รับมือแผ่นดินไหว

ต่อกรณีแผ่นดินไหวที่ จ.ภูเก็ต 4.3 ริกเตอร์ เมื่อวันที่ 16 เม.ย.ที่ผ่านมา ถือเป็นเรื่องที่น่าหวาดหวั่น อย่างที่สุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งดังกล่าวมีศูนย์กลางอยู่ที่ จ.ภูเก็ต เอง เป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีที่การสั่นสะเทือนเกิดขึ้นในแผ่นดินไทยเอง ไม่ใช่ผลกระทบจากแผ่นดินไหวในประเทศใกล้เคียง

แผ่นดินไหวในวันดังกล่าว เป็นการปลดปล่อยแรงกดดันสะสมที่เกิดขึ้นจากเหตุแผ่นดินไหว 8.6 ริกเตอร์นอกชายฝั่งเกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย ซึ่งได้ส่งผลกระทบมายังรอยเลื่อนที่ จ.ภูเก็ต ทำให้เกิดการสั่นไหวขึ้น นั่นหมายความว่าความเสี่ยงจากแผ่นดินไหวในประเทศไทย ที่มีรอยเลื่อนต่างๆ อยู่บ้างเช่นกันนั้นไม่ใช่เรื่องเกินจริงแต่อย่างใดแล้วในวันนี้

อีกทั้งยังเป็นสัญญาณเตือนว่า ภัยแผ่นดินไหวไม่ใช่เรื่องไกลตัวคนไทยอีกต่อไป แต่กลับเป็นเรื่องที่คนไทยต้องตระหนัก และปรับเปลี่ยนองค์ความคิดต่อแผ่นดินไหวเสียใหม่ทั้งหมด ว่าเราจะรับมือและใช้ชีวิตไปกับความเสี่ยงนี้ในอนาคตได้อย่างไรต่อไป

แน่นอนว่า ตลอดที่ผ่านมา ประเทศไทยถือเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในโลกที่มีความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติต่ำ ไม่ว่าจะเป็นพายุ หรือแผ่นดินไหว แต่ในเมื่อได้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางธรรมชาติขึ้นหลายๆ อย่างในโลกก็ยิ่งทำให้ความเสี่ยงของประเทศไทยเพิ่มมากขึ้น ทั้งภัยจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ แม้กระทั่งแผ่นดินไหว

ดังนั้น สิ่งที่ไทยควรจะต้องรับมืออย่างเร่งด่วนคือ การปรับเปลี่ยนความคิดเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมอย่างที่สุดจากภัยธรรมชาติเหล่านี้

ไม่ว่าจะเป็นการปรับเปลี่ยนกฎหมายการก่อสร้างอาคารที่จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรองรับแผ่นดินไหวได้กี่ริกเตอร์ อีกทั้งอาคารเก่าที่ไม่สามารถรองรับแผ่นดินไหวได้นั้นก็จะต้องมีการปรับปรุงใหม่เช่นกัน

ขณะที่ในภาคประชาชนเองนั้น การฝึกซ้อมรับมือกับแผ่นดินไหวก็ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียอันเกิดจาก “ความไม่รู้” เมื่อเกิดแผ่นดินไหวขึ้นในอนาคต

ดั่งเมื่อครั้งก่อนหน้าปี 2547 ภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิถือเป็นเรื่องไกลตัวคนไทย แม้ว่าจะมีเสียงเตือนเป็นระยะๆ จากผู้เชี่ยวชาญก็ตามแต่ก็กลับถูกสบประมาท กลับถูกมองว่าเป็นคำเตือนที่สร้างความแตกตื่นให้กับการท่องเที่ยวเปล่าๆ

จนกระทั่งเกิดภัยสึนามิพัดเข้าถล่มชายฝั่งอันดามันในวันที่ 26 ธ.ค. 2547 ซึ่งในครั้งนั้นได้สร้างความสูญเสียให้กับชาวไทยอย่างประเมินค่ามิได้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความไม่รู้ การเพิกเฉยต่อคำเตือน ซึ่งนำไปสู่ความไม่เตรียมพร้อม

การปรับเปลี่ยนองค์ความคิดทั้งหมดของเราเอง จึงถือเป็นสิ่งจำเป็นสูงสุด เพื่อลดความสูญเสียที่อาจจะเกิดขึ้นในยุคที่ภัยแผ่นดินไหวไม่ใช่เรื่องไกลตัวคนไทยอีกต่อไป