ยัดเยียดความเสี่ยง

เศรษฐกิจของไทยในปีนี้ เมื่อต้นปีและปลายปีแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ในช่วงต้นปีเศรษฐกิจไทยดูดีแม้เศรษฐกิจต่างประเทศจะแย่ เพราะการส่งออกของไทยยังขยายตัวมาก ทั้งสินค้าในกลุ่มรถยนต์และอิเล็กทรอนิกส์

ช่วงปลายปีเศรษฐกิจถูกถล่มด้วยมวลน้ำจากพายุ 5 ลูก ทำให้เกิดอุทกภัยใหญ่ในที่สุดในรอบ 50 ปี กินพื้นที่หลายจังหวัด ทำให้บ้านเรือนที่อยู่อาศัยของประชาชน พื้นที่ทำการเกษตรล่มไปหมด ความเสียหายมหาศาลนี้ยังประมาณไม่ได้ว่าเท่าไหร่ เพราะจนถึงขณะนี้น้ำยังไม่ลด

ภาคธุรกิจเองก็ต้องปรับตัวกันยกใหญ่ เพราะมหาอุทกภัยนี้ทำให้เศรษฐกิจไทยหดตัวไม่ต่ำกว่า 2% ที่สำคัญได้สร้างความเสียหายแก่นิคมอุตสาหกรรม 7 แห่งโรงงาน 108 แห่ง จมน้ำต้องหยุดการผลิต ส่งผลให้การส่งออกลดลงทันที

ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติที่คาดเดาไม่ได้ เมื่อผสมกับการอ่อนด้อยด้านการบริหารจัดการปัญหาของรัฐบาล ทำให้เอกชนต่างต้องเพิ่มต้นทุนในการบริหารความเสี่ยงเข้าไปอีก เพื่อป้องกันธุรกิจของตัวเอง

แต่เอกชนไทยเจอปัญหาซ้ำซ้อน การประเมินมูลค่าความเสี่ยงที่เพิ่มมากขึ้นจากน้ำท่วมยังไม่ทันจบ ก็เกิดปัญหาความเสี่ยงด้านการเมืองขึ้นมาอีก จากการที่รัฐบาลแอบนำเรื่อง พ.ร.ฎ.อภัยโทษขึ้นมาพิจารณาเป็นเรื่องลับ จนทำให้เกิดเป็นชนวนใหม่ทางการเมือง

ประเด็นนี้ถูกมองว่าเป็นการออกกฎหมายเพื่อช่วยเหลือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ที่หนีอาญาแผ่นดินไปต่างประเทศให้กลับเข้ามาในประเทศได้ ซึ่งจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวของมวลชนเพื่อคัดค้าน

ความเสี่ยงในเรื่องนี้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ควบคุมได้ แต่รัฐบาลเลือกที่จะทำให้เกิดความเสี่ยงเสียเอง ทำให้เอกชนร้องโอดโอยเพราะเจอน้ำท่วมก็ทำให้ทุนหายกำไรหดแล้ว ยังมาเจอออกกฎหมายอภัยโทษอีก ทำให้คาดว่าต้นทุนการทำธุรกิจจะเพิ่มขึ้นจากการนี้ไม่ต่ำกว่า 1%

ต้นทุนที่สูงขึ้นนี้เป็นต้นทุนแฝง ในที่สุดจะถูกส่งผ่านไปยังผู้บริโภค ทำให้ผู้บริโภคต้องซื้อสินค้าและบริการที่แพงขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น เพราะปัจจัยในประเทศนั้นเป็นปัจจัยที่ควบคุมได้ เพราะเป็นปัญหาที่มาจากรัฐบาลเอง หากไม่สร้างปัญหาก็ไม่มีปัญหา

หลังจากน้ำลด ประเทศไทยจะเจอวิกฤตเศรษฐกิจที่จะต้องเร่งฟื้นฟูประเทศ เยียวยาผู้ประสบภัย รัฐบาลควรจะคิดให้รอบคอบก่อนจะเปิดศึกหลายด้านและนำความเสี่ยงที่หลีกเลี่ยงได้มาสู่ภาคธุรกิจ ซึ่งผิดหลักการบริหารที่ดี

ไม่มีรัฐบาลไหนในประเทศที่เจริญแล้ว ทำลายเศรษฐกิจของประเทศตัวเองด้วยเหตุผลจะอุ้มคนเพียงคนเดียว