หยุดทุจริตเชิงนโยบาย

ปัญหาความวุ่นวายทางการเมืองของไทยที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนานและต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งที่สองในปี 2548 ซึ่งได้มีกลุ่มเคลื่อนไหวทางการเมืองออกมาขับไล่รัฐบาล จนกระทั่งเหตุการณ์สุกงอม นำมาซึ่งการปฏิวัติรัฐประหารล้มรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ โดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ หรือ คมช. ต่อเนื่องมาถึงรัฐบาลของ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายสมัคร สุนทรเวช นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ประเทศไทยก็ยังคงอยู่ในวังวนของความวุ่นวายทางการเมือง ทุกรัฐบาลไม่สามารถพาประเทศไทยหลุดพ้นจากปัญหาได้

หากย้อนกลับไปพิจารณาถึงสภาพปัญหาทางการเมืองที่ยังคงอยู่กับสังคมไทยทุกวันนี้ ทั้งๆ ที่ประเทศไทยได้ผ่านการบริหารประเทศและพยายามแก้ไขปัญหาเหล่านี้มาแล้วหลายรัฐบาล ทั้งรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหารซึ่งมีอำนาจเบ็ดเสร็จ รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งในระบบประชาธิปไตยโดยเสียงข้างมาก และรัฐบาลที่มาจากอุบัติเหตุทางการเมืองซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหลายฝ่ายเข้ามาทำหน้าที่ แต่สถานการณ์ทางการเมืองก็ยังไม่มีวี่แววที่จะก้าวพ้นจากปัญหาเหล่านี้ได้ ทั้งหมดนี้มีสาเหตุหลักมาจากเรื่องเดียวคือ ผลประโยชน์ทับซ้อน หรือการกระทำที่เป็นการขัดกันระหว่างประโยชน์ส่วนบุคคลและประโยชน์ส่วนรวม นำมาซึ่งข้อกล่าวหาว่าร่ำรวยผิดปกติ

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้ที่เข้าสู่อำนาจได้ใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ในทางที่มิชอบไปแสวงประโยชน์ส่วนตนจนเกิดคำว่าทุจริตเชิงนโยบาย สร้างความร่ำรวยให้กับผู้มีอำนาจมากมายมหาศาล นำมาซึ่งความปั่นป่วนทางการเมืองและสร้างความแตกแยกในสังคม ซึ่งกรณีนี้มีต้นเหตุมาจากการบริหารราชการของ พ.ต.ท.ทักษิณ ตลอด 6 ปีที่อยู่ในอำนาจได้สร้างความเคลือบแคลงสงสัยให้กับสังคม และนำมาซึ่งการดำเนินคดีในศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง

อย่างไรก็ตาม ในโลกของความจริงไม่ได้มีเฉพาะนักการเมืองเท่านั้นที่ใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบแสวงหาประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง ยังรวมถึงข้าราชการและเจ้าหน้าที่ของรัฐที่มีพฤติกรรมส่อไปในทางทุจริตเชิงนโยบายอีกเป็นจำนวนมาก ทั้งหมดล้วนแต่เป็นการบั่นทอนความมั่นคงของชาติ ซึ่งลำพังเพียงเจ้าหน้าที่คงไม่สามารถขจัดปัญหาเหล่านี้ให้หมดไปได้ หากไม่ได้รับความร่วมมือจากประชาชน ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของทุกคนที่จะต้องช่วยกันสอดส่องดูแลและขัดขวางการใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบในสังคม เพื่อขจัดพฤติกรรมเหล่านี้ให้หมดไปจากสังคมไทย