อย่าให้เครียดรุมเร้าเดี๋ยวความตายจะมาเยือน

ปัญหาน้ำท่วมที่ดูจะหนักหน่วงมากขึ้น โดยเฉพาะคนเมืองกรุงรับรู้รสชาติที่คนต่างจังหวัดเคยรับทราบมาก่อนแล้ว

โดย..กันติพิชญ์ ใจบุญ

แน่นอนว่าความลำบากที่ต้องเป็นผู้ประสบภัยเสียเองก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจรับสภาพพร้อมเผชิญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความเครียดถือเป็นปัญหาอันดับต้นๆ เป็นปัจจัยสำคัญที่เข้าบั่นทอนทั้งร่างกายและจิตใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ประสบภัยโดยตรงเอง ทั้งห่วงบ้าน ห่วงครอบครัว พ่อแม่ ลูกเมีย ความเป็นอยู่หลังน้ำลด ห่วงงาน ห่วงว่าจะหาเงินจากที่ไหนมาซ่อมแซมบ้านที่ได้รับความเสียหาย ถ้ารวยหน่อยมีเงินถุงเงินถังก็ตัดปัญหาไปได้ แต่ถ้าหาเช้ากินค่ำเป็นมนุษย์เงินเดือนเฉกเช่นปุถุชนทั่วไป แน่นอนต้องกุมขมับหาทางออกกันจ้าละหวั่น และจากสถานการณ์น้ำท่วมใหญ่ในครั้งนี้

ในที่สุดสิ่งที่น่ากลัวก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อความเครียดกลายเป็นชนวนให้ผู้ที่ประสบภัยต้องหาทางออกโดยใช้วิธีหนีปัญหาไปตลอดชีวิตนั้นคือ ฆ่าตัวตาย ซึ่งวิธีนี้ไม่ใช่การแก้ปัญหาเลย แต่กลับทิ้งปัญหาให้คนที่อยู่ข้างหลัง

เหตุการณ์สะเทือนใจรายล่าสุด เอกสิทธิ์ใจรอด ในวัยแค่ 28 ปี ที่ผูกคอตายในบ้านพักบริเวณภายในซอยจรัญสนิทวงศ์ 8-

5 เมื่อช่วงค่ำของวันที่ 2 พ.ย.ที่ผ่านมา กว่าเจ้าหน้าที่จะเข้าไปตรวจสอบและนำศพออกมาได้ ก็ใช้เวลาพอสมควรกับระยะทางเพียงแค่ 500 เมตร เพราะบ้านมีน้ำท่วมขังสูงถึง 1.5 เมตร

สาเหตุที่ทำให้หนุ่มฉกรรจ์รายนี้ต้องปลิดชีวิตตนเอง ตำรวจระบุว่า เกิดจากความเครียดที่ญาติพี่น้องของเขาย้ายออกไปอยู่ที่อื่นเพื่อหนีน้ำท่วม แต่ปล่อยให้เอกสิทธิ์อยู่เฝ้าบ้านเพียงคนเดียว ประกอบกับตัวผู้ตายมีหนี้สินรุมเร้าจำนวนมาก ยิ่งมาบวกกับความเครียดจากปัญหาน้ำท่วม จึงตัดสินใจลาโลกด้วยวัยเพียงแค่ 28 ปี

ปัญหาความเครียดไม่ก่อให้เกิดผลดีกับใคร การหาทางออกทางความคิดแบบคิดสั้นๆ เป็นไปในรูปแบบที่ไม่ถูกต้อง จึงกลายเป็นชนวนร้ายที่เข้ามาคร่าชีวิตคนที่หาทางออกไม่เจอ

จากข้อมูลของกระทรวงสาธารณสุขพบว่า จากปัญหาน้ำท่วมในปีนี้ที่วิกฤตเข้าขั้น การตรวจคัดกรองสุขภาพจิตทุกพื้นที่มีผู้ป่วยเครียดถึง 108,382 คน แบ่งเป็นเครียดระดับสูง 5,459 คน ซึมเศร้า 6,516 คน เสี่ยงฆ่าตัวตาย 956 คน ต้องติดตามใกล้ชิด 1,505 คน และจะต้องรักษาด้วยยา 4,687 คน จะเห็นได้ว่าตัวเลขสุ่มเสี่ยงสำหรับคนที่อาจจะ “ฆ่าตัวตาย” มีสูงเฉียดพันคนถือว่ามากจนน่ากลัว แต่วิธีที่หาทางออกด้วยตนเองไม่ต้องไปฆ่าตัวตายให้เป็นภาระของคนที่ข้างหลังก็มีเช่นกัน

