แก้ข้าวก่อนอ่วม

ข้อเสียอย่างหนึ่งที่มีการเตือน หลังจากที่รัฐบาลเพื่อไทยเข้ามาบริหารประเทศ และได้เปลี่ยนระบบการบริหารพืชผลการเกษตรข้าว จากใช้ระบบประกันรายได้ของพรรคประชาธิปัตย์ กลับไปใช้ระบบรับจำนำในราคาที่สูงถึงตันละ 1.5 หมื่นบาท

คือการที่จะมีข้าวจากประเทศเพื่อนบ้านลักลอบเข้ามาสวมสิทธิเป็นข้าวไทย เพื่อได้สิทธิจำนำข้าวในราคาที่สูงกว่าราคาตลาด ซึ่งชายแดนขายตันละไม่ถึง 1 หมื่นบาท

ที่ผ่านมารัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ชี้แจงมาตลอดว่ามีระบบป้องกันไม่ให้ข้าวจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาสวมสิทธิจำนำ 1.5 หมื่นบาท มีการควบคุมจำนำข้ามเขต และตรวจจับข้าวที่ลักลอบเข้ามาจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างต่อเนื่อง แต่ในความเป็นจริงหลายโรงสียังมีข้าวจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาสวมสิทธิจำนำฟันกำไรกันเพลิน

ขนาดตัวจริงเสียงจริงผู้มีอำนาจของรัฐบาลที่อยู่ถึงต่างประเทศ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ยังยอมรับว่ามีปัญหาข้าวจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาสวมสิทธิรับจำนำตันละ 1.5 หมื่นบาท ฟันกำไรกันไปตันละหลักหลายพันบาท

รวมทั้งอดีตนายกฯ พ.ต.ท.ทักษิณ ยังได้แนะนำรัฐบาลน้องสาวให้แก้ปัญหาสวมสิทธิด้วยการรับซื้อข้าวที่จะเข้ามาสวมสิทธิแบบซื้อรัฐต่อรัฐ หรือจีทูจี โดยให้ประเทศเพื่อนบ้านเป็นผู้ซื้อสินค้าเกษตรที่รัฐบาลไทยสนใจ เช่น ข้าว แล้วนำมาขายให้รัฐบาลไทยแบบรัฐต่อรัฐ ซึ่งเชื่อว่าราคาที่ต่อรองจะถูกกว่าโดนสวมสิทธิจ่ายตันละ 1.5 หมื่นบาท

วิธีนี้นอกจากแก้ปัญหาสวมสิทธิข้าวได้แล้ว รัฐบาลโดยการสนับสนุนจากภาคเอกชน จะซื้อสินค้าเกษตรเหล่านั้นมาบริหาร และแปรรูปเพื่อส่งออกในนามของประเทศไทย อดีตนายกฯพ.ต.ท.ทักษิณ เชื่อว่าจะทำให้เอกชนได้ประโยชน์เพิ่มขึ้นในการส่งออกสินค้าเกษตร

จากเรื่องนี้ทั้งหมดจะเห็นได้ว่า รัฐบาลโดยผู้มีอำนาจสั่งการตัวจริงเสียงจริง ยอมรับแล้วว่ามีการสวมสิทธิจำนำข้าวในราคา 1.5 หมื่นบาท จากข้าวของประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งยิ่งมีการสวมสิทธิเข้ามาจำนำข้าวมากเท่าไหร่ รัฐบาลจะต้องนำภาษีเข้าไปซื้อข้าวที่สวมสิทธิเข้ามาในราคาที่แพงมากขึ้นเท่านั้น

ทั้งนี้ เมื่อมองย้อนหลังไปในการใช้ระบบรับจำนำข้าวที่ผ่านมาหลายสิบปี การรับจำนำข้าวของรัฐบาลแล้วนำไประบายประมูลขายให้ผู้ส่งออกข้าว ต้องขาดทุนจากการขายข้าวที่รับจำนำมาทุกปี เป็นหลักหมื่นล้านหรือบางปีที่รัฐบาลต้องการเอาใจชาวนา รับจำนำไว้ที่ราคาสูงกว่าตลาดมากๆ กลายเป็นการจำนำขาดหรือซื้อขาด รัฐบาลต้องขาดทุนจากการรับจำนำเป็นเกือบแสนล้านก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว

ดังนั้น ผู้เสียภาษีในประเทศไทยจึงไม่ควรจะโดนนำภาษีไปซื้อข้าวประเทศเพื่อนบ้านที่เข้ามาสวมสิทธิจากนโยบายที่รับจำนำราคาข้าวสูงถึงตันละ 1.5 หมื่นบาท

นอกจากนี้ วิธีแก้สวมสิทธิข้าวด้วยการไปให้รัฐบาลอื่นซื้อข้าวมาขายให้ไทยแบบจีทูจี ซึ่งก็ยังราคาสูงกว่าตลาด สิ่งนี้ไม่ใช่การแก้ปัญหาและไม่ใช่ภาระที่ต้องนำภาษีคนไทยไปช่วยอุดหนุนราคาข้าวประเทศเพื่อนบ้าน

อย่างที่รู้กัน สินค้าเกษตรอย่างข้าว ไทยไม่สามารถผูกขาดกว้านซื้อเหมือนกับสินค้าอื่น และไทยไม่ได้เป็นผู้ผลิตรายใหญ่ ผู้ปลูกรายใหญ่ คือ อินเดีย จีน เวียดนาม ที่ผ่านมาไทยแค่ส่งออกมากสุด หากราคาข้าวสูงผู้ผลิตใหญ่ก็พร้อมเทสต๊อกมาทำกำไร

รัฐบาลควรเลิกฝัน และควรป้องกันภาษีที่จะต้องเสียไปกับข้าวที่เข้ามาสวมสิทธิฟันกำไร ก่อนข้าวไทยจะป่วนไปกว่านี้