ตุ๊กตารักษาป่า

โดย ปิยชาติ ไตรถาวร และ ณัฏฐ์ฐิติ อำไพวรรณ

“แม้ว่าเหยี่ยวจะเป็นนกนักล่า เป้าหมายของมันคือนกขนาดเล็ก แต่เมื่อมันผ่านมาเจอซากกวางที่หมาในล่าทิ้งไว้ มันก็กินอย่างตะกละตะกลาม เพราะในธรรมชาติทุกชีวิตอยู่ได้ด้วยการต่อสู้ ดิ้นรน สัตว์ที่ตายไปหนึ่งตัว เนื้อกลายเป็นอาหาร หนังย่อยสลายคืนสู่ดิน เขาและกระดูกกลายเป็นอาหารของเม่น ซากเพียงหนึ่งซากที่ต้องตายลงจึงถูกใช้อย่างคุ้มค่าที่สุด สมดุลเหล่านี้จะคงอยู่ต่อไปถ้าป่ายังเป็นป่า แต่หากป่ากลายเป็นเขื่อน ต้นไม้ใหญ่หลายต้นจะถูกลักลอบนำออกมา ไม้ดอกสวยจะถูกนำออกมา สัตว์ป่าหลายชนิดจะถูกล่าเพื่อนำเขามาประดับ เนื้อมากินและเป็นยาชูกำลัง ส่วนหนังต้องกลายเป็นผืนพรม การบริโภคธรรมชาติจะเกินสมดุล และเมื่อถึงเวลานั้นหลายๆ เผ่าพันธุ์อาจต้องสูญพันธุ์ไป ทั้งพรรณไม้และพันธุ์สัตว์ หากธรรมชาติถูกทำร้ายทำลายอย่างต่อเนื่อง สายพันธุ์มนุษย์ที่คิดว่าเป็นสัตว์ที่ฉลาดที่สุดก็คงหนีไม่พ้นการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์”

ณ ลานหน้าหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครใจกลางเมืองหลวง คนกลุ่มเล็กๆ ต่างอาชีพ ต่างฐานะทางสังคม นัดรวมตัวกันนำตุ๊กตาสัตว์น้อยใหญ่มาวิงวอนให้สังคมช่วยกันหาทางออกในการจัดการน้ำอย่างยั่งยืนแทนการสร้างเขื่อนในพื้นที่ป่าแม่วงก์ เพื่อรักษาป่า รักษาบ้านของสัตว์ป่าที่ไม่มีโอกาสได้พูดได้ออกความเห็น

ป่าแม่วงก์ ตั้งอยู่ในเขต จ.นครสวรรค์ และกำแพงเพชร มีพื้นที่ติดต่อเป็นผืนเดียวกันกับป่าห้วยขาแข้งและป่าทุ่งใหญ่นเรศวร รวมเป็นป่าตะวันตกผืนสุดท้ายที่ยังคงความสมบูรณ์ หากมีการสร้างเขื่อนแม่วงก์ในพื้นที่นี้ จะต้องเสียพื้นที่ป่าและแหล่งหากินของสัตว์ป่าอีกเป็นจำนวนมาก

ดุจฤทัย ณ ป้อมเพชร วิศวกรเจ้าของไอเดียม็อบตุ๊กตาสัตว์ นำตุ๊กตาสัตว์น้อยใหญ่เกือบ 40 ชีวิตเข้าร่วม และยังมีตุ๊กตาสัตว์อีกกว่าร้อยตัวที่ถูกนำมาร่วมรณรงค์ในวันนี้

ธรรมชาติทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือ การให้ชีวิต