รัฐบาลต้องเป็นเจ้าภาพ
ต้องยอมรับว่าสถานการณ์ปัจจุบันราคาสินค้าอุปโภคบริโภคในท้องตลาดถีบตัวสูงขึ้นแทบทุกวัน
รัฐบาลต้องเป็นเจ้าภาพ
ต้องยอมรับว่าสถานการณ์ปัจจุบันราคาสินค้าอุปโภคบริโภคในท้องตลาดถีบตัวสูงขึ้นแทบทุกวัน จนปัญหาค่าครองชีพได้สร้างความทุกข์เดือดร้อนให้คนไทยทั้งประเทศก็ว่าได้ โดยเฉพาะคนหาเช้ากินค่ำและกลุ่มมนุษย์เงินเดือนแต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีมาตรการใดๆ ที่เป็นรูปธรรมจากรัฐบาลมาคลี่คลายความทุกข์ยากอย่างเป็นระบบ
คงปฏิเสธไม่ได้ว่าข้าวของที่แพงขึ้นมาจากปัจจัยราคาน้ำมันที่เป็นต้นทุนการผลิตและขนส่งที่ปรับเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ซึ่งโดยหลักการผู้ที่ใช้มากย่อมได้รับผลกระทบมาก แต่รัฐบาลที่ทำหน้าที่ในการกำกับกลไกราคาสินค้า และสร้างความเป็นธรรมในกระบวนการทางการตลาดได้เคยใช้ความรู้ความสามารถในการแก้ปัญหาในเรื่องต้นทุนที่แท้จริงแค่ไหน
หลายครั้งหลายครารัฐบาลเลือกที่จะเพิกเฉยในการเล่นบทบาทของผู้ชี้นำในตลาด ขณะที่หลายมาตรการของรัฐบาลนี้กลับไปค้ำจุนบรรดาผู้ประกอบการที่แสวงหากำไรจากประชาชน ผู้ที่เลือกนักการเมืองมาเป็นรัฐบาลเพื่อบริหารประเทศเสียด้วยซ้ำไป
วันนี้รัฐบาลและกระทรวงพาณิชย์ไม่ได้ตระหนักถึงความสำคัญของปัญหาเหล่านี้ จึงเลือกใช้วิธีการจัดการปัญหาแบบขอไปทีและสิ้นคิด ผ่านเครื่องมือที่เป็นสูตรสำเร็จโครงการธงฟ้า ซึ่งไม่ได้ตอบโจทย์การแก้ปัญหาราคาข้าวของแพงแต่อย่างใด เพราะการกำหนดจุดให้คนไปซื้อสินค้าราคาที่ถูกกว่าท้องตลาดไม่กี่บาท และมีเพียงไม่กี่จุด ไม่ได้เป็นหนทางแก้ปัญหาของคนส่วนใหญ่
หน้าที่หลักของกระทรวงพาณิชย์ ย่อมไม่ใช่การจัดบูธขายสินค้าราคาถูก แต่ต้องเข้าไปดูแลต้นทุนการผลิตสินค้าของผู้ประกอบการให้สะท้อนความเป็นจริงและเป็นธรรม
ในสถานการณ์แบบนี้จึงเป็นภาระรับผิดชอบโดยตรงของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ที่ได้รับฉันทามติให้เข้ามาเป็นผู้นำประเทศนี้ ที่ต้องมาทุ่มเทและเป็นหัวขบวนในการแก้ข้าวของราคาแพงอย่างจริงจัง เพราะเป็นทุกข์ของคนทั้งแผ่นดิน ไม่ใช่มุ่งแต่ขวนขวายแก้ไขรัฐธรรมนูญที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ของบรรดานักการเมืองเพียงไม่กี่คนที่ต้องการเสวยสุขในอำนาจ หรือต้องการได้รับผลประโยชน์ในทางบวกแก่ตนเอง
ขณะที่ประชาชน 15 ล้านเสียง ที่ไว้วางใจลงคะแนนเสียงหนุนส่งให้น.ส.ยิ่งลักษณ์ และพรรคเพื่อไทยเป็นแกนนำในการบริหารประเทศ ก็ต้องรู้จักใช้สิทธิในการเรียกและแสดงพลังทางการเมืองให้รัฐบาลรับรู้ถึงความทุกข์ยากเหล่านี้
มิใช่เอาแต่แสดงพลังทางการเมืองเพียงเพื่อให้ใครได้กลับบ้าน ทั้งๆ ที่ตัวเองยังมีทุกข์อยู่เต็มอกจากปัญหาข้าวยากหมากแพง
