ยิ่งกว่าโจร

ความเสียหายจากน้ำท่วมครั้งนี้ น่าจะเป็นความเสียหายที่มากที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งประเทศไทย แม้ความเสียหายจากสึนามิเมื่อปี 2547

โดย..สมผล ตระกูลรุ่ง

ก็ยังไม่มากเท่าครั้งนี้ ผู้ที่ประสบภัยในครั้งนี้ ยังงงอยู่เลยว่า เกิดมหาอุทกภัยได้อย่างไร ฝนก็มิได้ตก 7 วัน 7 คืน เหมือนคำทำนาย และก็ไม่ได้มากกว่าที่เคยตกมาในอดีต แต่เหตุไฉนจึงเกิดน้ำท่วมมากมายอย่างนี้

ถ้าอยากรู้ว่า กองทัพน้ำจำนวนมหาศาลมาจากไหน ลองไปถามหาความจริงจากไอ้ปื๊ดดู อาจจะได้คำตอบ แต่ถ้าถามไอ้เบื๊อกสักตัวในรัฐบาลนี้คงเป็นใบ้กันหมด

ถ้าฟังนักลงทุนญี่ปุ่นที่เข้าพบรัฐมนตรีพาณิชย์คลังอุตสาหกรรม ก็จะรู้ว่า มหาอุทกภัยในครั้งนี้ ไม่ใช่ภัยธรรมชาติ แต่เป็นภัยที่เกิดจากมนุษย์ หรือหมานุษย์ ตามสำเนียงญี่ปุ่นพูดไทย ที่ได้ใจดีมากกว่า

เหตุภัยพิบัติครั้งนี้ นอกจากความเสียหายทางทรัพย์สินที่ยากจะประเมินค่าแล้ว ยังเห็นธาตุแท้ของคนไทยส่วนหนึ่งที่ไม่มีระเบียบวินัย ไม่มีน้ำใจ เป็นนักฉวยโอกาส

ใครจะคิดว่า ผู้ประสบภัยส่วนหนึ่งไม่ยอมออกจากบ้าน เพราะเป็นห่วงทรัพย์สิน เนื่องจากมีโจรจากนรกที่ตระเวนลักทรัพย์ตามบ้านเรือนของผู้ประสบภัยที่ไม่มีคนอยู่

โจรพวกนี้ คงเป็นสัตว์นรกมาเกิด ผู้ประสบภัยพิบัติล้วนตกอยู่ในสภาพทุกข์ยากแสนเข็ญอยู่แล้ว ยังใจไม้ไส้ระกำอำมหิต ไปลักขโมยทรัพย์สินของเขา กฎหมายจึงระวางโทษสำหรับการลักทรัพย์ในเหตุการณ์พิเศษให้หนักกว่าการลักทรัพย์ธรรมดา

ประมวลกฎหมายอาญา กำหนดโทษสำหรับลักทรัพย์ธรรมดาไว้ในมาตรา 334 ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี แต่หากเป็นการลักทรัพย์ในพฤติการณ์พิเศษ มาตรา 335 กำหนดโทษให้รับหนักขึ้น โดยบัญญัติเหตุไว้ 12 อนุมาตรา แต่จะขอยกเอามาเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับภัยพิบัติในครั้งนี้ คือ (1) ลักทรัพย์ในเวลากลางคืน (2) ลักทรัพย์ในที่หรือบริเวณที่มีเหตุเพลิงไหม้ การระเบิด อุทกภัย ฯลฯ (3) ลักทรัพย์โดยทำอันตรายสิ่งกีดกั้นสำหรับคุ้มครองบุคคลหรือทรัพย์ (4) ลักทรัพย์โดยเข้าทางช่องทางซึ่งได้ทำขึ้นโดยไม่ได้จำนงให้เป็นทางคนเข้า (8) ลักทรัพยในเคหสถาน

ถ้าลักทรัพย์ในเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง จะมีโทษหนักขึ้น คือ จำคุก 6 เดือน ถึง 5 ปี แต่ถ้าทำความผิด 2 อนุมาตราขึ้นไป เช่น ลักทรัพย์ในบ้านของผู้ถูกน้ำท่วม หรือลักทรัพย์ของผู้ถูกน้ำท่วมที่ขนออกมาจากบ้านในเวลากลางคืน โทษจะหนักขึ้นไปอีก เป็นจำคุก 6 เดือน ถึง 7 ปี

