เสนอทำประชาพิจารณ์แก้มลิง2ล้านไร่

กยน.หวั่นรัฐขัดแย้งกับชาวบ้านเชื่อพื้นที่ปลอดภัยราคาที่ดินพุ่ง

เสนอทำประชาพิจารณ์ก่อนนำพื้นที่ชาวบ้านมาทำ “แก้มลิง” รับน้ำ หวั่นรัฐกับชาวบ้านขัดแย้ง เชื่อราคาที่ดินพุ่ง

นายกิจจา ผลภาษี ประธานอนุกรรมการวางระบบการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืน ภายใต้คณะกรรมการยุทธศาสตร์เพื่อการวางระบบการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ (กยน.) เปิดเผยว่า พื้นที่ชุ่มน้ำ 13 แห่ง ที่ กยน.เสนอทำเป็นแก้มลิงจำนวน 2 ล้านไร่นั้น เป็นหน้าที่ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ต้องทำประชาพิจารณ์กับคนในพื้นที่ก่อนนำมาเป็นพื้นที่รับน้ำในปีที่ปริมาณน้ำมากเกินระดับที่แหล่งน้ำถาวรรองรับได้

ทั้งนี้ หากชาวบ้านยินยอมให้พื้นที่ของตัวเอง โดยเฉพาะพื้นที่เกษตรมาทำเป็นแก้มลิงกรณีจำเป็น ต้องมีระบบการช่วยเหลือที่เป็นธรรมกับชาวบ้านที่ชัดเจน เช่น การชดเชยในรูปตัวเงิน และการช่วยเหลือในการเพิ่มผลผลิตการเกษตร เป็นต้น พร้อมทั้งต้องมีข้อตกลงหรือสัญญาที่ชัดเจนกับชาวบ้าน โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) เป็นตัวเชื่อม แต่หากชาวบ้านไม่ยินยอมต้องหาพื้นที่ใหม่ทันที

“ก่อนจะทำอะไรต้องคุยกับชาวบ้านตั้งแต่ต้น ทำประชาพิจารณ์ก่อน หากเขาไม่ยอมก็ให้ย้ายพื้นที่ เราจะไปรังแกชาวบ้านไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องผันน้ำเข้าไปทุกปี บางปีไม่จำเป็นต้องใช้ เพราะน้ำไม่มาก” นายกิจจา กล่าว

นายกิจจา ระบุว่า สำหรับที่มาของข้อเสนอจัดทำพื้นที่รับน้ำยามฉุกเฉิน หรือแก้มลิง 2 ล้านไร่นั้น คำนวณจากความต้องการพื้นที่ที่จะรับปริมาณน้ำที่เข้าท่วมพื้นที่ลุ่มภาคกลางเมื่อปลายปี 2554

ทั้งนี้ ข้อเสนอ กยน.ที่กำหนดพื้นที่ปลอดภัยจากน้ำท่วม คือ พื้นที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาถึงคลองระพีพัฒน์แยกใต้ คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต พื้นที่ 3,860 ตร.กม.

พื้นที่ตะวันตกแม่น้ำเจ้าพระยา จะเริ่มตั้งแต่คลองพระยาบันลือจนถึงอ่าวไทย พื้นที่ 2,500 ตร.กม.

นายกิจจา กล่าวว่า ผลที่ตามมาจะทำให้พื้นที่ปลอดภัยจากน้ำท่วมเหล่านี้มีราคาประเมินที่ดินเพิ่มขึ้นจากปัจจุบัน เพราะปลอดภัย ดังนั้นเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมกับประชาชนที่อยู่นอกแนวปลอดภัย ต้องมีระบบชดเชยให้คนนอกแนว เช่น การจัดเก็บรายได้จากโรงงานหรือบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ในเขตปลอดภัย เพราะได้ประโยชน์จากการลงทุนของภาครัฐ

ขณะที่การกำหนดพื้นที่ปลอดน้ำท่วมนั้น กำหนดโดยอาศัยภูมิประเทศ โดยไม่มีการเลือกที่รักมักที่ชัง

เช่นเดียวกับ นายปีติพงศ์ พึ่งบุญ ณ อยุธยา กรรมการ กยน. กล่าวว่า การกำหนดพื้นที่ชุ่มน้ำที่ทำเป็นแก้มลิงรับน้ำกรณีน้ำมากนั้น ต้องได้รับการยินยอมจากชาวบ้าน หากชาวบ้านไม่ยอมก็ต้องหาพื้นที่ใหม่ ขณะที่แก้มลิงฉุกเฉินนี้ต้องไม่ใช่แก้มลิงธรรมชาติที่มีน้ำท่วมทุกปี

สำหรับแผนงานของ กยน.ที่กำหนดพื้นที่ชุ่มน้ำที่นำมาใช้เป็นแก้มลิงแม่น้ำ 13 แห่ง ได้แก่ ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบน คือ บึงบอระเพ็ด-ชุมแสง ชุมแสง-เก้าเลี้ยว-อ.เมือง จ.นครสวรรค์ ตะพานหิน-บางมูลนาก-โพทะเล อ.เมือง จ.พิจิตร-อ.โพธิ์ประทับช้าง และ อ.บางกระทุ่ม พื้นที่รวม 1,800 ตร.กม. ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง คือ บางบาล (1) ป่าโมก-ผักไห่ ผักไห่-บางยี่หน บางบาล (2) ดอนพุด-มหาราช ภูเขาทอง-บางปะหัน ไชโย-บ้านแพรก อ่างทองตะวันตก พื้นที่รวม 1,329 ตร.กม.

กำหนดทางน้ำหลาก (ฟลัดเวย์) นอกพื้นที่เศรษฐกิจหลัก 2 เส้นทาง ได้แก่ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา จากคลองระพีพัฒน์แยกใต้ คลอง 13 คลอง 14 ครองพระองค์เจ้าไชยานุชิตจนถึงอ่าวไทย และฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา คือ โครงการเจ้าเจ็ดบางยี่หน อ.บางเลน อ.เมือง จ.นครปฐม ไปสู่คลองสุนัขหอนจนถึงอ่าวไทย