ยึดเงิน โอ๊ค-เอมไว้ก่อน ให้พ่อมาถอนไป...

คําตัดสินของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ที่พิพากษาให้ยึดทรัพย์ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี 4.63 หมื่นล้านบาท โดยองค์คณะผู้พิพากษามีมติเป็นเอกฉันท์ว่า... “พ.ต.ท.ทักษิณยังคงเป็นเจ้าของหุ้นบริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำนวน 1,449 ล้านหุ้น แต่อำพรางหรือซุกไว้ในชื่อลูกและเครือญาติก่อนที่จะขายให้แก่บริษัท เทมาเซก โฮลดิ้ง”

ฝ่ายหนึ่งเห็นว่า เมื่อทุกอย่างเป็นนิติกรรมอำพราง ดังนั้นจึงเป็น “โมฆะ”

ข้อคิดเห็นของอีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่า ไม่ว่าจะเป็นนิติกรรมอำพรางหรือไม่ เมื่อมีการทำธุรกรรม มีรายได้ มีการโอน มีการทำการขาย คนผู้นั้นก็ต้อง “เสียภาษีให้รัฐ”

ประเด็นแรก กรมสรรพากรมีอำนาจในการยึดทรัพย์และเรียกเก็บภาษีจาก “เอมพินทองทา โอ๊คพานทองแท้ ชินวัตร” จากการซื้อขายหุ้นบริษัท ชินคอร์ป 329.2 ล้านหุ้น จากบริษัท แอมเพิลริช อินเวสเมนต์ ในราคาหุ้นละ 1 บาท เมื่อวันที่ 20 ม.ค. 2549 ทำให้ได้ผลประโยชน์จากส่วนต่างราคาหุ้นละ 48.26 บาท จนต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา 1.2 หมื่นล้านบาท อยู่หรือไม่

แต่ศาลฎีกาก็วินิจฉัยชัดเจนว่า “การให้เรียกเก็บภาษีอากรจากพานทองแท้และพินทองทาที่ซื้อหุ้นบริษัท ชินคอร์ป จากบริษัท แอมเพิลริช เป็นการดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากร อันเป็นกฎหมายพิเศษที่กำหนดให้ผู้มีเงินได้พึงประเมิน มีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามที่ประมวลรัษฎากรกำหนด”

ข้อต่อสู้ของ พ.ต.ท.ทักษิณ และผู้คัดค้านที่ 13 จึง “ฟังไม่ขึ้น”

เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมหมายถึงว่า ฝ่ายน้ำเงินคือ กรมสรรพากร มีสิทธิเรียกเก็บภาษีจาก “โอ๊คเอม”

แม้กระนั้นฝ่ายแดงที่เห็นว่าไม่ต้องเสียภาษี ก็ยังเถียงคอขึ้นเอ็นว่า ถ้าพิจารณารายละเอียดคำพิพากษาของศาลฎีกาในคดียึดทรัพย์แล้ว จะเห็นได้ชัดว่า ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พานทองแท้ พินทองทา ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร บรรณพจน์ ดามาพงศ์ และบริษัท แอมเพิลริช ล้วนแล้วแต่เป็น “ผู้ถือหุ้นบริษัท ชินคอร์ป แทน” หรือเป็น “นอมินี” ของ พ.ต.ท.ทักษิณ และคุณหญิงพจมาน ดามาพงศ์ จนกระทั่งมีการขายหุ้นแก่บริษัท เทมาเซก

เมื่อเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าจะมีการโอนหุ้นกันระหว่างบุคคลดังกล่าวจะเป็นกี่ทอด บุคคลดังกล่าวก็ยังคงเป็น “ผู้ถือหุ้นแทน” พ.ต.ท.ทักษิณ และคุณหญิงพจมานอยู่ดี

เมื่อทั้ง พานทองแท้ พินทองทา และบริษัท แอมเพิลริช ล้วนเป็นผู้ถือหุ้นแทนของ พ.ต.ท.ทักษิณ การโอนทรัพย์สินไปมาระหว่างตัวแทนกับตัวแทน หรือการโอนทรัพย์สินจากตัวแทนกลับไปยังตัวการ ซึ่งก็คือ พ.ต.ท.ทักษิณ หรือคุณหญิงพจมาน ย่อมไม่เกิดผลประโยชน์ใดๆ กับ “ตัวแทน” เมื่อไม่เกิดผลประโยชน์ จึงไม่เป็นเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากร มาตรา 39

“โอ๊คเอม” และทนายความของฝ่ายแดงยังจำกัดได้หรือไม่ว่า ได้ยื่นฟ้องต่อศาลภาษีอากรกลางให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์

ในคำฟ้องและข้อต่อสู้ของ “โอ๊คเอม” ในชั้นคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์นั่งยัน นอนยันว่า ทั้งสองคนเป็นผู้ถือหุ้นเป็นเจ้าของตัวจริงเสียงจริงในบริษัท แอมเพิลริช และเป็นเจ้าของหุ้นที่แท้จริงของบริษัท ชินคอร์ป ที่ถืออยู่ก่อน

“เอม” จะมาพร่ำบนว่า งง สงสัย และมึนไม่ได้ เพราะความจำเธออาจจะสั้น แต่ความจำของประชาชนผู้เสียภาษีนั้นยาว...

ดังนั้น ในกรณีที่ทีมทนายความ รวมถึง “บิดามารดา” ของ “โอ๊คเอม” ต้องการใช้สิทธิประโยชน์จากผลของคำพิพากษาของศาลฎีกาในคดียึดทรัพย์ ก็ต้องยอมรับข้อเท็จจริงเสียก่อนว่า ทั้งโอ๊คและเอมเป็นเพียงผู้ถือหุ้นแทน พ.ต.ท.ทักษิณ

หากยอมรับในคำตัดสินดังกล่าว “โอ๊คเอม” จึงจะสามารถใช้ทนายความพันล้านให้นำคำพิพากษาของศาลฎีกาในคดียึดทรัพย์มาใช้เป็นพยานหลักฐานในการต่อสู้คดีภาษีอากร 1.2 หมื่นล้านบาท

เพราะในห้วงนั้น พ.ต.ท.ทักษิณ และคุณหญิงพจมาน รวมถึง “โอ๊คเอม” ต่างยืนยันว่า พ.ต.ท.ทักษิณ และคุณหญิงพจมาน ได้โอนหุ้นให้กับลูกไปแล้วจริง ก่อนที่จะขายให้แก่บริษัท เทมาเซก

ประเด็นหนี้ไม่ต้องใช้สมองพิเคราะห์ก็เดาได้ว่า หาก “ทักษิณคุณหญิงพจมานโอ๊คเอม” ยอมรับในหลักการนี้ ก็เท่ากับยอมให้มัดตราสังทันทีว่า “ผมซุกหุ้นไว้ และได้ยอมรับว่าแจ้งบัญชีทรัพย์สินอันเป็นเท็จอีกแล้วครับทั่น” โทษ คือ ห้ามเล่นการเมือง 5 ปี

“ตัวแทน” คนใดทำสัญญาแทน “ตัวการ” ซึ่งอยู่ต่างประเทศ ท่านว่า “ตัวแทน” คนนั้นต้องรับผิดตามสัญญานั้นตามลำพังตัวเอง แม้ทั้งชื่อของตัวการจะได้เปิดเผยแล้ว

ทุบโต๊ะไปเลยว่า “โอ๊คเอม” จะยังต้องรับผิดในฐานะ “ตัวแทน” พ.ต.ท.ทักษิณ ตามกฎหมาย จนกว่า “พ่อ” จะถอนเงินที่ซุกไว้มาจ่ายภาษีให้

ไม่เช่นนั้นอาจถึงล้มละลายได้ เพราะถึงตอนนี้ทรัพย์สินในชื่อของ “โอ๊คเอม” ถูกอายัดให้นำไปจ่ายในส่วนที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ร่ำรวยผิดปกติ 4.63 หมื่นล้านบาท เกือบ 90% เหลือเงินที่จะนำมาจ่ายภาษีได้ไม่ถึง 2,000 ล้านบาท