สารปรอทในครีมหน้าขาว

ค่านิยมความต้องการมีผิวขาวของคนไทยที่นับวันมีแต่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ นั้น ส่งผลให้ทุกวันนี้มีผลิตภัณฑ์จำนวนมากที่อวดอ้างสรรพคุณเรื่องการทำให้ผิวขาวขึ้น แต่ในขณะที่ผู้บริโภคกลับมีข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับการใช้ผลิตภัณฑ์ต่างๆ น้อยมาก

ยิ่งเดี๋ยวนี้มีผู้บริโภคจำนวนไม่น้อยที่ยินดีจ่ายเงินจำนวนมาก เพื่อแลกกับการมีผิวขาวเพียงเพราะหลงเชื่อตามคำโฆษณา แต่กลับมองข้ามถึงผลเสียหรืออันตรายที่อาจเกิดขึ้นตามมาเป็นผลข้างเคียง

หนึ่งในผลิตภัณฑ์ที่อ้างว่าช่วยให้ผิวขาวขึ้นที่หลายๆ คนนิยมใช้กันในปัจจุบันนี้ก็คือ ครีมทาหน้าที่อ้างว่าช่วยให้ผิวหน้ามีสีจางลง หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “ครีมหน้าขาว” ซึ่งในท้องตลาดมีวางจำหน่ายมากมายหลายยี่ห้อ ทั้งยี่ห้อดังจากต่างประเทศไปจนถึงยี่ห้อไม่คุ้นหู สนนราคาก็มีตั้งแต่ไม่กี่สิบบาทไปจนถึงหลายร้อยบาท สำหรับอันตรายของครีมหน้าขาวที่หลายๆ คนอาจยังไม่รู้คือ สารปรอท ซึ่งถือเป็นสารต้องห้ามในเครื่องสำอาง ซึ่งแม้ทางหน่วยงานที่กำกับดูแลเรื่องนี้อย่าง อย.จะกวดขันคอยหมั่นสุ่มตรวจเพื่อเป็นการป้องปราม แต่ก็ยังคงมีผู้ผลิตที่ไม่หวังดีกับผู้บริโภคที่ยังผสมสารปรอทลงในผลิตภัณฑ์แล้วนำมาวางจำหน่ายให้กับผู้บริโภค

อย่างล่าสุดมูลนิธิบูรณนิเวศและนิตยสารฉลาดซื้อได้ร่วมกันเก็บตัวอย่างผลิตภัณฑ์ครีมหน้าขาว มาตรวจหาสารปรอททั้งหมด 47 ตัวอย่าง โดยเป็นการเก็บตัวอย่างจากหลายจังหวัดทั่วประเทศจากในซูเปอร์มาร์เก็ต ห้างค้าปลีก ร้านสินค้าสุขภาพ รวมถึงแผงขายเครื่องสำอางในตลาดนัด ซึ่งตัวอย่างผลิตภัณฑ์ครีมหน้าขาวทั้งหมดถูกส่งไปวิเคราะห์หาปริมาณสารปรอททั้งหมด ในห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ของบริษัท อินเตอร์เทค เทสติ้ง เซอร์วิสเซส (ประเทศไทย) ด้วยวิธีตามมาตรฐานของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

จากผลการวิเคราะห์พบว่ามีถึง 10 ผลิตภัณฑ์ ที่มีสารปรอทปนเปื้อน โดย “ครีมน้ำนมข้าว” ที่เก็บตัวอย่างจาก จ.สุราษฎร์ธานี คว้าแชมป์ผลิตภัณฑ์ที่มีสารปรอทมากที่สุด มากถึง 99,070 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามด้วย “ครีมไวท์โรส” จาก จ.สงขลา ที่มีปริมาณสารปรอทปนเปื้อน 51,600 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ซึ่งพิษของสารปรอทสามารถให้ผิวหนังบางลงและเกิดการสะสมสารพิษตามอวัยวะต่างๆ เมื่อได้รับเป็นเวลานานสามารถทำลายไต ระบบประสาท เยื่อบุ และทางเดินหายใจ

สำหรับข้อแนะนำที่อยากฝากถึงผู้ที่คิดจะใช้ผลิตภัณฑ์ครีมหน้าขาวและรวมถึงเครื่องสำอางต่างๆ ต้องให้แน่ใจว่ามีการระบุ “หมายเลขใบรับแจ้ง” กับทาง อย. ซึ่งถือเป็นข้อมูลสำคัญที่สามารถใช้ตรวจสอบกับทาง อย. ได้ว่าผลิตภัณฑ์ดังกล่าวได้รับการรับรองจากทาง อย.จริงหรือไม่ และบนฉลากต้องแจ้งข้อมูลผู้ผลิต วันเดือนปีที่ผลิต หรือหมดอายุ และส่วนผสมต่างๆ ในผลิตภัณฑ์ n