สิ้น วาเด็ง ปูเต๊ะ พระสหายแห่งสายบุรี

วาเด็ง ปูเต๊ะ พระสหายแห่งลุ่มน้ำสายบุรี ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสียชีวิตด้วยโรคชราที่บ้านทุ่งเค็จ ต.ปะเสยะวอ อ.สายบุรี จ.ปัตตานี ด้วยอายุ 96 ปี เมื่อเวลา 15.00 น. วันที่ 7 ส.ค.ที่ผ่านมา และญาติประกอบพิธีฝังศพเย็นวันเดียวกันที่กุโบร์บริเวณละแวกบ้านเกิด

พระสหายแห่งลุ่มน้ำสายบุรีล้มป่วยด้วยโรคหัวใจ เนื่องจากอายุมากและร่างกายอ่อนแอ ญาติได้ส่งไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ (มอ.) หาดใหญ่ จ.สงขลา ต่อมาคณะแพทย์ตรวจพบโรคเพิ่ม 2 โรค คือ เลือดเส้นเลือดดำโป่งพองใกล้หัวใจ และโรคไตวายระยะสุดท้าย

วาเด็ง ปูเต๊ะ กลายเป็นบุคคลที่รู้จักทั่วประเทศ เกี่ยวกับเรื่องราวการเป็นพระสหายในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีจุดเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2535 ในครั้งนั้นพระองค์เสด็จฯ ไปโครงการพัฒนา พรุแฆแฆ อ.สายบุรี จ.ปัตตานี ทรงรับสั่งต้องการพบวาเด็ง ปูเต๊ะ เพื่อถามเรื่องการ สร้างฝายกั้นน้ำคลองน้ำจืดบ้านทุ่งเค็จ

ขณะนั้น วาเด็ง ปูเต๊ะ เป็นเพียงประชาชน สวมโสร่งและไม่ได้ใส่เสื้อ เดินทางไปเข้าเฝ้าฯ เพราะคิดว่า เจ้าหน้าที่ที่มาตามเขาถึงสองครั้งสองคราอาจจะโกหก เพราะไม่เชื่อว่าในหลวงจะเสด็จฯ มาในป่าเขาจริงๆ จนกระทั่งได้พบพระองค์ แต่ก็ยังไม่แน่ใจต้องหยิบธนบัตรขึ้นมาดู จึงจะเชื่อว่าเป็นพระเจ้าแผ่นดิน

หลังจากนั้นในหลวงก็ตรัสกับ วาเด็ง ปูเต๊ะ เป็นภาษามลายูว่า จะสร้างคลองชลประทานให้ เพื่อช่วยเหลือเรื่องแหล่งน้ำแก่ชาวบ้านในการทำการเกษตร พระองค์ตรัสสอบถามเส้นทางการขุดคลองสายทุ่งเค็จว่ามีเขตติดต่อที่ไหนบ้าง ซึ่ง วาเด็ง ปูเต๊ะ สามารถตอบได้ทุกคำถาม ถูกต้องตามแผนที่ที่พระองค์ทรงมีอยู่ จึงตรัสชมว่า วาเด็ง ปูเต๊ะ เป็นคนรู้จริง รู้จักพื้นที่ เพราะในการจะไปช่วยใครที่ไหน จำเป็นต้องถามเจ้าของพื้นที่ก่อน เพราะชาวบ้านจะรู้จริงกว่าคนอื่น

วันรุ่งขึ้นในหลวงก็ตรัสให้ วาเด็ง ปูเต๊ะ เป็นคนพายเรือให้พระองค์นั่งสำรวจคลองสายทุ่งเค็จ โดยตรัสให้ทำตัวตามสบาย และเล่าถึงความเดือดร้อนของชาวบ้าน พร้อมกันนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังทรงลองใจ วาเด็ง ปูเต๊ะ ด้วยการตรัสขอที่ดินทำโครงการพระราชดำริ ซึ่ง วาเด็ง ปูเต๊ะ ก็ออกปากยกที่ดินถวายให้กับพระองค์ในทันที

ด้วยความเป็นคนซื่อตรง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำรัสให้เป็น “พระสหายแห่งสายบุรี” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา