2มาตรฐานของไอเอ็มเอฟ

จากการที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) ออกมาเรียกร้อง

ให้ชาติสมาชิกช่วยกันระดมเงินทุนให้กับองค์กรเพิ่มเติมอีก 6 แสนล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อใช้ในการรับมือกับวิกฤตหนี้ยุโรปที่กำลังส่อเค้าว่าจะลุกลามไปเป็นวิกฤตในระดับโลกเมื่อสัปดาห์ก่อน

ความเคลื่อนไหวดังกล่าว ทำให้หลายชาติทั่วโลกเกิดความไม่พอใจ โดยเฉพาะสหรัฐและแคนาดา เนื่องจากมองว่าการระดมเงินทุนครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายที่แท้จริง คือการเอาไปให้ชาติยุโรปที่กำลังประสบปัญหาได้กู้ยืมเป็นหลัก ทั้งๆ ที่เหล่าสมาชิกในยุโรปเองนั้นก็มีทรัพยากรและเงินทุนร่ำรวยเพียงพออยู่ที่จะแก้ปัญหาได้ด้วยตนเอง ฉะนั้น ทำไมจึงต้องมาเป็นภาระให้กับคนทั้งโลกเข้าไปช่วยเหลือด้วย

บทบรรณาธิการของเว็บไซต์บลูมเบิร์ก เว็บไซต์ข่าวสารด้านเศรษฐกิจและการเงินชื่อดัง ได้แสดงความเห็นต่อประเด็นดังกล่าวว่า ความคิดของกลุ่มประเทศที่ออกมาคัดค้านแผนการระดมทุนไอเอ็มเอฟนั้น แม้จะถูกต้องในมุมมองของกลุ่มประเทศเหล่านี้เองที่มีความรู้สึกว่าทำไมต้องถูกลากไปเกี่ยวพันกับปัญหา ทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อขึ้น

แต่อีกด้านหนึ่งนั้น ความคิดเช่นนี้อาจจะไม่ถูกต้องนัก เพราะวิกฤตเศรษฐกิจในปัจจุบันนั้น ชี้ให้เห็นแล้วว่าหลายชาติกำลังมีความต้องการแหล่งเงินทุนสำรองเพื่อสู้วิกฤต ดังนั้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้จึงกลายเป็นจุดที่เผยให้เห็นว่า ปัญหาที่กำลังถกเถียงอยู่นั้นไม่ใช่แค่เรื่องขอเงินทุนเพิ่ม แต่เป็นเรื่องของความไม่พอใจในกฎระเบียบในทางการขอกู้เงินที่ไม่เป็นธรรมด้วย

เพราะที่ผ่านมาการขอเงินกู้ในสายตาของหลายๆ ชาติ โดยเฉพาะในกลุ่มชาติด้อยพัฒนาและกำลังพัฒนานั้น มีความรู้สึกว่าถึงคราวตนเองมีปัญหา ทำไมการช่วยเหลือที่จะได้รับจากไอเอ็มเอฟนั้นเต็มไปด้วยความยุ่งยากและล่าช้า แต่พอถึงคราวยุโรป กลับมาเร่งเร้าให้รีบดำเนินการ

ดังนั้น ไอเอ็มเอฟจึงควรปรับปรุงกฎเกณฑ์การกู้ยืมให้มีความโปร่งใสมีประสิทธิภาพและเป็นธรรมมากต่อทุกๆ ประเทศมากขึ้น

นอกจากนั้น ก็ควรปรับปรุงระบบตรวจสอบสถานะทางการเงินซึ่งเป็นหน้าที่ของไอเอ็มเอฟอยู่แล้วให้เข้มงวดมากขึ้น เพราะที่ผ่านมาไอเอ็มเอฟทำหน้าที่ได้อย่างหละหลวม จนเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ปัญหาบานปลายกลายเป็นวิกฤตขนาดใหญ่และยากที่จะแก้ไข