยียวยา และป้องกันความเสียหายจากอุทกภัยอย่างบูรณาการใน 6 จังหวัด มีการตั้งเบิก 595 โครงการ วงเงิน 563.2 ล้านบาท มีการพบข้อพิรุธหลายประการ ทั้งการปกปิดรายละเอียดโครงการ การไม่ทำโครงการให้เป็นไปตามปริมาณวัสดุการเขียนโครงการซ่อมแซม ทั้งที่ไม่มีการชำรุดจริง ผู้ควบคุมไม่ดูแลงานให้เป็นไปตามสัญญาจ้าง หรือกระทั่งการนำวัสดุไม่ได้มาตรฐานมาก่อสร้าง

ที่สำคัญจากการสุ่มตรวจ พบว่า ทุกโครงการที่ตรวจมีความผิดปกติและมีการระบุความผิดชื่อโครงการขึ้นมาชัดเจน เช่น โครงการซ่อมแซมถนนลูกรังของบ้านแสงสว่าง หมู่ 7 ต.แสงสว่างบ้านโนนดินแดง อ.หนองแซง จ.อุดรธานี โครงการซ่อมแซมถนนลาดยาง สายบ้านนิคม 1 บ้านโนนสง่า อ.เมือง จ.อุดรธานี หรือโครงการขุดลอกลำห้วยบุ่งก้านเหลือง ต.หนองเขียด อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น

แม้การตรวจสอบเบื้องต้นจะพบความไม่ชอบมาพากลชัดเจน แต่รัฐบาลกลับชี้แจงว่า มันก็เป็นเพียงข้อสังเกต ข้อสงสัย ยังไม่มีหลักฐานจะจับใคร แต่เมื่อคิดว่าน่าจะเป็นก็ต้องสืบสวนสอบสวนต่อไป รัฐบาลไม่เสียหน้า เพราะรัฐบาลไม่ได้โกง ใครโกงก็ต้องดำเนินคดี จะต้องฟันให้เห็นเป็นตัวอย่าง แต่ยืนยันว่าระดับนโยบายหรือรัฐบาล ไม่มีทุจริต แต่ผู้ปฏิบัติรัฐบาลรับรองไม่ได้ เพราะคนจำนวนมากก็ต้องเอาเข้าคุกเข้าตะรางไป

รวมถึงเรื่องโกหกสีขาว (White Lie) เป้าหมายส่งออก ที่รัฐบาลตั้งไว้เติบโต 15% ทางรัฐบาลก็ออกมาชี้แจงว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาปรึกษาการตั้งเป้าหมายส่งออกปี 2555 ว่าจะขยายตัว 15% เท่าเดิม ทางรัฐบาลจะมีความเห็นเป็นอย่างไร ซึ่งเมื่อรัฐบาลสอบถามหน่วยงานต่างๆ โดยทุกหน่วยงานเห็นว่าปี 2554 ไทยส่งออกไม่เติบโตมาก เพราะโดนน้ำท่วมใหญ่ปลายปี หากปี 2555 จะตั้งเป้าหมายเดิม ก็คงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ ทั้งที่รัฐบาลซึ่งติดตามเศรษฐกิจโลกจะรู้ว่าเป็นไปได้ยาก แต่รัฐบาลไม่อยากค้าน เพราะจะเป็นปัญหาขาดความเชื่อมั่น

ภาพรวมทั้งหมด หากรัฐบาลจะโยนความผิดให้ฝ่ายปฏิบัติ โดยฝ่ายให้นโยบายไม่เกี่ยวข้อง ทั้งๆ ที่ในทางปฏิบัติก็รู้กันอยู่ว่าตัวแทนของนายใหญ่นายหญิงทั้งนั้นที่เข้าไปบีบฝ่ายปฏิบัติ เมื่อมาตรฐานทุจริตของรัฐบาลใช้วิธีตัดตอนฝ่ายนโยบายกับปฏิบัติเช่นนี้ รัฐบาลมั่นใจหรือว่าเป็นการตัดตอนคอร์รัปชันที่จะยังนั่งบริหารงานต่อไปได้ คิดผิดคิดใหม่เถอะ