ถ้าปิดกันมันก็ลงใต้ดิน

ถ้าปิดกันมันก็ลงใต้ดิน

สถานการณ์บ้านเมืองที่มีความเห็นแตกต่างกันสุดขั้วขณะนี้ สำหรับประธานศาลปกครองสูงสุดเห็นว่าเป็นเรื่องปกติ แม้กระทั่งฝ่ายเสียงข้างมากและเสียงข้างน้อย ถามว่าใครถูกใครผิดก็ตอบยาก สิ่งสำคัญ คือ เราต้องทำให้คนที่มีความเห็นแตกต่างกันอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ ต้องอดทนรับฟังเหตุผล เปิดโอกาสให้ฝ่ายข้างน้อยได้แสดงความคิดเห็นให้มีเวที เช่น ในทางการเมือง เมื่อเสียงข้างมากได้จัดตั้งรัฐบาล ก็ต้องให้เสียงข้างน้อยมีโอกาสในการตั้งกระทู้ถาม เปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจ จึงจะพูดได้ว่าฝ่ายเสียงข้างน้อยมีส่วนร่วมในกระบวนการปกครอง แต่ถ้าเมื่อไรเรายอมรับเสียงข้างน้อยไม่ได้แล้วปิดโอกาส สังคมนั้นก็จะนำไปสู่ความรุนแรง

แต่เสียงข้างมากทำอะไรได้เสมอ... “คุณคิดว่าเป็นอย่างนั้นหรือ ผมไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้นนะ ...ไอ้นี่ก็เป็นข้ออ้างไง การกระทำของฝ่ายบริหารต้องมีกฎหมายเป็นฐานอำนาจ ฉะนั้นผมไม่คิดว่าเมื่อเลือกคุณมาเป็นฝ่ายบริหารแล้ว คุณจะใช้งบประมาณอย่างไรก็ได้ตามใจคุณนะ มันต้องผูกพันตามหลักการกฎหมายงบประมาณ”

มีการอธิบายว่าเสียงข้างมากคือระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริงเพราะคือเสียงสวรรค์ของประชาชน

“ถูกต้องแล้ว ในเรื่องการฟังเสียงข้างมาก หรือการนำพาองค์กรในประเทศต้องเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ได้หมายความว่าเสียงข้างมากจะถูกเสมอไป ก็บ้าแล้ว เพราะบางครั้งถูกหรือผิดตัดสินกันที่เสียงข้างมากไม่ได้หรอก และถ้าเมื่อไรก็ตาม เฮ้ย ฝ่ายเสียงข้างมากต้องเป็นอย่างนี้อย่างเดียว ฝ่ายข้างน้อยไม่มีสิทธิที่จะพูดอะไร เมื่อปิดกั้นเขาก็ต้องหาหนทางที่จะต้องดำเนินกิจกรรมของเขา เช่น การลงใต้ดิน หรือต่อสู้ในรูปแบบอื่น แต่ถ้าเราเปิดให้เขาแสดงความเห็น ยังไงเสียงข้างน้อยมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเสียงข้างมากในขณะนั้นได้ ซึ่งสังคมที่มีความอดทนต่อกันเช่นนี้มันก็ก่อให้เกิดความสงบสุข

คิดอย่างไรกับคำว่า “เผด็จการนายทุนกับประชาธิปไตยเสียงข้างมาก” หัสวุฒิ หัวเราะในลำคอ “ก็ต้องเข้าใจให้ดีไงว่า จริงๆ ปัญหามันคืออะไร และอะไรคือประชาธิปไตยเสียงข้างมาก บางทีเราชอบอ้างว่าผมได้รับเลือกมาจากคนจำนวนมากนะ

“จริงๆ แล้วถ้าเราดูการปกครองในระบบรัฐสภาขณะนี้ ฝ่ายนิติบัญญัติก็คือฝ่ายบริหารของรัฐบาล แต่คุณจะเห็นว่าฝ่ายนิติบัญญัติที่ออกกฎหมายเพื่อให้อำนาจกับฝ่ายบริหารนั้นมันก็เยอะแล้วนะ แต่คุณไปดูในเรื่องของการ ออกพระราชกำหนดของฝ่ายบริหาร โอ้โห ... ผมว่าถ้าผมเป็นรัฐบาลผมเลือกรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เพราะมันเอื้อให้ผมทุกอย่างเลย ฝ่ายบริหารจะออกกฎหมาย พ.ร.ก.เมื่อไรก็ได้”