อภิสิทธิ์คนรวย

หนังสือพิมพ์วอชิงตัน โพสต์ แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจของสหรัฐ

หลังจากที่เห็นรายงานสำรวจการกระจายรายได้ของ เอมมานูเอล ซาเอซ นักเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย โดยระบุว่า ไม่ว่าสหรัฐจะมีการเปิดกว้างทางโอกาสสำหรับนักธุรกิจเพียงใด แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือความจริงที่ว่า สหรัฐไม่เคยมีความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจอย่างที่บรรดาผู้นำอ้างถึงไว้อย่างแท้จริง

ย้อนกลับไปเมื่อช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่เมื่อปี 2533 45% ของความมั่งคั่งที่เริ่มฟื้นตัวกลับมาอยู่ในกำมือคนรวยซึ่งมีจำนวนเพียงแค่ 1% ของประชากร ขณะที่ในสถานการณ์เดียวกันแต่เป็นช่วงปี 2553 ตัวเลขความมั่งคั่งถึง 93% ก็ยังอยู่ในน้ำมือของคนรวย

ที่เป็นเช่นนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแหล่งรายได้หลักของคนรวยมาจากการเก็งกำไรในตลาดทุนทั่วโลกผ่านกองทุนเฮดจ์ฟันด์ต่างๆ โดยเพ่งเล็งแต่ผลประกอบการของบริษัทนั้นๆ เป็นสำคัญ

ดังนั้น ไม่ว่าบริษัทจะปลดคนงาน จะลดเงินเดือน เพิ่มรายได้อย่างไร คนมั่งคั่งเหล่านี้ก็จะไม่ได้รับผลกระทบ และมีแต่จะร่ำรวยขึ้นเท่านั้น

อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะระบบของรัฐบาลที่เอื้อประโยชน์ให้คนมีเงินอย่างเต็มที่ เช่น การยกเว้นภาษี และระบบของบริษัทที่เลือกที่จะนำผลกำไรมหาศาลมาเป็นค่าตอบแทนให้กับบรรดาผู้บริหารในระดับสูง แทนที่จะแบ่งมาเป็นรายได้ของพนักงานทุกคนในบริษัท

เรียกได้ว่าเป็นอภิสิทธิ์เฉพาะสำหรับผู้มั่งคั่งให้ร่ำรวยเพิ่มขึ้นไปอีก

ทั้งนี้ วอชิงตัน โพสต์ สรุปว่าระบบทุนนิยมย่อมดีในแง่ที่ว่าช่วยนำมาซึ่งความมั่งคั่งให้กับประเทศชาติอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ความมั่งคั่งที่กระจุกอยู่ในมือของคนเพียงแค่ 1% ก็ไม่อาจทำให้ประเทศชาติอยู่รอดได้เช่นกัน