คิดไปเอง

โดย...นันทิยา วรเพชรายุทธ

จากข่าวการเลือกตั้งในหลายประเทศช่วงหลังมานี้ พอจะสังเกตได้ว่า การเมืองโลกค่อนข้างจะวุ่นวายและมีการเปลี่ยนขั้วกันไม่น้อยจากปัจจัยหลักๆ 2 ประการด้วยกัน คือ 1.ปัญหาเศรษฐกิจปากท้อง และ 2.อิทธิพลจากการลุกฮือในโลกอาหรับ

ในฝั่งยุโรปที่มีการตัดเชือกประธานาธิบดีฝรั่งเศสไปเมื่อวานนี้ ก็อาจเข้าข่ายอีกประเทศหนึ่งในยุโรปที่ต้องเปลี่ยนขั้วอำนาจ หลังจากที่เกิดวิกฤตการณ์หนี้ในช่วงกว่า 2 ปีมานี้ เมื่อโพลหลายสำนักระบุไปในทางเดียวกันว่า ฟรองซัวส์ ออลลองด์ จากพรรคฝ่ายซ้าย น่าจะชนะประธานาธิบดี นิโกลาส์ ซาร์โกซี ไปได้

หากโพลไม่พลาด ฝรั่งเศสก็จะเป็นอีกหนึ่งประเทศที่ผู้นำหรือรัฐบาลเดิมพ่ายแพ้การเลือกตั้งตามรอยสเปน อิตาลี ไอร์แลนด์ กรีซ โปรตุเกส อังกฤษ เดนมาร์ก และฟินแลนด์

ส่วนใหญ่ประชาชนไม่พอใจการบริหารเศรษฐกิจปากท้อง การว่างงาน นโยบายรัดเข็มขัดที่ไปตัดลดสวัสดิการ การเข้ามาแย่งงานทำของคนต่างชาติ และอีกหลายความไม่พอใจที่แม้จะเป็นปัญหาสะสมมานาน แต่ประชาชนก็ได้ลงดาบทางการเมืองกันไปเรียบร้อย

มีเพียงแค่โรมาเนีย โปแลนด์ สวีเดน ลัตเวีย และเอสโตเนีย เท่านั้นที่กลุ่มการเมืองหรือผู้นำหน้าเดิมยังได้เสียงโหวตให้ไปต่อ

ส่วนประเทศอื่นๆ ที่ยังไม่ได้มีการเลือกตั้ง หรืออาจจะได้ผู้นำหน้าเดิมกลับมา ก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป

ในวันจันทร์ที่ 6 พ.ค. วลาดิมีร์ ปูติน จะเข้าพิธีสาบานตนกลับมารับตำแหน่งประธานาธิบดีรัสเซียอีกครั้ง เป็นสมัยที่ 3 แต่ 6 ปีข้างหน้าอาจจะไม่เหมือนเก่าอีกต่อไป เพราะแว่วว่าจะมีการนัดเดินขบวนประท้วงรับขวัญปูตินกันในกรุงมอสโกแล้ว

แม้จะยังมีปัญหาช่องว่างคนจนคนรวยอยู่มาก แต่รัสเซียก็ถือเป็นประเทศหนึ่งที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างแข็งแกร่ง จากการส่งออกน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ และส่งผลให้มีการขยายตัวของชนชั้นกลางในประเทศเพิ่มขึ้น ซึ่งชนชั้นกลางนี่เองที่เป็นกลุ่มต่อต้านการผูกขาดอำนาจของปูติน

จากที่ใช้นโยบายกำปั้นเหล็กมาตลอด ปูตินอาจต้องเปลี่ยนไปเป็นการประนีประนอมมากขึ้น ลดการเอาใจคนรวยและหันมาจับกลุ่มคนรุ่นใหม่ให้มากขึ้น เดินหน้าการปฏิรูปให้ต่อเนื่อง เพื่อให้การปกครองในยุคที่ “อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้” เป็นไปอย่างราบรื่นที่สุด

แม้แต่จีนที่เป็นคอมมิวนิสต์ก็ยังต้องเพลาๆ เรื่องกำปั้นเหล็กและหันมารอมชอมมากขึ้น เห็นได้จากการประท้วงที่เพิ่มขึ้นมาก และการหวิดจลาจลที่หมู่บ้านหวู่คั่น จากปัญหาแย่งที่ดินทำกิน

เห็นได้ชัดค่ะว่าไม่มีผู้นำประเทศไหนๆ ในโลกที่ไม่เจอความเปลี่ยนแปลงหรือไม่ต้องปรับตัวฟังเสียงประชาชน เพราะพวกเขาไม่มัวแต่คิดไปเองว่ายังเอาอยู่ ในฐานะที่เป็นรัฐบาลมาจากการเลือกตั้ง

ถ้าไม่รู้จักบริหารอารมณ์ของประชาชนที่เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ของแบบนี้เข้ามาได้ก็ออกไปได้ค่ะ