นพ.ทวี ตั้งเสรี รองอธิบดีกรมสุขภาพจิตแบ่งกลุ่มความเครียดพร้อมวิธีแก้ออกเป็น 3 กลุ่มที่ชัดเจน กลุ่มแรก คือ กลุ่มที่กำลังประสบภัยน้ำท่วมจะเครียดในเรื่องการคมนาคม การกักตุนเสบียงที่พอเหมาะ ทรัพย์สินที่อยู่อาศัย เป็นต้น

วิธีแก้ไขคือ หาเพื่อนคุยปรับทุกข์กัน มีความหวังให้กับตนเอง หรือเปลี่ยนจากผู้รับความช่วยเหลือเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือ เช่น หากอยู่ในศูนย์อพยพก็ไปเป็นอาสาสมัคร ช่วยก่อกระสอบทราย ช่วยชุมชนทำคันกั้นน้ำ อย่าอยู่เฉยๆ ทำตัวให้เป็นประโยชน์จะช่วยลดความเครียดได้ กลุ่มที่สอง คือ อาการเครียดหลังจากน้ำลดกลุ่มนี้จะมีความเครียดค่อนข้างสูง เพราะความเสียหายจากน้ำลดทำให้เห็นปัญหาที่ชัดเจนขึ้น ทั้งบ้านเรือนที่ได้รับความเสียหาย หน้าที่การงาน

วิธีแก้ไขคือ วางแผนการแก้ปัญหาเป็นขั้นเป็นตอน เริ่มจากง่ายไปยากจะทำให้ไม่ท้อและมีกำลังใจที่จะแก้ไขต่อไป

กลุ่มที่สาม คือ กลุ่มที่ไม่รู้ว่าน้ำจะท่วมพื้นที่อาศัยหรือไม่ หรือกลุ่มที่กำลังรอคอย กำลังลุ้นน้องน้ำจะแวะมาเยี่ยมบ้านเมื่อไหร่ นพ.ทวี บอกว่า กลุ่มนี้จะมีความเครียดสูงเช่นกัน จะมีความตระหนกเพราะต้องติดตามข่าวสารในแต่ละวัน หรือเสพข่าวเข้าไปอย่างหนัก และรับข่าวสารที่ไม่มีความชัดเจน บวกกับข่าวลือว่าจะท่วมๆ

วิธีแก้สำหรับคนกลุ่มนี้คือ ลดปริมาณการบริโภคข่าวสารในแต่ละวันลง ออกกำลังกายเพื่อเป็นการคลายเครียด ฟังข่าวจากทางราชการเพราะราชการก็ต้องแน่ชัดว่าพื้นที่ใดน้ำท่วม หรือพื้นที่ใดต้องเฝ้าระวัง เพราะหากผิดพลาดจะยิ่งทำให้ประชาชนเกิดความเครียดหนักเข้าไปอีก

ทุกวิธีรับมือน้ำท่วมในภาวะแห่งความเครียดรุมเร้า นพ.ทวี ยังแนะว่าหากไม่หายจากภาวะเครียด แม้ว่าจะหาเพื่อนคุยทำกิจกรรมต่างๆ ก็แล้ว การไปพบแพทย์ถือเป็นทางออกที่ดีที่สุด อีกทั้งแพทย์จะได้จ่ายยาคลายเครียดที่เหมาะกับแต่ละคนเพื่อรักษาอาการเบื้องต้น

เอาเป็นว่าอย่าไปเครียดน้ำมาเดี๋ยวก็ไหลไปต้องอยู่อย่างมีความหวัง และมองโลกในแง่ดีเข้าไว้อย่าให้น้องน้ำมากระชากวิญญาณออกไปจากร่าง ทุกปัญหาย่อมมีทางออกที่ดีเสมอ!!!