น่าหนักใจ

ก่อนทัพแดงจะบุก ผมแอบแวบจากเมืองไทยไปต่างแดน 5 วัน เพิ่งกลับมาหมาดๆ นี่แหละ

อย่าเข้าใจผิดว่า เป็นการลี้ภัยเหมือนตระกูลชิน แต่ด้วยเหตุธุระสำคัญ ที่นัดหมายมาเนิ่นนาน รวมถึงประเมินแล้วว่า จะกลับมาทันก่อนวันแดงเดือด

งานนี้ ถือว่าเดาถูกก็แล้วกัน

ระหว่างที่อยู่ต่างประเทศ ก็ได้ติดตามข่าวเมืองไทย รวมถึงเช็กข่าวเป็นระยะๆ ด้วย

และในฐานะคนที่อยู่ข้างนอกมองเข้ามา อยากบอกว่าภาพลักษณ์ไทยในต่างประเทศย่ำแย่จริงๆ

ข่าวประท้วงเสื้อแดงเป็นข่าวใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ในต่างแดนจนอาจเรียกได้ว่า เกือบทุกประเทศน่าจะมีข่าวเสื้อแดงปรากฏ

ขณะเดียวกัน เมื่อไปพบกับต่างชาติ หลายคนพอรู้มาจากเมืองไทยก็จะถามเกี่ยวกับม็อบแดงตลอดเวลา

บางคนเข้าใจเรื่องบ้าง บางคนก็ไม่เข้าใจ แต่ทุกคนมีความเห็นในทำนองเดียวกันก็คือเมืองไทยแย่จริงๆ

ภาพความวุ่นวายคราวบุกถล่มการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียน รวมถึงการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ กลับมาฉายซ้ำในหัวใจของทุกคน โดยต่างมองว่า จะเกิดความวุ่นวายทำนองเดียวกันแน่ๆ

และช่วงที่ผมเดินทางกลับ แทบไม่น่าเชื่อเลย เที่ยวบินว่างโหวงเหวง อย่าเรียกว่าครึ่งลำเลย ผู้โดยสารที่มีอยู่แค่เสี้ยวลำ หรือราวๆแค่ 1 ใน 4 เท่านั้น

ผมสอบถามพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินว่า เที่ยวบินที่ออกจากเมืองไทยมามีผู้โดยสารไหม ก็ได้รับคำตอบว่า คนนั่งแน่นเต็มลำ

นั่นแสดงว่า ต่างชาติหนีจากเมืองไทย และยังไม่ยอมเข้ามาเพราะกลัวม็อบ

ไม่ต้องพูดถึงธุรกิจท่องเที่ยวหรอก รับรองเป็นลมสนิท

แต่สิ่งที่น่าคิดมากไปกว่านั้นก็คือความน่าเชื่อถือของประเทศลดต่ำลงอย่างน่าใจหาย

หรืออาจพูดได้ว่าศักดิ์ศรี ความน่าไว้วางใจของบ้านเมืองกำลังถูกทำลายลงเรื่อยๆ จากฝีมือคนไทยด้วยกันเอง

ทั้งหมดส่งผลลบยิ่งกว่าผลกระทบทางเศรษฐกิจ เพราะมันเป็นผลกระทบทางจิตใจที่ฝังแน่นอยู่ตลอดเวลา

หากเกิดเหตุครั้งใด ต่างชาติก็จะนึกไปถึงเหตุการณ์ความวุ่นวายที่เคยเกิดขึ้นมาทุกคราว

สงครามครั้งนี้ มันไม่ต่างจากการเผาบ้านทำลายเมืองแม้แต่น้อย !!