หลายคนยังไม่สะใจอยากจะให้ประหารชีวิตหรือตัดมือแบบตะวันออกกลาง

โจรพวกนี้แม้จะเลวร้าย แต่ก็ยังหลบๆ ซ่อนๆ ไม่กล้าเหมือนโจรใส่สูท ที่ขโมยของบริจาคซึ่งหน้า ไม่มียางอาย ขาดไร้ซึ่งจริยธรรมในใจเหมือนนายตัวเอง นำของบริจาคไปติดชื่อตัวเองว่าเป็นผู้บริจาค

สงสัยจริงๆ ว่า คนพวกนี้ใช้อวัยวะส่วนไหนคิด หรือเป็นสันดานที่นอกจากชอบหลอกตัวเองและหลอกพวกเดียวกันแล้ว ยังมีสันดานขี้โกงอยู่ในสายเลือด

คนที่เขาบริจาคสิ่งของ มีเจตนาที่ชัดเจนว่า ต้องการมอบสิ่งของให้ผู้ประสบอุทกภัย การมอบให้ ศปภ. ไม่ได้หมายความว่า เขาจะให้เป็นกรรมสิทธิ์กับ ศปภ. ซึ่งก็ไม่ใช่นิติบุคคลที่จะเป็นเจ้าของได้ การมอบให้ ศปภ. เป็นเพียงให้ ศปภ.เป็นตัวแทนนำสิ่งของไปมอบให้กับผู้ประสบอุทกภัย กรรมสิทธิ์มิได้ตกอยู่กับ ศปภ. แม้โจรใส่สูทจะได้รับมอบหมายให้ดูแลจัดการก็ตาม แต่ถือเป็นเพียงพนักงานที่ทำการแทนเท่านั้น ไม่มีสิทธิเอาของบริจาคไปเป็นของตัวเองหรือติดชื่อตัวเอง

แม้ประธาน ศปภ.เอง ก็ไม่มีสิทธินำไปติดชื่อตัวเอง หรือติดชื่อ ศปภ.ก็ไม่ได้ เพราะของบริจาคเป็นของประชาชนผู้บริจาค กรรมสิทธิ์จะโอนก็ต่อเมื่อนำไปแจกให้กับผู้ประสบอุทกภัยเท่านั้น

ไม่ว่าจะแก้ตัวอย่างไร ก็ดิ้นไม่หลุด เพราะหลักฐานมันฟ้อง จะอ้างว่าเป็นพวกเสื้อแดงบริจาคให้พวกเดียวกัน เขาก็บริจาคให้กับพวกเดียวกันที่ประสบอุทกภัย ไม่ใช่ให้โจรใส่สูทคนหนึ่งคนใด

คนที่เอาของบริจาคไปติดชื่อตัวเอง เป็นการแสดงสิทธิยึดถือเป็นของตัวเอง จึงน่าจะถือได้ว่า เป็นการ “เอาทรัพย์ของผู้อื่นไป” ซึ่งเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ หรือถ้าจะอ้างว่า ได้รับมอบหมายให้จัดการดูแล ก็มีเพียงสิทธิครอบครอง ถือได้ว่า เป็นการ “เบียดบังทรัพย์” เป็นความผิดฐานยักยอก

ถ้าเป็นการลักทรัพย์ ก็อาจเป็นเหตุฉกรรจ์ที่ต้องรับโทษหนักขึ้น เนื่องจากศปภ.ก็อยู่ในพื้นที่น้ำท่วม เป็นที่เกิดอุทกภัยเช่นกัน

คนที่มีชื่อติดข้างรถก็ดี ติดที่ห่อของก็ดี จะอยู่เมืองไทยก็ดี อยู่แดนไกลก็ดี จะปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็นคงไม่ได้ สำหรับคนที่อยู่แดนไกล ถ้าไม่เกี่ยวข้องก็ต้องห้ามปราม จะอ้างว่าไม่รู้ไม่เห็น ก็จะขัดกับพฤติกรรมที่เคยอ้างมาตลอดว่า ติดตามข่าวสาร สารทุกข์สุกดิบของพ่อแม่พี่น้องตลอด

ขอผู้กล้าที่บริจาคสิ่งของสักคน ฟ้องศาลเอาผิดพวกโจรใส่สูทสักคดีเถอะครับ

สิ่งที่เกิดขึ้น เป็นสัจธรรมที่ยืนยันความจริงว่า เสื้อสูทที่โก้หรูที่สวมใส่ ไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยสันดานของคนได้

ต่อให้โจรใส่สูทสิบชั้น ก็ยังเป็นโจรอยู่วันยันค่ำ

เป็นโจรที่เลวยิ่งโจรใจบาป