จัดลำดับงานสำคัญ

การลงทุนทางตรงของไทยเริ่มส่งสัญญาณไม่ดีมาตั้งแต่ต้นปี

และในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปีนี้ถึงขั้นหดตัวรุนแรง เนื่องจากเจอปัญหาน้ำท่วม แถมยังทำให้นักลงทุนต่างชาติเริ่มคิดจะย้ายโรงงานไปอยู่ประเทศเพื่อนบ้าน เพราะไม่เชื่อว่ารัฐบาลจะแก้ไขปัญหาน้ำท่วมได้รวดเร็ว

สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนี้ รัฐบาลได้เตรียมวางแผนรับมือไว้บ้างหรือไม่ เพราะการที่นักลงทุนต่างชาติเข้ามาลงทุนในไทยก็เพราะหวังว่าไทยเป็นประเทศที่น่าลงทุน บ้านเมืองสงบ ระบบกฎหมายเป็นสากล แรงงานมีคุณภาพ และให้สิทธิประโยชน์แก่นักลงทุนที่เพียงพอจะขนเงินเข้ามาลงทุน

เป็นที่รู้กันดีว่า การลงทุนทางตรงนั้น เป็นการตั้งโรงงานเพื่อผลิตสินค้าส่งออก หรือจำหน่ายในประเทศ จะเกิดการจ้างงานต่อเนื่องทำให้เศรษฐกิจหมุนเวียน ต่างจากการลงทุนทางตรงที่นำเงินเข้ามาเพื่อเก็งกำไรในตลาดหุ้น หรือตลาดเงิน

สิ่งที่รัฐบาลนี้ได้ดำเนินการก็คือ การลดภาษีเงินได้นิติบุคคลลง จาก 30% เหลือ 23% ในขณะเดียวกันรัฐบาลก็จะลดหรือยกเลิกการให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร ผ่านทางสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ) เพราะเห็นว่าไม่จำเป็นต้องให้บีโอไอเพิ่มเติม

อย่างไรก็ดี สถานการณ์ของประเทศไทยหลังน้ำท่วมได้เปลี่ยนแปลงไปหมดเลย สิ่งแวดล้อมในการทำธุรกิจและความเชื่อมั่นของนักลงทุนหดหายไปแบบกู่ไม่กลับ

มีเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่งได้ย้ายโรงงาน อาทิ บริษัท ซันโย ได้ยกเลิกการลงทุนโรงงานผลิตตู้เย็นในไทย ย้ายฐานไปฟิลิปปินส์ เพราะไม่เชื่อมั่นในแผนการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมของรัฐบาล

แค่โรงงานซันโยเพียงแห่งเดียวทำให้แรงงานไทยตกงานไป 2,000 คน ซึ่งเป็นภาระที่รัฐบาลต้องเข้าไปช่วยจัดหางานให้ใหม่ และให้การช่วยเหลือทางประกันสังคม และหากเจอเช่นนี้มากขึ้นรัฐบาลจะยิ่งบริหารเศรษฐกิจได้ยาก

สิ่งที่รัฐบาลควรทำขณะนี้คือต้องกลับไปทบทวนนโยบายใหม่ว่า ต้องการที่จะส่งเสริมการลงทุนจากต่างชาติอีกหรือไม่ เพราะการลดภาษีให้ด้านหนึ่ง แต่ไปลดสิทธิประโยชน์อีกด้านหนึ่ง อาจจะไม่ใช่วิธีการที่ดีและเหมาะสมในขณะนี้

หากรัฐบาลต้องการให้รายได้ไม่ลดลงจากการลดภาษีเงินได้นิติบุคคล ควรจะไปทบทวนโครงการประชานิยมจะดีกว่า หากสถานการณ์ไม่เอื้อที่จะให้ทำก็เลื่อนเวลาออกไปได้ แต่การเรียกความเชื่อมั่นนักลงทุนเป็นเรื่องสำคัญกว่าในขณะนี้ รัฐบาลควรเรียงลำดับความสำคัญของงานว่าอะไรควรทำก่อนและทำหลัง เพื่อให้ประเทศเดินหน้าต่อไปได้อย่างไม่สะดุด